Η ταλαιπωρία των θεατών στα Θέατρα Δάσους και Γης: Το αλαλούμ με τις ζώνες, οι διπλοκρατήσεις και οι αυξημένες τιμές

Έντονη δυσφορία και αγανάκτηση επικρατεί φέτος στο θεατρόφιλο κοινό της Θεσσαλονίκης, εξαιτίας της απόφασης να καθιερωθούν ζώνες και διαβάθμιση θέσεων στο Θέατρο Δάσους και στο Θέατρο Γης, ακόμη και στο Κήπου! Χώροι που παραδοσιακά λειτουργούσαν με ελεύθερη επιλογή θέσης (με εξαίρεση μεμονωμένες περιπτώσεις όπου τοποθετούνταν καρέκλες στο κοίλο), μετατράπηκαν ξαφνικά σε αριθμημένες ζώνες, φέρνοντας μαζί τους, φυσικά, αδικαιολόγητα αυξημένες τιμές εισιτηρίων και σοβαρά οργανωτικά προβλήματα.

Αντί η αλλαγή αυτή να αναβαθμίσει την εμπειρία των θεατών, φαίνεται πως έχει δημιουργήσει μια χαοτική κατάσταση. Οι καταγγελίες για υπεράριθμα εισιτήρια σε ακριβές ζώνες, διπλοκρατήσεις θέσεων και έλλειψη συντονισμού από το προσωπικό ταξιθεσίας συνθέτουν την εικόνα μιας αιφνίδιας μετάβασης που οι αρμόδιοι φορείς δεν μπόρεσαν να υποστηρίξουν στην πράξη. Το αποτέλεσμα είναι θεατές που έβαλαν βαθιά το χέρι στη τσέπη για να εξασφαλίσουν μια καλή θέση, να βρίσκονται τελικά στοιβαγμένοι στα σκαλάκια, παρακολουθώντας τις παραστάσεις υπό συνθήκες έντονης ταλαιπωρίας.

Η δυσαρέσκεια του κοινού αποτυπώνεται καθαρά και στα σχόλια των ακολούθων στη σελίδα της Kulturosupa στο Facebook, όπου οι θεατές εκφράζουν την απογοήτευσή τους για την εικόνα που αντικρίζουν στα καλοκαιρινά θέατρα της πόλης:

«Αρνητικό επίσης ότι χώρισαν το θέατρο σε ζώνες. Κόσμος πλήρωσε για Α' ζώνη και δεν μπορούσαν να το υποστηρίξουν... Υποθέτω απλά πούλησαν περισσότερα εισιτήρια Α' ζώνης (με διπλάσια τιμή) και δεν το ήξεραν καν. Τραγικό από όλες τις απόψεις...»

«... Και στη "Λυσιστράτη" στο Θέατρο Δάσους διπλοπούλησαν εισιτήρια και με πληρωμένο εισιτήριο με αριθμημένη θέση καθόμασταν στα σκαλάκια. Με ταξιθέτες ανίκανους και αδιάφορους.»

Η οικονομική επιβάρυνση χωρίς το αντίστοιχο αντίκρισμα

Η καθιέρωση των ζωνών συνοδεύτηκε από μια κατακόρυφη αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων, ιδιαίτερα για την Α' Ζώνη, η οποία σε πολλές περιπτώσεις κοστίζει έως και διπλάσια σε σύγκριση με το γενικό εισιτήριο περασμένων ετών. Όταν όμως ένας φορέας ή μια παραγωγή αποφασίζει να τιμολογήσει μια θέση ως «προνομιακή», αναλαμβάνει παράλληλα και την ακέραια ευθύνη να παρέχει τις ανάλογες συνθήκες. Η δυσανάλογη σχέση τιμής και ποιότητας υπηρεσιών εξοργίζει το κοινό, καθώς καλείται να πληρώσει ακριβά μια άνεση που τελικά αποδεικνύεται ανύπαρκτη.

Το επιχειρησιακό αλαλούμ των διπλοκρατήσεων

Το πλέον προβληματικό σημείο της φετινής μετάβασης είναι η παντελής αδυναμία διαχείρισης της ταξιθεσίας και των συστημάτων έκδοσης εισιτηρίων. Η εμφάνιση φαινομένων όπως οι διπλοκρατήσεις και η πώληση περισσότερων εισιτηρίων Α' Ζώνης από τις διαθέσιμες θέσεις υποδηλώνει πλημμελή σχεδιασμό και έλλειψη τεχνικού ελέγχου. Η μετακύλιση του προβλήματος στους ταξιθέτες —οι οποίοι συχνά βρίσκονται ανεπαρκώς εκπαιδευμένοι ή απλώς αδιάφοροι απέναντι στο χάος— αφήνει τους θεατές εκτεθειμένους, να ψάχνουν την αριθμημένη θέση που αγόρασαν και να καταλήγουν στα τσιμεντένια σκαλοπάτια.

Δια ταύτα: Τι πρέπει να γίνει

Είναι προφανές ότι η εφαρμογή της διαβάθμισης θέσεων στα Ανοιχτά Θέατρα Δάσους και Γης απέτυχε στην πρώτη της εφαρμογή και χρειάζεται άμεση αναθεώρηση.

Άμεσος έλεγχος των συστημάτων ticketing: Οι διοργανωτές και το ΚΘΒΕ οφείλουν να διασφαλίσουν ότι δεν εκδίδονται διπλά εισιτήρια για τις ίδιες θέσεις και ότι ο αριθμός των εισιτηρίων ανά ζώνη αντιστοιχεί ακριβώς στις διαθέσιμες θέσεις του κοίλου.
Επαγγελματική στελέχωση και εκπαίδευση της ταξιθεσίας: Η διαχείριση αριθμημένου θεάτρου απαιτεί επαρκές, εκπαιδευμένο και αποφασιστικό προσωπικό που θα καθοδηγεί σωστά τον κόσμο πριν την έναρξη και δεν θα επιτρέπει την κατάληψη ξένων θέσεων.
Επανεξέταση της τιμολογιακής πολιτικής: Αν ένας χώρος δεν διαθέτει τη φυσική υποδομή (π.χ. σταθερή, σαφή αρίθμηση σε κάθε κάθισμα/μάρμαρο) για να υποστηρίξει ζώνες, η επιβολή αυξημένου εισιτηρίου συνιστά καταχρηστική τακτική.

Αν οι αρμόδιοι φορείς δεν μπορούν να εγγυηθούν την ομαλή λειτουργία των ζωνών, η επιστροφή στο καθεστώς ελεύθερης επιλογής θέσης με ενιαίο, λογικό εισιτήριο αποτελεί τον μόνο δρόμο για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας τους και του σεβασμού απέναντι στο θεατρόφιλο κοινό.