Και τι έγινε που τελειώνει το καλοκαίρι;
Γράφει η Νέλη Βυζαντιάδου για την Κουλτουρόσουπα Εδώ και ώρα είμαστε σταματημένοι σε ένα ακόμα φανάρι επιστρέφοντας από τη Χαλκιδική. Όλα κι όλα, σαν την Χαλκιδική δεν έχει. Κι όταν λέω σαν την Χαλκιδική δεν έχει, δεν αναφέρομαι μόνο στις υπέροχες – πραγματικά υπέροχες – παραλίες της αλλά και σε όλα τα παρελκόμενα που μπορούν να σε κάνουν να χάσεις την ψυχραιμία σου πολύ εύκολα και να ευχηθείς να είχες μείνει στο σπίτι σου ή ακόμα καλύτερα στο εξοχικό σου αντί να αποφασίσεις να επιστρέψεις Σαββατιάτικα στην πόλη. ‘ Δεν θα έχει κίνηση στην επιστροφή ’, σκεφτόμουν όταν το πρότεινα. Προφανώς δεν ήμουν η μόνη που το σκέφτηκε ούτε η μόνη που το πρότεινε. Κι έτσι βρεθήκαμε να βλέπουμε πινακίδες – αλήθεια το κάνατε όταν ήσασταν μικροί; -, να αναρωτιόμαστε ποιος μένει σε αυτό το σπίτι που είναι τόσο μακριά από την παραλία και χρειάζεται αυτοκίνητο για να πάρει ένα γάλα που ξέχασε και να φοβόμαστε τι θα συναντήσουμε παρακάτω αν από τώρα έχουμε ήδη κολλήσει. ‘ Τα καλά του καλοκαιρι...