Όταν οι εφημερίδες όριζαν τη σινεφίλ ιεροτελεστία: Η διαχρονική πένα του Παναγιώτη Τιμογιαννάκη

Υπήρχε μια εποχή που η κινηματογραφική έξοδος της Πέμπτης δεν ξεκινούσε από ένα γρήγορο σκρολάρισμα στο κινητό, αλλά από το ξεφύλλισμα των εφημερίδων. Τότε που το κοινό προσέτρεχε στα περίπτερα για να διαβάσει τις γνώμες των αγαπημένων του κριτικών, να ανακαλύψει τις νέες κυκλοφορίες και να αφουγκραστεί τον παλμό της έβδομης τέχνης.

Στην κορυφή αυτής της έντυπης ιεροτελεστίας, δεσπόζουσα θέση κατείχε πάντα ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης μέσα από τη στήλη του στον Ελεύθερο Τύπο — ένας κριτικός που αγαπήθηκε όσο λίγοι για τη γλαφυρότητα, το οξύπνευστο πνεύμα και την αυθεντική του αγάπη για το σινεμά.

Ανασύροντας από το αρχείο μια διπλή σελίδα της εφημερίδας με ημερομηνία Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2006, μεταφερόμαστε 20 χρόνια πίσω, σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες κινηματογραφικές εβδομάδες εκείνης της δεκαετίας.

Στο επίκεντρο της κριτικής του ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης τοποθετεί τη μεγάλη επιστροφή του Τζέιμς Μποντ με το «Casino Royale» του Μάρτιν Κάμπελ. Στο αναλυτικό του κείμενο υπό τον τίτλο «Ο πράκτωρ ξανασυστήνεται», αποθεώνει την επιλογή του Ντάνιελ Κρεγκ, σημειώνοντας πως ο νέος 007 επανέφερε τις «παλιές καλές μέρες» της αγνής ψυχαγωγικής περιπέτειας, χαρίζοντας μια πιο «ψαγμένη» και ανθρώπινη υπόσταση στον ήρωα. Παράλληλα, στο εισαγωγικό του σημείωμα σχολιάζει το φαινόμενο της εισπρακτικής επιτυχίας του «Borat», ενώ δεν παραλείπει να ασκήσει την αιχμηρή, αλλά πάντα ουσιαστική κριτική του για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Η ματιά του Τιμογιαννάκη ξεδιπλώνεται πλήρως και στις υπόλοιπες ταινίες της εβδομάδας:

Scoop (Γούντι Άλεν): Σχολιάζει με οξύνοια τις σκορπιες ατάκες του σκηνοθέτη και την παρουσία των Σκάρλετ Γιόχανσον και Χιου Τζάκμαν, χαρακτηρίζοντάς την ως μια ελαφριά αλλά όχι αμελητέα στιγμή του δημιουργού.
Κι αν φύγω... θα ξαναρθώ (Δώρα Μασκλαβάνου): Αναλύει με ευαισθησία την ελληνική παραγωγή με τους Μαρία Κεχαγιόγλου, Γιάννη Στάνκογλου και Μελέτη Γεωργιάδη, εστιάζοντας στις προθέσεις του σεναρίου.
Σύντομες αναφορές: Ξεχωρίζουν οι σημειώσεις του για το ντοκιμαντέρ «Η σύντομη ζωή του Χοσέ Αντόνιο Γκουτιέρεζ» και την ταινία «Αδελφές» του Σεργκέι Μποντρόφ.

Σήμερα, καθώς οι ταινίες αυτές προβάλλονται και ξαναπροβάλλονται στην τηλεόραση και τις πλατφόρμες, η ανάγκη να ανατρέχουμε σε τέτοιες κριτικές παραμένει ζωντανή. Η αναδημοσίευση αυτού του αρχειακού υλικού δεν είναι απλώς μια πράξη νοσταλγίας, αλλά μια ουσιαστική προσφορά στους νεότερους και παλιούς σινεφίλ, ώστε να διατηρηθεί η πολιτιστική παρακαταθήκη μιας χρυσής εποχής της κινηματογραφικής γραφής.