Νοσταλγία και γοητεία από τη Βίκυ Λέανδρος στο λόφο της Σάνης

Μια δροσερή βραδιά ψηλά στον λόφο της Σάνης μας χάρισε η «βαρώνη» Βίκυ Λέανδρος στο πλαίσιο του Sani Festival, ανήμερα της Παναγίας, εντυπωσιάζοντας το κοινό με την καλά διατηρημένη φωνή της, την άνεση και τη γλυκύτητά της.

Είδε ο Γιάννης Τσιρόγλου και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.

Η συναυλία ξεκίνησε λίγο μετά τις 21:30, με τους μουσικούς να παίρνουν τη θέση τους στην ορχήστρα με φόντο το μεσαιωνικό μνημείο του 14ου αιώνα, τον ιστορικό Πύργο της Σάνης. Αμέσως μετά, με απαράμιλλη χάρη και χαμόγελα, η Βίκυ Λέανδρος ανέβηκε στη σκηνή ερμηνεύοντας το εμβληματικό «Après Toi» —ένα από τα πλέον επιβλητικά τραγούδια που την καθιέρωσαν παγκοσμίως, το οποίο ακούγεται με την ίδια άνεση και φρεσκάδα μέχρι σήμερα, χωρίς αμφιβολία.

Η συνέχεια εξελίχθηκε με έναν κάπως ιδιόμορφο ρυθμό, καθώς η ίδια επεδίωξε να επικοινωνήσει με το κοινό ήδη από το πέμπτο κιόλας τραγούδι, κατεβαίνοντας από τη σκηνή και καλώντας τον κόσμο να τη σιγοντάρει. Παρότι το κλίμα δεν είχε «δέσει» ακόμα πλήρως, η ίδια ακολούθησε το δικό της ένστικτο και μάλλον τα κατάφερε. Παράλληλα, θυμήθηκε —και εξιστόρησε πάντα σε 2-3 γλώσσες— τα πρώτα της βήματα, όταν ως παιδούλα ονειρευόταν απλώς να γίνει μια ταπεινή τραγουδίστρια, χωρίς να φαντάζεται τη λαμπρή καριέρα που θα ακολουθούσε, υμνώντας –αλλά στα γρήγορα– τον πατέρα και μέντορά της, Λέο Λέανδρος.

Αξίζει να θυμίσουμε πως η κόντρα ανάμεσα στη Βίκυ Λέανδρος και τον πατέρα της κορυφώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν ο συνθέτης της απέστειλε εξώδικο απαγορεύοντάς της να ερμηνεύσει τα τραγούδια του στη μεγάλη αποχαιρετιστήρια συναυλία της στο Ηρώδειο, φέρνοντας στη δημοσιότητα μια βαθιά οικογενειακή και καλλιτεχνική ρήξη. Η καλλιτέχνιδα αναφέρθηκε επίσης σε σπουδαίες συνεργασίες της που ίσως πολλοί δεν γνώριζαν, όπως με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι, τιμώντας τη μνήμη τους μέσα από τις ερμηνείες της, ενώ ταξίδεψε το κοινό με πολλά ακόμα διαχρονικά άσματα της σπουδαίας της διαδρομής.

Το στοιχείο όμως που την έκανε να αγαπηθεί ακόμη περισσότερο σε αυτή την εμφάνιση ήταν η απέραντη γλυκύτητα, η απλότητα και μια ώθηση να γίνουμε όλοι μια παρέα. Το πλήθος, όλων των ηλικιών με έμφαση φυσικά στις μεγαλύτερες ηλικίες, έδειχνε πρόθυμο να μοιραστεί την ατμόσφαιρα που εξέπεμπε η ερμηνεύτρια και, τουλάχιστον μέχρι τις 23:00 που αποσύρθηκε για να αλλάξει φόρεμα (όχι, δεν ήταν διάλειμμα…), παρέμενε αρκετά δοτικό αλλά γενικώς συγκρατημένο.

Στις επεξηγήσεις της, μα σε κάθε τραγούδι γεγονός που κούραζε αναφέρθηκε και στις αποχαιρετιστήριες συναυλίες της που ξεκίνησαν το 2024, σημειώνοντας πως θα τις συνεχίσει για ακόμα 1-2 χρόνια, διερωτώμενη πόσο μπορεί ένας τραγουδιστής να παραμένει ακμαίος πάνω στη σκηνή.

Μην ξεχνάμε πως διανύει το 76ο έτος της ζωής της —κι ας μην της φαίνεται— αφού διατηρεί μια εξαιρετική σιλουέτα, νεανική διάθεση και μια ακαταμάχητη ενέργεια που μαγνητίζει το βλέμμα. Είναι, ωστόσο, εύλογο το ερώτημα που ταλανίζει πολλούς βετεράνους καλλιτέχνες, οι οποίοι μπροστά στη δόξα και τα χρήματα παραμένουν στη σκηνή ως το τέλος, αγνοώντας πως δεν είναι πια οι ίδιοι. Βέβαια, στη δική της περίπτωση, πέρα από την αμείλικτη πάροδο του βιολογικού χρόνου, δεν ανήκει επ’ ουδενί σε αυτή την κατηγορία. Παρά τις κάποιες αναμενόμενες δυσκολίες στις χαμηλές νότες όταν τραγουδούσε στα ελληνικά, η φωνή της παραμένει ουσιαστικά αναλλοίωτη.

Κάποια στιγμή στην παρέα προστέθηκε η σπουδαία Αθηνά Ανδρεάδη, μια εξαίρετη φωνή που δυστυχώς δεν έχει την αναγνωρισιμότητα που της αξίζει επί ελληνικού εδάφους τουλάχιστον. Μαζί καταχειροκροτήθηκαν στο «Hallelujah» του Λέοναρντ Κοέν, θυμίζοντάς μας πως η ίδια είχε συνεργαστεί με αυτόν τον γοητευτικό καλλιτέχνη, όπως επίσης με τον Ζακ Μπρελ και πολλούς άλλους σπουδαίους δημιουργούς στη μακρά καριέρα της.

Εν ολίγοις, με χαρά και προσμονή απολαύσαμε μια σπουδαία καλλιτέχνιδα που τιμά μέχρι και σήμερα τα ελληνικά χρώματα.

Αυτή ήταν και η τελευταία συναυλία του φετινού Sani Festival, ενός θεσμού που τα τελευταία χρόνια αναμφισβήτητα ξεχωρίζει για τις επιλογές και τα μεγάλα ονόματα που φιλοξενεί, καθιστώντας το πλέον κορυφαίο στην Ελλάδα.