Συζητώντας με την Κάρμεν Ρουγγέρη για την Πολυάννα και το παιχνίδι της χαράς

 

Η #Πολυάνναείναι υπόδειγμα #αισιοδοξίας και #ψυχικής ανθεκτικότητας μια που επιλέγει να παραβλέπει τα αρνητικά και επικεντρώνεται στα #θετικά και σε αυτά που μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα.

Η #αισιοδοξία, η #καλοσύνη, το #ενδιαφέρον, η #θετική σκέψη, το #γέλιο, η #συγχώρηση και η #χαρά τα πιόνια του παιχνιδιού που παίζει η #Πολυάννα παρασύροντας όλους σε αυτό. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα.

Η #Κάρμεν Ρουγγέρη είναι μια γυναίκα που επικεντρώνεται στο θετικό παίζοντας εξαιρετικά το #παιχνίδι της χαράς. Μια #δυναμική γυναίκα που δεν στερείται ευαισθησίας. Μια #πολυάσχολη γυναίκα χωρίς να δείχνει κουρασμένη. Γράφει η #ΝέληΒυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα.

Η Κάρμεν Ρουγγέρη είναι μια αγαπημένη και ιδιαιτέρως δημοφιλής ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων.Με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό της για την πολυετή και πλούσια παρουσία της στο Ελληνικό θέατρο ξεχωρίζει για το ήθος της και για την ειλικρίνεια με την οποία απαντά ακόμα και σε πιο προσωπικές ερωτήσεις όπως όταν ήταν καλεσμένη στην τηλεοπτική εκπομπή ‘Στούντιο 4’ και ερωτήθηκε για την απώλεια του συζύγου της. Εκείνη, με αφοπλιστική ωριμότητα και ενσυναίσθηση για τους νεότερους ανθρώπους, παραδέχθηκε ότι όσο κι αν πόνεσε η απώλεια του συζύγου της, δεν ξεχνά πως επρόκειτο για έναν άνθρωπο 88 ετών που κάποια στιγμή θα έφευγε από τη ζωή. Είπε μάλιστα χαρακτηριστικά: ‘Κάποια στιγμή πρέπει κάτι να κάνεις για να μπορείς να ζήσεις’. Αξιοζήλευτη στάση από μια γυναίκα που δεν διστάζει να καθρεφτίζει ξανά και ξανά πως η ζωή έχει τη δική της ροή κι εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να πάμε με αυτήν.

Με αφορμή λοιπόν την καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης ‘Πολυάννα: το παιχνίδι της χαράς’ και τη στάση που θα κάνουν στη Θεσσαλονίκη για δύο μέρες στο Θέατρο Κήπου (26 και 27 Αυγούστου) ήθελα να πάρω μια πρώτη γεύση από την, ως τώρα, εμπειρία της από το φετινό καλοκαίρι και να μάθω τι κρατά η ίδια από την ανταπόκριση του κοινού.‘31 χρόνια τώρα κάθε καλοκαίρι κάνουμε περιοδεία με μια παράστασή μας για τα παιδιά. Ο κόσμος μας περιμένει κάθε καλοκαίρι και γεμίζει τα θέατρα. Πάντα η ανταπόκρισή του μας δίνει χαρά. Όπως, λοιπόν, τα προηγούμενα χρόνια έτσι κι αυτό το καλοκαίρι, ο κόσμος μας αγκαλιάζει και οι αγκαλιές από τα παιδιά, που παίρνουμε, μας γεμίζουν χαρά’, εξομολογείται.

Σύμφωνα με δική τηςδήλωση το έργο αυτό, σε δικό της κείμενο και σκηνοθεσία μαζί με την κόρη της Χριστίνα Κουλουμπή, έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή και ένα τέλος που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων θεατών. Η κυρία Ρουγγέρη χαρακτηρίζει μάλιστα ‘θησαυρούς’ τα μηνύματα που στέλνει υποστηρίζοντας ότι οι θεατές, που το παρακολουθούν, φεύγουν πιο πλούσιοι. Είναι γνωστό έτσι κι αλλιώς ότι την ενδιαφέρει πάντα, τα έργα που ανεβάζουν, να εμπεριέχουν μέσα τους κρυμμένους θησαυρούς που θα τους ανακαλύπτουν τα παιδιά και θα τους παίρνουν μαζί τους. Η ιστορία της Πολυάννας που παίζει το παιχνίδι της χαράς είναι, σύμφωνα με την ίδια, ένα αριστούργημα της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας το οποίο μετέτρεψε σε θεατρικό έργο προκειμένου να περάσειστα παιδιά τους θησαυρούς- μηνύματα που έχει αυτό το έργο. Εκείνο που έκανε είναι να βγάλει στην επιφάνεια αυτούς τους θησαυρούς, που σίγουρα ανάλογα με την ηλικία τους, μικροί – μεγάλοι, φεύγοντας από την παράσταση θα πάρουν μαζί τους. Όσο για το συγκεκριμένο έργο, τη συγκίνησε όλο αυτό που συγκινεί όλον τον κόσμο και που μόνο αν το δούμε θα το καταλάβουμε.

Η Πολυάννα, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας, είναι υπόδειγμα αισιοδοξίας και ψυχικής ανθεκτικότητας μια που επιλέγει να παραβλέπει τα αρνητικά και επικεντρώνεται στα θετικά και σε αυτά που μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Δεν χάνει ευκαιρία να συμβάλλει, όσο και όπως μπορεί, προκειμένου να επηρεάσει τους γύρω της ακολουθώντας τη βασική της πεποίθηση που είναι ότι όταν θέλει κάποιος, μπορεί να βρει τη χαρά ακόμα και σε κάτι δυσάρεστο. Αναρωτιέμαι για την Πολυάννα που κρύβει η κυρία Ρουγγέρη μέσα της και πόσο μια τέτοια στάση ζωής την έχει βοηθήσει. ‘Προσωπικά, από τη φύση μου, παίζω σε όλη μου τη ζωή αυτό το παιχνίδι. Ενθουσιάστηκα όταν διάβασα το βιβλίο γιατί ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι γύρω μας δεν ξέρουν να παίζουν αυτό το παιχνίδι. Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι βλέποντας αυτήν την παράσταση θα μπορούσαν να αλλάξουν έστω και λίγο τον τρόπο που σκέφτονται’, παραδέχεται.

Επιστρέφοντας στην υπόθεση του έργου, που θα απολαύσουμε προσεχώς στη Θεσσαλονίκη, τα πιόνια του παιχνιδιού είναι έννοιες που όλοι χρειαζόμαστε στη ζωή μας αλλά δεν είναι αυτονόητο ή δεδομένο ότι κινούμαστε προς να τις κατακτήσουμε. Η αισιοδοξία, η καλοσύνη, το ενδιαφέρον, η θετική σκέψη, το γέλιο, η συγχώρηση και η χαρά τα πιόνια του παιχνιδιού που παίζει η Πολυάννα παρασύροντας όλους σε αυτό. Ζητώ από την συνεντευξιαζόμενη να ξεχωρίσει μόνο τρία από τα παραπάνω πιόνια ως τα πιο σημαντικά και εκείνη επιλέγει τη θετική σκέψη, την αισιοδοξία και τη χαρά. Αμέσως μετά την προσκαλώ να απευθυνθεί νοερά σε ένα γονιό που θα αναρωτιόταν για ποιο λόγο να φέρει το παιδί του στη συγκεκριμένη παράσταση. Τι θα του έλεγε; Τι ιδιαίτερο έχει; Η απάντησή της περιεκτική και ουσιαστική: ‘Θα του έλεγα ‘Μην το χάσετε. Είναι ένα έργο που όλοι, μικροί – μεγάλοι, θα κερδίσουν κάτι αν το δουν’’.

Δεν θα μπορούσα φυσικά να μην αναφερθώ στους ‘Ρακοσυλλέκτες’, τη θεατρική ομάδα που ίδρυσε κάποτε και η οποία αποτελεί το πρώτο της ουσιαστικό βήμα – αν και πειραματικό – στο χώρο του παιδικού θεάτρου. Η ίδια χαρακτηρίζει ευτυχισμένα τα πολλά χρόνια που έζησε με τους Ρακοσυλλέκτες της. Πήρε μικρά παιδιά και μέσα από τις παραστάσεις, που έκανε μαζί τους, τα παιδιά αυτά διαμορφώθηκαν και ολοκληρώθηκαν σαν άνθρωποι. Ήταν περίπου 30 παιδιά όλων των ηλικιών και η συνεργασία μαζί τους ήταν, όπως συνηθίζει να λέει, το ντοκτορά της πάνω στο θέατρο για παιδιά. Με τις παραστάσεις που έκανε έμαθε να βλέπει με τα μάτια των παιδιών. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι έχει κάνει πάνω από 70 έργα και όλα σημείωσαν επιτυχία. Όσο για την ιδιαίτερη αγάπη που έχει στα παιδιά, την εισπράττει πίσω απλόχερα μια που τα παιδιά ξέρουν να διακρίνουν το αληθινό από το ψεύτικο. Και η Κάρμεν Ρουγγέρη δίνει όλο της τον εαυτό με το παραπάνω. Γι’ αυτό και ένα παιδί της είπε κάποτε ‘Κυρία με κάνατε ευτυχισμένο’, ένας τρίχρονος που είδε το ‘Παραμύθι χωρίς όνομα’ δήλωσε ‘Δεν έχω λόγια’ και ένας 10χρονος που είδε την Πολυάννα είπε πως θα ήθελε να κρατήσει 100 χρόνια. Και υπάρχουν πάντα αυτές οι αυθόρμητες και χαριτωμένες φράσεις των παιδιών που γράφουν ιστορία και μένουν ανεξίτηλες, όπως του 7χρονου που, αφού παρακολούθησε την Ιλιάδα, της είπε: ‘Δηλαδή πονάνε και οι Τρώες’.

Στην αρχική σελίδα της εταιρείας της ‘Παιδική Σκηνή Κάρμεν Ρουγγέρη’ γράφει: ‘Πολλοί μου λένε ότι θυσίασα τη δική μου καριέρα με το να ασχολούμαι από το πρωί ως το βράδυ με τα παιδιά. Δεν θεωρώ ότι θυσιάστηκα, αντίθετα κέρδισα τόσα πολλά, έμαθα τόσα πράγματα, ανακάλυψα έναν εαυτό που δεν ήξερα. Ύστερα, παίρνω και δίνω τόση αγάπη με το να είμαι σε όλες τις παραστάσεις μας παρούσα. Μόνο οι αγκαλιές, που παίρνω, μου αρκούν. Φεύγω πετώντας σχεδόν μετά από κάθε παράστασή μας’. Αυτή είναι η Κάρμεν Ρουγγέρη. Μια γυναίκα που επικεντρώνεται στο θετικό παίζοντας εξαιρετικά το παιχνίδι της χαράς. Μια δυναμική γυναίκα που δεν στερείται ευαισθησίας. Μια πολυάσχολη γυναίκα χωρίς να δείχνει κουρασμένη. Μια μητέρα που δεν δίστασε να πει, στο πλαίσιο μιας παλιότερης της συνέντευξης, ότι προσπάθησε πολύ να είναι καλή μητέρα αλλά δεν ξέρει αν τα κατάφερε.Την προσκαλώ να προσθέσει η ίδια λέξεις που της ταιριάζουν και με τις οποίες θα περιέγραφε τον εαυτό της σε κάποιον/α που δεν τη γνωρίζει καλά. Εκείνη απαντά ως εξής: ‘Υπερβολική σε όλα. Αγαπώ πολύ, δίνω πολύ, ξεχνάω πολύ τους ανθρώπους που με πλήγωσαν, χαίρομαι πολύ, λυπάμαι πολύ, γελώ πολύ, κλαίω πολύ, σέβομαι πολύ. Στη δουλειά μου λεπτολόγος πολύ, σε σημείο που με θεωρούν πολύ αυστηρή. Όλα πολύ, με άλλα λόγια’.

Φτάνοντας στην ολοκλήρωση αυτής της συνάντησης, της ζητώ να ευχηθεί κάτι για το παιδικό θέατρο και το μέλλον του. Η ευχή της εξίσου σημαντική όσο όλα όσα μοιράστηκε μαζί μας: ‘Εύχομαι να καταλάβουν όλοι όσοι ασχολούνται με το θέατρο για τα παιδιά, πόσο υπέροχο είναι να απευθύνεσαι σε αυτά, να αφήσουν την προχειρότητα στην άκρη, να αφήσουν τη μιζέρια και να αντιληφθούν πόσο σημαντικό είναι αυτό που πρέπει να κάνουν!’.

Ας κρατήσουμε αυτήν την ευχή κι ας ευχηθούμε, με τη σειρά μας, ομορφότερες και δημιουργικότερες μέρες για όλους και όλες μας στο παιδικό θέατρο που τόσο αγαπάμε!!!