ΑΡΘΡΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΟΣΟΥΠΑ -ΑΡΧΕΙΟ ΚΛΠ

    Γράφει ο  μαέστρος  Μιχαήλ Χατζηαναστασίου  για την Κουλτουρόσουπα. Η Οντολογία της Οπτικής Δραματουργίας: Κάθε τι που υπάρχει — κάθε θεσμός, κάθε αξία, κάθε κανόνας — φέρει μαζί του μια αόρατη, αλλά διαρκώς παρούσα ιεραρχία: τον ορισμό του, την εκτίμησή του και, ακολούθως, τη δεσμευτική δύναμη που ρυθμίζει το πώς και το γιατί ζούμε. Οι ορισμοί δεν είναι ουδέτεροι. Είναι πεδία εξουσίας. Κάθε φορά που μια κοινωνία αποφασίζει τι σημαίνει «φυσιολογικό», τι σημαίνει «αποδεκτό», τι σημαίνει «επιστημονικά τεκμηριωμένο», αποφασίζει, εν αγνοία ή εν γνώσει, ποιος επιτρέπεται να ερωτά και ποιος οφείλει να σιωπά. Μέσα σε αυτή τη Βαβυλωνία των νοημάτων, όπου γλώσσα, θεσμός και κοινωνική επιταγή συνωθούνται σε ένα δυσανάγνωστο αέναο παζάρι, το ζητούμενο δεν είναι η εύρεση της αλήθειας. Το ζητούμενο είναι ο έλεγχος του ερωτήματος. Και ακριβώς εδώ αναδεικνύεται η σημαντικότερη λέξη της ανθρώπινης σκέψης: το «γιατί». Εξώφυλλο Σπανίως έχει μια μονοσύλλαβη, ή στην ελληνική τη...

   Από τη μακροβιότερη θεατρική στήλη της “Κ”,  «Στον παλμό των φουαγιέ» της  Πίτσας Στασινοπούλου. Ως μέλος της Κριτικής Επιτροπής των ΘΒΘ , κλήθηκα να ψηφίσω τις καλύτερες παραστάσεις και τους συντελεστές τους σε όλους τους τομείς, από μια μακροσκελέστατη λίστα 152 παραστάσεων που δόθηκαν φέτος στη Θεσσαλονίκη, τοπικών και φιλοξενούμενων εξ Αθηνών… Ένα νούμερο που ζαλίζει για το περιορισμένο εκ των πραγμάτων λόγω πληθυσμού, θεατρόφιλο κοινό της πόλης και κατά τη χρονοβόρα διαδικασία επιλογής μού δημιουργήθηκαν  ποικίλοι προβληματισμοί που επιθυμώ να μοιραστώ… Καταρχάς βλέποντας τον αριθμό παραστάσεων ενός χρόνου και δεδομένου ότι παρακολουθώ θέατρο αρκετά έως πολύ συχνά, οι πρώτες αυθόρμητες σκέψεις ήταν « Μα πότε πρόλαβαν και δόθηκαν τόσες πολλές;; Πώς γίνεται ενώ πηγαίνω τόσο συχνά να έχω δει μόνο το ένα τρίτο σχεδόν;; Πόσο έγκυρες θα είναι οι επιλογές μου αν δεν έχω σφαιρική άποψη τουλάχιστον για την πλειοψηφία;;»  Οπότε μοιραία απέκλεισα κατευθείαν τ...

  Διάβασε η Μιλάντα Σαρικιαχίδου και σχολιάζει για τη Κουλτουρόσουπα Ο «Τέλειος Γάμος» της Τζενέβα Ρόουζ είναι ένα μοντέρνο, σύγχρονο ψυχολογικό θρίλερ . Άκρως κινηματογραφικό, γρήγορο κι έντονο με την αφήγηση να πάλλεται ανάμεσα στον Άνταμ (δολοφόνο) και τη Σάρα (δικηγόρο – σύζυγο) , μεταφέροντας με αυτό το τρόπο και τις δύο οπτικές . Εκείνο όμως που κινεί το ενδιαφέρον είναι το ερώτημα: Πόσο καλά ξέρουμε τελικά τον άνθρωπο που έχουμε επιλέξει για σύντροφο της ζωή μας και μπορεί να ζούμε ήδη μαζί 10 χρόνια ; Αρκεί αυτός ο χρόνος για να πιστέψεις στην αθωότητα του; Τον αγαπάς τόσο ώστε να παραβλέψεις μια απιστία και να τον βοηθήσεις να ξεφύγει από την κατηγορία ενός φόνου ; Πάμε λοιπόν! Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από ένα ζευγάρι που ζει στην Ουάσινγκτον . Τη Σάρα Μόργκαν , μια επιτυχημένη και δυναμική δικηγόρο , και τον σύζυγό της, Άνταμ , συγγραφέα που παρά το πολλά υποσχόμενο ξεκίνημά του, δεν έχει καταφέρει να γίνει γνωστός ή τουλάχιστον να πλησιάσει την ανο...

   Το δελτίο τύπου τη χαρακτηρίζει «ερωτικό θρίλερ με πολιτικές ρωγμές», μια περιγραφή ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα καθώς εμπεριέχει έννοιες εξ ορισμού αντιφατικές, φύσει ετερόκλητες και ενίοτε ανταγωνιστικές. ' Είδε η Αννια Κανακάρη και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα Ο λόγος για την παράσταση « Barcelona » της Μπές Γουλ   σε σκηνοθεσία Πάρι Ερωτοκρίτου , που παρακολουθήσαμε στο θέατρο Ράδιο Σίτυ. Η υπόθεση του έργου μας μεταφέρει στη Βαρκελώνη . Δύο άνθρωποι συναντιούνται τυχαία σε ένα μπαρ. Ο γοητευτικός Ισπανός Μανουέλ και η Αμερικανίδα Ιρέν , μια χαριτωμένη και αρκετά… μεθυσμένη τουρίστρια. Η συνάντηση τους καταλήγει στο διαμέρισμα του Μανουέλ προφανώς για μια ερωτική συνεύρεση της μιας βραδιάς, μια καθαρά σαρκική επαφή χωρίς συναίσθημα και δεσμεύσεις. Και ενώ όλα φαίνονται ελεγχόμενα, η αρχικά ερωτική ατμόσφαιρα αρχίζει να μεταλλάσσεται ανεπαίσθητα. Η φλυαρία της Ιρέν, η διστακτικότητα, ο φόβος της απέναντι στον άγνωστο άνδρα αποδυναμώνουν το αρχικό πάθος και μια αλλ...

  Με… «αδυναμία» από την Κηφισιά Από Ρένα Καλπάκη   Βρεθήκαμε στην πρεμιέρα της παράστασης «Με δύναμη από την Κηφισιά» στο θέατρο Βρετάνια, ένα εμβληματικό έργο όπως έχει καταγραφεί των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά. Πρόκειται για την ιστορία τεσσάρων γυναικών και τον κοινό τους χρόνο σε ένα σπίτι, μέσα από γεγονότα που εξελίσσονται, δημιουργώντας έντονα συναισθήματα, γέλιο που εναλλάσσεται με το κλάμα. Δοκιμάζονται μέσα από αντιφάσεις, τις σχέσεις τους με τους άντρες ενώ η φιλία και το χιούμορ στέκονται πάντα σωτήρια. Οι Τάνια Τρύπη (Αλέκα), Μαρίνα Καλογήρου (Φωτεινή), Μαρία Κωνσταντάκη (Μάρω) και Τζένη Καζάκου (Ηλέκτρα) ενσαρκώνουν τις τέσσερις γυναίκες, που ονειρεύονται συνεχώς ένα ταξίδι, την ελευθερία, την επανεκκίνηση. Οι τέσσερις ηθοποιοί δένουν καλά στη σκηνή μεταξύ τους εκφράζοντας η καθεμία τη διαφορετικότητά της. Αν θα τολμούσαμε να ξεχωρίσουμε κάποια ως προς τη φυσικότητα και τη συνθετότητα του ρόλου της, αυτή θα ήταν η Τάνια Τρύπη. Όλες τους όμως κα...

  Ο #Θεραπευτικός Χορός σε άτομα με #αναπηρία ενισχύει τη σωματική επίγνωση, την κινητικότητα και την #επικοινωνία. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα.   Μέσω του #Θεραπευτικού Χορού προσφέρεται ένας χώρος ελεύθερης #σωματικής και προσωπικής έκφρασης όπου το άτομο με #αναπηρία ανακαλύπτει και ‘επιλέγει’ τον δικό του χορό, έναν μοναδικό τρόπο προσωπικής έκφρασης. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα.   Ο #Θεραπευτικός Χορός συνδυάζει την μαεστρία της #κίνησης με την #σωματική έκφραση. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την # Κουλτουρόσουπα.     Ο χορός είναι η κάθετη έκφραση οριζόντιων επιθυμιών σύμφωνα με τον Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω και αυτή η δήλωση αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τη σύνδεση του χορού με τις επιθυμίες. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, αγαπούσα και αγαπώ το χορό. Θα τολμούσα να πω ότι δεν τον αγαπώ αλλά τον λατρεύω. Δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσω μουσική και να μην κινηθώ ρυθμικά ακολουθώντας το πρόσταγμά τη...

   Διάβασε η  Μαρία   Λουκοβίτου  και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα Το Νόημα είναι ένα στοχαστικό βιβλίο που επιχειρεί να απαντήσει σε ένα από τα πιο διαχρονικά ερωτήματα: τι δίνει πραγματικά αξία στη ζωή μας; Η Ειρήνη Λοΐσιου προσεγγίζει το θέμα με έναν ήρεμο, ανθρώπινο και άμεσο τρόπο, καλώντας τον αναγνώστη να στραφεί προς τον εαυτό του και να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές του. Μέσα από απλά αλλά ουσιαστικά κείμενα, το βιβλίο κινείται ανάμεσα στην αυτογνωσία, την προσωπική ευθύνη και την ανάγκη για εσωτερική ισορροπία. Δεν δίνει έτοιμες απαντήσεις, αλλά λειτουργεί περισσότερο ως μια απαλή υπενθύμιση ότι το «νόημα» είναι κάτι που ο καθένας καλείται να ανακαλύψει μόνος του. Θετικά ➕στοιχεία: Διαχρονική και ουσιαστική θεματική Η αναζήτηση νοήματος αφορά όλους και καθιστά το βιβλίο άμεσα συνδεδεμένο με την καθημερινότητα. Απλή και προσιτή γραφή Η συγγραφέας χρησιμοποιεί έναν καθαρό, κατανοητό λόγο που κάνει το βιβλίο εύκολα αναγνώσιμο. Στοχαστική και ή...

  «Άγριος σπόρος», μια σπουδαία θεατρική στιγμή που καθηλώνει! Είδαμε και σχολιάζουμε Είδε και σχολιάζει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα Είχαμε γνωρίσει το έργο από προηγούμενα ανεβάσματά του, είχαμε αγαπήσει το θέμα του και θαυμάσει τον τρόπο ανάπτυξης από μια χαρισματική πέννα, είχαμε «δει» στους ήρωές του αυθεντικά, αναγνωρίσιμα πρότυπα και όταν πληροφορηθήκαμε ότι ανεβαίνει εκ νέου με τη σκηνοθετική υπογραφή μιας δημιουργού που έχουμε υποκλιθεί σε δουλειές της, δεν υπήρχε περίπτωση, ακόμα και τα… καντάρια βροχής τη συγκεκριμένη μέρα, να μας πτοήσουν εμποδίζοντας την προσέλευσή μας με πλείστες προσδοκίες στο Θέατρο ArtboxFargani , για την παράσταση «Άγριος σπόρος» του Γιάννη Τσίρου σε σκηνοθεσία Σοφίας Καραγιάννη, όπου έμελλε να ξεχάσουμε   οτιδήποτε προηγούμενο είχαμε δει… Η παράσταση ξεκινά με την σοκαριστική, υποβλητική, λεκτική αναπαράσταση της σφαγής ενός γουρουνιού από τον ιδιοκτήτη παρακείμενου χοιροστασίου και παράνομης καντίνας σε ερημική επαρχια...