Δημήτρη Λιόλιο με αφορμή τη «Στρίγγλα» στο Φεστιβάλ Δάσους:

  1. Από τον Σαίξπηρ στο σήμερα: Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να πιάσεις το «Ημέρωμα της Στρίγγλας» και να το μεταφέρεις στο σήμερα μέσα από μια τόσο ελεύθερη διασκευή;

  2. Μια παράσταση για δύο: Πώς λειτούργησε η απόφαση να συμπυκνωθεί ένα πολυπρόσωπο κλασικό έργο σε μια σκηνική αναμέτρηση για δύο μόνο ηθοποιούς;

  3. Εξουσία και υποταγή: Το σημείωμα της παράστασης μιλά για ένα «ψυχολογικό παιχνίδι εξουσίας». Ποιες είναι οι μορφές εξαναγκασμού και χειραγώγησης που εξερευνάτε επί σκηνής;

  4. Το γέλιο ως μηχανισμός: Στο έργο η κωμωδία συναντά τη σκοτεινή πλευρά των σχέσεων. Είναι τελικά το γέλιο μέσο απελευθέρωσης ή ένας τρόπος ελέγχου;

  5. Η διπλή ιδιότητα: Πώς ισορροπείς ανάμεσα στη σκηνοθεσία, τη δραματουργική επεξεργασία και την υποκριτική ερμηνεία πάνω στη σκηνή δίπλα στην Αναστασία Χατζάρα;

  6. Η επιλογή του τίτλου: Στο σημείωμά σου αναφέρεις ότι η «στρίγγλα» είναι και εργαλείο λείανσης. Πώς συνδέεται αυτή η έννοια με τους χαρακτήρες του έργου;

  7. Η υποδοχή στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά: Η παράσταση κέρδισε θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς. Τι πιστεύεις ότι ήταν αυτό που άγγιξε περισσότερο τους θεατές;

  8. Η κάθοδος στη Θεσσαλονίκη: Πώς αισθάνεσαι που η παράσταση εντάσσεται στο πρόγραμμα του 12ου Φεστιβάλ Δάσους του ΚΘΒΕ;

  9. Ο χώρος του Φουαγιέ: Τι ιδιαίτερη δυναμική προσφέρει ο ατμοσφαιρικός χώρος στο Φουαγιέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών για μια τόσο αμεσή και «απογυμνωμένη» παράσταση;

  10. Το αποτύπωμα στον θεατή: Τι θα ήθελες να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την αίθουσα μετά τα 75 λεπτά της παράστασης;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Οικογένεια Τσεκμέ», μια ατέρμονη εμετική παράσταση χωρίς έλεος και τσίπα! Είδαμε και σχολιάζουμε