ΠΡΟΣΟΧΗ! 10 ελληνικές σειρές που φόρεσαν στολή – Από το χακί μέχρι το… περιπολικό

ΠΡΟΣΟΧΗ! 10 ελληνικές σειρές που φόρεσαν στολή – Από το χακί μέχρι το… περιπολικό

Χαίρετε χαίρετε χαίρετε Τι μου κανετε; Πως μου είστε; Πως τα καλοπερνατε;

Καλοκαίρι έχουμε και κανονικά θα έπρεπε να μιλάμε για μαγιό, παραλίες, κοκτέιλ, έρωτες κάτω από τα αστέρια και όλα αυτά τα υπέροχα που συμβαίνουν κυρίως στις διαφημίσεις. Γιατί στην πραγματική ζωή ψηνόμαστε, δουλεύουμε, ψαχνουμε για δουλειά, ουτε το air condition ανάβουμε με σιγουριά και γενικά άλλος ψάχνει να παρκάρει, κάποιος βρίζει επειδή το air condition δεν πιάνει και άλλοι τεσσερις τη στιγμή που με διαβάζετε, μόλις έμαθαν πόσο κάνει η ξαπλώστρα και αποφάσισαν να περάσουν και τον Αύγουστο στο μπαλκόνι τους.

Εμείς, όμως, σήμερα θα φορέσουμε… στολή.

Χακί από τη μία, μπλε από την άλλη. Φαντάροι που προσπαθούν να λουφάρουν, διοικητές που προσπαθούν να διοικήσουν, συνήθως ανεπιτυχώς, αστυνομικοί που κυνηγούν εγκληματίες και άλλοι που, μεταξύ μας, καλύτερα να μην τους ανέθετες ούτε να βρουν πού άφησες τα κλειδιά σου.

Ο στρατός και η αστυνομία έχουν περάσει πολλές φορές από την ελληνική τηλεόραση. Άλλοτε μέσα από την κωμωδία, άλλοτε μέσα από το αστυνομικό μυστήριο και άλλοτε μέσα από σειρές που έγραψαν πραγματικά ιστορία. Και κάπου ανάμεσα σε σκοπιές, αναφορές, συλλήψεις, ανακρίσεις, καψόνια και περιπολικά γεννήθηκαν χαρακτήρες που αγαπήσαμε.

Δέκα σειρές λοιπόν. Πέντε με άρωμα στρατού και πέντε με αστυνομική ταυτότητα. Από διαφορετικές εποχές της ελληνικής τηλεόρασης, γιατί η στολή μπορεί να αλλάζει, αλλά η τηλεόραση πάντα ήξερε ότι από πίσω της κρύβεται μια καλή ιστορία.

Και αν είμαστε έτοιμοι ξεκινάμε την αντίστροφη μέτρηση μαζί….Τώρα!Τρια… δύο….ένα καιιιι φύγαμε!

10. BIG BANG

Και ξεκινάμε με μια σειρά που ίσως δεν ανήκει στις πρώτες που θα θυμηθεί κάποιος όταν ακούσει «ελληνική τηλεόραση και στρατός». Κι όμως, το «Big Bang» του Mega μάς έβαλε για τα καλά στον κόσμο της στρατιωτικής θητείας, ακολουθώντας μια παρέα νέων αντρών που συναντιούνται εκεί όπου οι κοινωνικές διαφορές, οι χαρακτήρες και οι προσωπικές ιστορίες καλούνται ξαφνικά να χωρέσουν στην ίδια στολή.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το αιώνιο ελληνικό παράδοξο του στρατού: άνθρωποι που έξω δεν θα έπιναν μαζί ούτε καφέ, μέσα μπορεί να κοιμούνται στο διπλανό κρεβάτι. Ο ένας έχει μάθει αλλιώς, ο άλλος σκέφτεται αλλιώς, ο τρίτος θέλει απλώς να απολυθεί πριν καν παρουσιαστεί. Και κάπως έτσι δημιουργούνται φιλίες, κόντρες και καταστάσεις που μόνο όποιος έχει περάσει από στρατόπεδο μπορεί να καταλάβει. Οι υπόλοιποι απλώς χαμογελάμε και κάνουμε ότι καταλαβαίνουμε. Ναι, βεβαίως. Μάλιστα, κύριε διοικητά. Και ας τύχει ο ένας να τα φτιάχνει με την πρώην του νέου του φίλου χωρίς να το ξέρει……

9. ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥ ΜΠΕΚΑ

Από το στρατόπεδο περνάμε στο έγκλημα. Και όχι σε οποιοδήποτε έγκλημα, αλλά στον κόσμο του Γιάννη Μαρή και ενός από τους πιο εμβληματικούς Έλληνες αστυνομικούς της μυθοπλασίας.

Οι «Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» έφεραν στην τηλεόραση γνωστές ιστορίες μυστηρίου του Μαρή, με κάθε υπόθεση να ξετυλίγεται σαν ένα μικρό τηλεοπτικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Εδώ δεν έχουμε τον αστυνομικό που τρέχει, πυροβολεί, σπάει πόρτες και στο τέλος ανατινάζει μισή Αθήνα. Ευτυχώς, γιατί με την κίνηση που έχει η Αθήνα θα είχε κολλήσει στην Κηφισίας από το δεύτερο επεισόδιο.

Ο Μπέκας είναι άλλης σχολής. Παρατηρεί, σκέφτεται, συνδέει στοιχεία. Ένας ήρωας παλιάς κοπής που απέδειξε ότι το ελληνικό αστυνομικό μυστήριο μπορεί να έχει ατμόσφαιρα χωρίς να χρειάζεται να αντιγράψει κάθε CSI που κυκλοφορεί στην αμερικανική τηλεόραση. Και θα μου επιτρέψετε αλλά τον Ιεροκλή τον θαυμάζω και τον αγαπώ απεριόριστα. Υπέροχος άνθρωπος, πραγματικός, ταλαντούχος καλλιτέχνης.

Trivial: Σε αυτή τη σειρά, πριν κοντά είκοσι χρόνια έκανα ένα από τα πρώτα μου guest έχοντας την τιμή και την τύχη να συνεργαστώ με πραγματικά αξιόλογους συναδέλφους. Το επεισόδιο μου ονομάζεται : Περιπέτεια

8. ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ – Η ΣΕΙΡΑ

Εδώ η λέξη «λούφα» δεν είναι απλώς τίτλος. Είναι φιλοσοφία ζωής.

Η τηλεοπτική «Λούφα και Παραλλαγή» μετέφερε στη μικρή οθόνη το σύμπαν που είχε δημιουργήσει ο Νίκος Περάκης και που είχε ήδη αφήσει το αποτύπωμά του στον ελληνικό κινηματογράφο. Νεαροί στρατιώτες, παραλογισμός, γραφειοκρατία, στρατιωτική καθημερινότητα και εκείνη η μόνιμη προσπάθεια του Έλληνα φαντάρου να πετύχει το απόλυτο: να περάσει η μέρα χωρίς να τον πάρει κανείς χαμπάρι.

Γιατί, ας μη γελιόμαστε, ο στρατός μπορεί να δίδαξε σε πολλούς πειθαρχία, αλλά σε ακόμη περισσότερους δίδαξε κάτι πολύ σημαντικότερο: πώς να δείχνεις εξαιρετικά απασχολημένος ενώ δεν κάνεις απολύτως τίποτα……!!!’ Δεξιότητα που, παρεμπιπτόντως, αρκετοί αξιοποίησαν αργότερα με εντυπωσιακή επιτυχία και στην επαγγελματική τους ζωή.

7. ΙΧΝΗ

Και ξαφνικά τα φώτα χαμηλώνουν.

Τα «Ίχνη» κινήθηκαν σε έναν πολύ διαφορετικό τηλεοπτικό κόσμο. Εγκλήματα, έρευνες, στοιχεία, σκοτεινές υποθέσεις και μια ομάδα ανθρώπων που προσπαθούσε κάθε φορά να ενώσει τα κομμάτια ενός παζλ που κάποιος άλλος είχε φροντίσει να διαλύσει.

Ήταν από εκείνες τις ελληνικές προσπάθειες που θέλησαν να πλησιάσουν περισσότερο τη σύγχρονη αστυνομική σειρά, δίνοντας βάρος στην έρευνα και στην εξιχνίαση. Και είχε κάτι που πάντα λειτουργεί στην τηλεόραση: την ανάγκη του θεατή να προλάβει τους ήρωες και να βρει μόνος του τον ένοχο. Συνήθως, βέβαια, κατηγορούμε τον πρώτο ύποπτο που εμφανίζεται και σαράντα λεπτά αργότερα ανακαλύπτουμε ότι ήταν ο μόνος αθώος. Αλλά δεν πειράζει. Στο σπίτι μας είμαστε, όποιον θέλουμε συλλαμβάνουμε. Trivial 2: Η πρώτη μου guest εμφάνιση σε αστυνομική σειρά… Εκπληκτική εμπειρία… Νιώθω ευλογημένος που απο τις πρώτες μου κιόλας στιγμές κατάφερα να με σκηνοθετήσει ο Βασιλης Τσελεμεγκος πρωταγωνιστώντας διπλα σε μεγάλους ηθοποιούς όπως ο Νίκος Κουρής , η Γωγώ Μπρέμπου, Δημήτρης Αλεξανδρής, Γιαννης Ζουγανέλης, Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Γιάννης Νταλιάνης ( η σειρά τυχαία, όπως μου ήρθαν πρώτα στο μυαλό) Επεισόδιο Νο2 (νομίζω) Η τέχνη του φόνου

6. ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕ!

Πολλά χρόνια μετά «Της Ελλάδος τα Παιδιά», ο Γιάννης Μπέζος ξαναφόρεσε στρατιωτικά και επέστρεψε σε ένα περιβάλλον που τηλεοπτικά γνώριζε πολύ καλά.

Στο «Παρουσιάστε!» η βασική ιδέα ήταν από μόνη της πηγή κωμωδίας: δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι μέσα σε στρατόπεδα που καλούνται να συνυπάρξουν. Από τη μία η στρατιωτική πειθαρχία και οι σκληροί κομάντος και από την άλλη μια κατάσταση που κάνει την έννοια «χαλαρή θητεία» να ακούγεται σχεδόν απαιτητική.

Η σειρά απέδειξε κάτι ακόμη: αλλάζουν οι εποχές, αλλάζουν οι φαντάροι, αλλάζουν οι διοικητές, αλλά η ελληνική τηλεόραση θα βρίσκει πάντα υλικό μέσα σε ένα στρατόπεδο. Γιατί εκεί όπου υπάρχει διαταγή, υπάρχει πάντα κάποιος που την κατάλαβε κάτι λάθος. Και εκεί ακριβώς ξεκινά η κωμωδία.

5. ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ

Θανάσης Βέγγος με αστυνομική στολή. Τι σας θύμισα τωρα ε; Η δε σας λέει τίποτα; Χρειάζεται πραγματικά να πούμε περισσότερα;

Ο «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης» ανήκει σε μια άλλη τηλεοπτική εποχή και είχε στο κέντρο του έναν άνθρωπο που μπορούσε να μετατρέψει ακόμη και το πιο απλό τρέξιμο σε ολόκληρη κωμική σκηνή. Ο Βέγγος κουβαλούσε μαζί του εκείνη τη μοναδική ανθρωπιά που έκανε τους χαρακτήρες του ταυτόχρονα αστείους και βαθιά συμπαθείς.

Και κάπως έτσι ο αστυνομικός δεν ήταν απλώς μια στολή. Ήταν ένας καθημερινός άνθρωπος που έτρεχε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, να τα προλάβει όλα. Βέβαια, όταν πρωταγωνιστεί ο Θανάσης Βέγγος, το βασικό ερώτημα δεν είναι αν θα πιάσει τον κακοποιό. Είναι αν ο κακοποιός έχει αρκετή φυσική κατάσταση για να τον ακολουθήσει. Ήμουνα έντεκα χρονών περίπου όταν παιζόταν αυτή η σειρά αλλα ακόμη θυμαμαι τον βοηθό του, μιας και τον έλεγαν στο έργο Τριτσιμπιδα και πέραν του ονόματος που με έκανε να ξεκαρδίζομαι για κάποιον ηλίθιο λόγο, τον υποστήριζε φοβερά ο ηθοποιός Σταματης Τζελεπης.

4. ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Και πάμε πολύ πίσω. Τόσο πίσω, που για ένα μεγάλο κομμάτι του σημερινού κοινού η σειρά αυτή αποτελεί σχεδόν τηλεοπτικό μύθο. Ο «Άγνωστος Πόλεμος» του Νίκου Φώσκολου, με τον Άγγελο Αντωνόπουλο στον ρόλο του συνταγματάρχη Διαγόρα Βαρτάνη, υπήρξε ένα από τα μεγάλα τηλεοπτικά φαινόμενα της εποχής του. Εδώ φυσικά εγκαταλείπουμε την κωμωδία των στρατοπέδων και περνάμε στον πόλεμο, την αντικατασκοπεία, την αγωνία και το δράμα.

Και η παρουσία του στη δεκάδα έχει για μένα ιδιαίτερη σημασία. Γιατί μας θυμίζει πόσο πολύ άλλαξε η ελληνική τηλεόραση. Από μια εποχή όπου μια χώρα ολόκληρη μπορούσε να παρακολουθεί σχεδόν ταυτόχρονα την ίδια σειρά, φτάσαμε σήμερα να ρωτάς κάποιον «το είδες;» και να σου απαντά «πού παίζει;», «σε ποια πλατφόρμα;», «τι κωδικούς θέλει;» και τελικά να βλέπετε δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

3. L.A.P.D.

Lekanopedio Attikis Police Department. Και μόνο γι’ αυτό το ελληνικότατο ξεχείλωμα του αμερικανικού L.A.P.D., ένα χειροκρότημα το αξίζει.

Εδώ η αστυνομία γίνεται καθαρόαιμη κωμωδία. Τρεις αστυνομικοί, ο Προκόπης, ο Θωμάς και ο Λουκάς, προσπαθούν να εξιχνιάσουν υποθέσεις και καταφέρνουν συχνά να δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα από εκείνα που κλήθηκαν να λύσουν.

Και αυτό είναι ένα είδος που αγαπά ιδιαίτερα η ελληνική κωμωδία: τον άνθρωπο που έχει εξουσία αλλά όχι απαραίτητα και τις ικανότητες που θα έπρεπε να τη συνοδεύουν. Πράγμα εντελώς φανταστικό φυσικά, χωρίς καμία απολύτως σχέση (;) με την ελληνική πραγματικότητα

2. ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

«Της Ελλάδος τα Παιδιά» δεν ήταν απλώς μια σειρά με φαντάρους. Έγινε ολόκληρη τηλεοπτική γλώσσα.

Ο Κάκαλος και οι σμηνίτες του κατάφεραν να μετατρέψουν τη στρατιωτική θητεία σε μια ατελείωτη κωμωδία χαρακτήρων. Ο διοικητής που προσπαθεί να επιβληθεί, οι φαντάροι που προσπαθούν να επιβιώσουν και μια στρατιωτική πραγματικότητα που λειτουργεί με τους δικούς της, εντελώς παράλογους, κανόνες.

Η σειρά άντεξε στις επαναλήψεις, πέρασε από γενιά σε γενιά και απέδειξε ότι κάποιες κωμωδίες δεν χρειάζονται περίπλοκες ιστορίες. Χρειάζονται χαρακτήρες και καλούς ηθοποιούς. Και ατάκες….. Πολλές καλές ατάκες.

Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο παράσημό της: ακόμη και άνθρωποι που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την Αεροπορία ένιωθαν μετά από μερικά επεισόδια ότι είχαν υπηρετήσει κι αυτοί εκεί. Τιμητική άδεια δεν πήραμε ποτέ. Αλλά δεν βαριέσαι. Θα σας δείξω εγώ …. Θα δείτε τι θα πάθετε…..!

1. ΤΑΥΡΟΣ ΜΕ ΤΟΞΟΤΗ

Και στην πρώτη θέση, μια σειρά που παντρεύει το αστυνομικό στοιχείο με την κωμωδία και μας θυμίζει μια εποχή όπου η ελληνική τηλεόραση μπορούσε να πάρει ένα συγκεκριμένο είδος και να το αντιμετωπίσει με πολύ πιο ανάλαφρη διάθεση.

Το «Ταύρος με Τοξότη» έρχεται να κλείσει τη δεκάδα μας από την πλευρά της αστυνομίας, εκεί όπου οι υποθέσεις και το κυνηγητό συναντούν τις ανθρώπινες σχέσεις και το χιούμορ. Γιατί, τελικά, πίσω από κάθε στολή υπάρχει ένας άνθρωπος. Άλλος σοβαρός, άλλος αστείος, άλλος ικανός και άλλος που σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιος ακριβώς υπέγραψε τον διορισμό του. Η Πεγκη Σταθακοπούλου και ο Γιαννης Βουρος στα καλύτερά τους σε σκηνοθεσία του Μανούσου Μανουσάκη.

Και κάπου εδώ τελειώνει η δική μας τηλεοπτική θητεία.

Δέκα σειρές, δύο διαφορετικές στολές και πολλές δεκαετίες της ελληνικής τηλεόρασης. Από τον «Άγνωστο Πόλεμο» μέχρι το «Παρουσιάστε!» και από τον αστυνόμο Μπέκα μέχρι τους απίθανους αστυνομικούς του L.A.P.D., στρατός και αστυνομία έδωσαν στη μικρή οθόνη δράμα, μυστήριο, αγωνία αλλά, ευτυχώς για όλους μας, και πολύ γέλιο.

Υπήρχαν σαφώς και άλλες σειρές που άγγιζαν θέματα και χαρακτήρες με αστυνομικούς αλλά δεν ήταν αυτό το κυρίως θεμα της σειράς, όπως: Τα Μαχαιρώματα Ant1 με τον Ιεροκλή για άλλη μια φορα στο ρόλο του καλοκάγαθου αυτή τη φορά μπάτσου Η σειρήνα και ο μπάτσος Ant1 κωμωδία του Γιωργου Κωνσταντίνου με τον Τζωνη Θεοδωρίδη Μαύρα Μεσάνυχτα και όλες οι σειρές του Πάνου Κοκκινοπουλου.

Τελικά η ελληνική τηλεόραση μάς έμαθε κάτι πολύ σημαντικό:

Αν δεις κάποιον με στολή, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα.

Ή θα σου ζητήσει ταυτότητα…

ή θα ακολουθήσει διαφημιστικό break.

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού να έχουμε!

Και μέχρι την επόμενη φορά…….

Σας φιλώ, σας χαιρετώ, σας αγαπώ!