ΑΡΘΡΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΟΣΟΥΠΑ -ΑΡΧΕΙΟ ΚΛΠ

 Πήγα στον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας το μιούζικαλ και έφυγα πετώντας Εν αρχή ην ο λόγος κοινώς το κείμενο. Ο Γιάννης Καλαβριανός έγραψε από την αρχή το κείμενο της παράστασης και έφερε το χθες στο σήμερα με δεκαπεντασύλλαβο και μία μουσική πρωτότυπη του Θοδωρή Οικονόμου . Θοδωρής Οικονόμου: Τον ξέρω πριν από όλους σας. Αρχίζω λοιπόν με τον Θοδωρή. Ο Θοδωρής είναι Ζηριδόπαιδο όπως κι εγώ και στα ένδοξα σχολικά χρόνια και τα δυο μας ήμασταν στη χορωδία. Μεγαλύτερος από εμάς , καθόταν στο πιάνο με την αλογοουρά του και εμείς πέφταμε κάτω. Ξέραμε από τότε ότι θα ακολουθήσει μουσική καριέρα. Ήταν το φαβορί μας σε όλες τις μουσικές άμιλλες με τα υπόλοιπα σχολεία αυτού του τόπου. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι ανάμεσα στα Ζηριδόπαιδα υπάρχει Ομερτά άρα χθες  εγώ καμάρωνα διπλά για εκείνον. Έφευγε το μυαλό πήγαινε σε σχολικές γιορτές τύπου Πολυτεχνείο με τον Θοδωρή πάντα στο πιάνο και εμάς να τραγουδάμε Το γελαστό παιδί.  Ο Θοδωρής εδώ και πολλά πολλά χρόνια είναι αυτός που είναι στο ...

Η Στέργια Κάββαλου είναι μια δημιουργός που δεν χωρά σε μία μόνο ταμπέλα. Πεζογράφος, ποιήτρια, μεταφράστρια και αναγνωρισμένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, επιστρέφει με ένα νέο θεατρικό έργο, το «Δεν μένω πια εδώ» . Με αφορμή το βιβλίο της, μιλά για την επώδυνη αλλά λυτρωτική διαδικασία της αλλαγής, τη δύναμη των τυχαίων συναντήσεων, και την ανάγκη ο πολιτισμός στην Ελλάδα να αποκτήσει ξανά ουσιαστικό περιεχόμενο και σεβασμό προς τους δημιουργούς του. Συνέντευξη στον Γιάννη Τσιρόγλου για την Κουλτουρόσουπα -Η ηρωίδα σας στο νέο βιβλίο «Δεν μένω πια εδώ» , η Στέλλα, βρίσκεται στην οριακή στιγμή μιας μετακόμισης. Γιατί επιλέξατε αυτή τη συγκεκριμένη συνθήκη —τις κούτες και τους γυμνούς τοίχους— ως φόντο για τον απολογισμό μιας ζωής; Αρχικά να πω ότι η ιδέα ήρθε από μια πραγματική συνθήκη. Έβλεπα μια φίλη μου να ετοιμάζεται να φύγει από το συζυγικό σπίτι, το πόσο δύσκολο, το πόσο σπαρακτικό είναι. Την έβλεπα να μη θέλει να το κάνει αλλά να πρέπει, αφού υπήρχε και δικαστική απόφαση. Να κ...

Η τέχνη της #αφήγησης λειτουργεί πέρα από τις τεχνικές και το #θέαμα. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα. Η πράξη της #αφήγησης είναι μια πράξη #προσφοράς και #γενναιοδωρίας. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα. Η #αφήγηση ζωντανεύει την #ιστορία σε πραγματικό χρόνο κάνοντας τη μοναδική. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την # Κουλτουρόσουπα. Όλοι/ες έχουμε να αφηγηθούμε κάτι στη ζωή μας. Πρώτα από όλα την ίδια την ιστορία της ζωής μας. Όλοι/όλες αγαπάμε να ακούμε αφηγήσεις μέσα από τις οποίες ανακαλύπτουμε πτυχές της δικής μας ζωής, ταυτιζόμαστε, προβληματιζόμαστε. Ζητώ από την αφηγήτρια ΡοδάνθηΔημητρέση να μας μιλήσει για την τέχνη της αφήγησης. Τι είναι; Τι προσφέρει; Σε ποιους/ποιες απευθύνεται; Εκείνη κάνει μια πρώτη και σύντομη αναδρομή στο 1990 όπου και βλέπουμε να υιοθετείται η αφήγηση σε διάφορους τομείς μεταξύ αυτών στην πολιτική, στο μάρκετινγκ, στο δημόσιο λόγο ως εργαλείο επικοινωνίας. Χρησιμοποιείται και σε πολλούς άλλους τομείς όπως στην ε...

  Η δημιουργία #σχέσεων είναι μια ξεχωριστή #εμπειρία που αποδεικνύεται μια πολύ δύσκολη και απαιτητική διαδικασία. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα. Δεν γεννιόμαστε εκπαιδευμένοι για #σχέσεις. Αυτό είναι κάτι που μαθαίνουμε μεγαλώνοντας. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα. Αν και επιθυμούμε να είμαστε σε # σχέσεις, κάνουμε πολύ λιγότερα από αυτά που θα έπρεπε να κάνουμε για να είμαστε σε σχέσεις. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα. Εκείνο που έχει σημασία, σύμφωνα με τη Μεγκ Γουίτλι, είναι οι σχέσεις. Τα πάντα στο σύμπαν υπάρχουν μόνο επειδή είναι σε σχέση με κάτι άλλο. Τίποτα δεν υπάρχει μεμονωμένα . Πρέπει να σταματήσουμε, όπως λέει, να προσποιούμαστε ότι είμαστε άτομα που έχουν την ικανότητα να πάνε μπροστά μόνα τους. Κι από την άλλη η μοναξιά δεν οφείλεται στην απουσία ανθρώπων γύρω μας αλλά στην αδυναμία να εκφράσουμε αυτά που εμείς θεωρούμε σημαντικά ή στην εμμονή μας να εκφράζουμε απόψεις που οι άλλοι θεωρούν απαράδεκτες....

 Θεωρείται από τους μεγαλύτερους μύθους του Χόλυγουντ και μια από τις πιο όμορφες υπάρξεις που πέρασαν από την μεγάλη οθόνη. Το απόλυτο σύμβολο του σεξ, η γυναίκα που σαγήνευσε τον κόσμο, η ηθοποιός που εξήντα και πλέον χρόνια μετά το θάνατό της συνεχίζει να τραβά τα βλέμματα πάνω της. Κάθε δημοσίευμα, ταινία ή ντοκιμαντέρ για τη σύντομη ζωή της ελκύει το κοινό, όπως και η παράσταση «Φάκελος Μέριλιν Μονρόε: Κωδικός Ε rase » που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Artbox Fargani , μια συμπαραγωγή του ΚΘΒΕ και της Πολιτείας Πολιτισμού.  Είδε η Άννια Κανακάρη και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα   Η Νόρμα Τζιν Μπέϊκερ , όπως ήταν το αληθινό όνομα της Μέριλιν, γεννήθηκε την 1 η Ιουνίου του 1926 στο Λος Άντζελες. Τα παιδικά της χρόνια κάθε άλλο παρά ευτυχισμένα μπορούν να χαρακτηριστούν. Μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει ποιος ήταν πραγματικά ο πατέρας της, με μια μητέρα που αδυνατούσε να της προσφέρει την στοργή που χρειαζόταν. Όταν ήταν πέντε ετών η ψυχικά διαταραγμένη γιαγιά της προσπάθ...

  -  Οι τοίχοι γράφουν όσα δεν αντέχουμε να διαβάσουμε - Οι υποβαθμισμένες γειτονιές δεν αποτελούν κοινωνική ανωμαλία· αποτελούν δομικό αποτέλεσμα. Δεν προκύπτουν από ατύχημα, ούτε από ηθική υστέρηση των κατοίκων τους. Προκύπτουν από ιεραρχήσεις. Από προτεραιότητες. Από αποφάσεις που ελήφθησαν αλλού και ωφέλησαν άλλους. Η εγκατάλειψη δεν είναι κενό· είναι κατανομή πόρων. Και κάθε κατανομή εμπεριέχει ευθύνη. Όταν μια περιοχή μένει αχαρτογράφητη στη δημόσια συνείδηση, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή της. Σημαίνει ότι η αναγνώρισή της θα διατάρασσε την αίσθηση κανονικότητας που μας εξυπηρετεί. Το περιθώριο δεν βρίσκεται εκτός συστήματος. Είναι λειτουργικό στοιχείο του. ΕΞΏΦΥΛΛΟ Υπάρχουν μια γειτονιές που δεν τις αγνοούμε από άγνοια αλλά από επιλογή. Δεν είναι εκτός χάρτη· είναι εκτός συνείδησης. Οι τοίχοι τους είναι γεμάτοι γκράφιτι, όχι επειδή οι κάτοικοί τους αγαπούν την «urban αισθητική», αλλά επειδή κανείς δεν τους έδωσε άλλον τρόπο να δηλώσουν ότι υπάρχουν. Κ...

   Ποια είναι η προσφορά ενός καλλιτέχνη στο κοινωνικό σύνολο; Εκ πρώτης όψεως – και με την πρόχειρη λογική του λογιστηρίου – θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από μια «αντιπαραγωγική φύρα». Δεν σπέρνει, δεν θερίζει, δεν μαγειρεύει, δεν φουρνίζει. Δεν πουλά, δεν αγοράζει, δεν παρέχει, δεν επισκευάζει. Δεν παράγει απτό προϊόν· δεν γεμίζει αποθήκες· δεν αυξάνει το ΑΕΠ. Αν τον μετρήσεις με τον κανόνα του εργοστασίου, περισσεύει. Κι όμως. Γράφει ο  μαέστρος  Μιχαήλ Χατζηαναστασίου  για την Κουλτουρόσουπα. Είναι ο μόνος «ανεπάγγελτος» που δεν θα αποφοιτήσει ποτέ από τη σπουδή του. Η τέχνη δεν είναι επάγγελμα· είναι διαρκής μαθητεία στην αποτυχία . Ο καλλιτέχνης δεν παίρνει ρεπό για σαραντάρη πυρετό. Δεν εγκαταλείπει τη σκηνή επειδή πενθεί. Δεν ακυρώνει το κείμενο επειδή η πραγματικότητα του χτυπά την πόρτα με στολή. Δεν απορρίπτει ρόλο επειδή τον τσαλακώνει· αντιθέτως, τσαλακώνεται για να τον υπηρετήσει. Θα μοιραστεί την αποτυχία από φ...

   Η "ιερή αγελάδα" της ποιότητας και το Ωριαίο Ωραίο Γράφει ο  μαέστρος  Μιχαήλ Χατζηαναστασίου  για την Κουλτουρόσουπα. Το ωραίο δεν περιμένει την έγκρισή σας. Δεν στέκεται σε ουρά επιτροπών, δεν συμπληρώνει αιτήσεις επιχορήγησης, δεν απολογείται σε τεχνοκράτες με μεταπτυχιακό στην «ποιότητα». Το ωραίο εισβάλλει. Σε διαπερνά πριν το ονομάσεις, πριν το ταξινομήσεις, πριν το εντάξεις σε ρεύμα και σχολή. Κι αν χρειάζεσαι θεωρητικό δεκανίκι για να νιώσεις, τότε δεν βιώνεις· συμμορφώνεσαι . Η εποχή μας ανήγαγε την πιστοποίηση σε αισθητική αρετή και τη συναίνεση σε κριτήριο αλήθειας. Έτσι γεννήθηκε ένα ωραίο ακίνδυνο, προβλέψιμο, διοικητικά τακτοποιημένο — ένα ωραίο που δεν σοκάρει, δεν ρισκάρει, δεν αλλάζει κανέναν. Μα ό,τι δεν σε ταράζει, δεν είναι τέχνη. Είναι προϊόν. Και τα προϊόντα χρειάζονται ποιότητα. Η τέχνη χρειάζεται θράσος. ΕΞΏΦΥΛΛΟ Υπάρχει μια στιγμή, πριν από κάθε ερμηνεία, πριν από κάθε θεωρία, πριν από κάθε διαμεσολάβηση της έννοιας, όπου το ωραίο επ...