'Εξοχικό, κάμπινγκ ή πεντάστερο

 

#Κάμπινγκ για τις αναμνήσεις και την ελευθερία, #πεντάστερο για την απόλυτη ξεκούραση και #εξοχικό γιατί είναι το ιδανικό μέρος για να χτίζει μια #οικογένεια τις δικές της #καλοκαιρινές παραδόσεις. Γράφει η #Νέλη Βυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα.

#Εξοχικό, #κάμπινγκ, #5αστερο ή ακόμα και το #καλοκαίρι στην πόλη μπορούν να είναι ιδανικά για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας. Γράφει η #Νέλη Βυζαντιάδου για την #Κουλτουρόσουπα.

#Οικογενειακές αναμνήσεις, #φιλίες, παιχνίδια… όπου κι αν συμβαίνουν, είναι πολύτιμα. Στο #κάμπινγκ, στο #εξοχικό ή στο #πεντάστερο το #καλοκαίρι γράφει τη δική του ιστορία. Γράφει η Νέλη Βυζαντιάδου για την Κουλτουρόσουπα.

 

Είχα πρόσφατα μια συζήτηση για το αν τελικά το εξοχικό σπίτι είναι δέσμευση ή όχι. Δεν έχει σημασία να σας πω πού κατέληξε αυτή η συζήτηση καθώς έτσι κι αλλιώς κάθε ένας έχει τα δικά του επιχειρήματα και δεν υπάρχει μια κατάσταση που να μην έχει τόσο πλεονεκτήματα όσο και μειονεκτήματα. Αυτό που μπορώ και θέλω, όμως, να μοιραστώ μαζί σας είναι τι απάντησαν κάποιες γυναίκες σχετικά με το αν είχε η οικογένειά τους εξοχικό και τι θυμούνται από τα καλοκαίρια τους εκεί.

Η βοηθός συμβολαιογράφου Βίλυ Αργυρούδη λέει ότι δεν είχαν ποτέ εξοχικό σπίτι και παραδέχεται πως ήταν κάτι που πάντα ζήλευε. Της έλειπε η ιδέα ενός σταθερού καλοκαιρινού ‘σπιτιού’ που θα ήταν γεμάτο αναμνήσεις και αγαπημένες συνήθειες. Η επικοινωνιολόγος θεατρικών παραστάσεων Μαρία Τότσκα λέει πως δεν είχαν ποτέ εξοχικό σπίτι. Είχε, όμως, ένας θείος της σε ένα παραθαλάσσιο χωριό έξω από τον Βόλο όπου πήγαιναν κάποια καλοκαίρια.Θυμάται μάλιστα να λέει στη μαμά της να μην πάρουν εξοχικό για να μπορούν να πηγαίνουν κάθε χρόνο σε άλλα μέρα και όχι στο ίδιο μια που έβλεπε το θείο της να μην πηγαίνει πουθενά αλλού με την οικογένειά του λόγω του εξοχικού που είχαν. Ούτε η δημοσιογράφος Θωμαή Αδάμου είχε εξοχικό. Από τα 15 της βέβαια οι γονείς της είχαν αγοράσει τροχόσπιτο και από εκείνη την ηλικία και μετά είχαν ένα μετακινούμενο εξοχικό που παρέμενε σε ένα κάμπινγκ και αυτό το έκανε να μοιάζει με σταθερό εξοχικό. Το κινητό-σταθερό εξοχικό τους ήταν στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής, στη Νικήτη, που τότε ήταν ένα μικρό χωριό με δύο κάμπινγκ, υπέροχες παραλίες και θάλασσα και δύο τρία μαγαζιά για καφέ, ποτό και φαγητό. Στο μέρος αυτό πέρασαν ως παιδιά τα καλύτερά τους χρόνια, γνώρισαν φίλους με τους οποίους συνέχισαν να κάνουν παρέα μέχρι που άρχισαν να παντρεύονται και να δημιουργούν τις δικές τους οικογένειες. Ήταν τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής της, λέει η Θωμαή δείχνοντας να τα αναπολεί. Όμορφα και ανέμελα ήταν και τα παιδικά χρόνια της εκπαιδευτικού Μαρίας Ζάννη στο εξοχικό τους σπίτι στη Χαλκιδική. Από τα χρόνια αυτά ανακαλεί υπέροχες οικογενειακές αναμνήσεις, φιλίες, παρέες και φυσικά παιχνίδι. Και για την συνταξιούχο τραπεζικό Καίτη Δινάκη η εξοχική κατοικία, που είχε η οικογένεια καταγωγής της, ήταν το μέρος στο οποίο παραθέριζε με τη μαμά της, τη γιαγιά της και τα ξαδέλφια της. Ο μπαμπάς της δούλευε και έλειπε. Οι μέρες τους ήταν τέλειες και γεμάτες με βουτιές, παρέες γειτόνων,  ποδήλατα, διαγωνισμούς χορού και πρωινά με λιχουδιές που σήμερα θα λεγόντουσαν brunch.Η οικογένεια της φαρμακοποιού Γιώτας Ρούση είχε ένα σπίτι στο Ρετζίκι στο οποίο περνούσαν τα καλοκαίρια τους. Η Γιώτα θυμάται ανέμελες στιγμές με τα παιδιά του χωριού. Ένιωθε μάλιστα πως το Ρετζίκι ήταν το χωριό τους. Εκεί αισθάνθηκε τα πρώτα της ερωτικά σκιρτήματα, έκανε τις πρώτες βόλτες στον Πλάτανο με αυτοσχέδια καλάθια πικ νικ αλλά και βραδινές βόλτες στις κούνιες του χωριού, που ήταν το μέρος στο οποίο συναντιόταν η νεολαία. Τέλος ξεχωρίζει τα πανηγύρια, που διοργάνωναν ο Πολιτιστικός Σύλλογος και η Εκκλησία, τα οποία περίμενε με ανυπομονησία.

Τι γίνεται, όμως, σήμερα με αυτές που είχαν εξοχικά σπίτια όταν ήταν μικρές; Τα διατηρούν ακόμη και αν ναι, πόσο συχνά πηγαίνουν και τι παραμένει ίδιο από τότε που ήταν παιδιά; Η Καίτη διατηρεί πλέον εξοχικό σε χωριό της Χαλκιδικής όπου περνά πολλές μέρες του καλοκαιριού. Ομολογεί μάλιστα ότι πριν από χρόνια πήγαινε και τα Σαββατοκύριακα του χειμώνα αλλά αυτό άλλαξε λόγω νέων δεδομένων στην οικογενειακή σύνθεση. Η Γιώτα λέει ότι το εξοχικό σπίτι, που είχαν στο Ρετζίκι, δεν υπάρχει πια ως εξοχικό αλλά λειτουργεί ως επιχείρηση. Από την άλλη η Μαρία Ζάννη εξακολουθεί να έχει το οικογενειακό εξοχικό στο οποίο και πηγαίνει τα καλοκαίρια. Αυτό, που έχει αλλάξει, είναι η δομή των κατοίκων μια που άλλοι πέθαναν και άλλοι τα πούλησαν. Η Θωμαή έχει ακόμη το ίδιο εξοχικό, μόνο που τώρα πια δεν βρίσκεται σε κάμπινγκ δίπλα στη θάλασσα αλλά σε ένα χωράφι απέναντι από το βουνό. Δυστυχώς μετά το θάνατο και του αδελφού της, πριν από τρία χρόνια, παρέμενε σε ένα χώρο πάρκινγκ και φέτος το έφερε στη Φλώρινα όπου κατοικεί. Μπορεί να μην έχει θάλασσα αλλά εξακολουθεί να της θυμίζει το εξοχικό των παιδικών της χρόνων όπου εκεί μέσα μεγάλωσαν και τα δικά της παιδιά.Όσο για τη Βίλυ, που δεν έχει ούτε σήμερα εξοχικό, υποστηρίζει ότι τα καλοκαίρια των παιδικών της χρόνων δεν είχαν κάτι ιδιαίτερο και ίσως γι’ αυτό σήμερα προσπαθεί να τα αναπληρώσει τόσο για την ίδια όσο και για το γιο της. Θέλει να γεμίσουν όμορφες εμπειρίες, εκδρομές, θάλασσες και στιγμές που θα θυμούνται για πάντα.

Ποια είναι, αλήθεια, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα ενός εξοχικού; Πώς το έχουν βιώσει οι κυρίες της παρέας; Για την Καίτη η αλλαγή παραστάσεων, η ομορφιά του τοπίου και η ηρεμία ψυχής και σώματος ανήκουν στα πλεονεκτήματα, ενώ μειονεκτήματα είναι το κόστος και οι επισκευές. Την άνεση να πας στο εξοχικό όποτε θέλεις και χωρίς ιδιαίτερα έξοδα, τονίζει η Μαρία Ζάννη στα θετικά αλλά συμφωνεί κι αυτή ότι τα κόστη συντήρησης είναι στα μείον ενός εξοχικού. Πέρα από τη σταθερή και σίγουρη λύση για διακοπές σε ένα μέρος, η Γιώτα επισημαίνει κάποια ακόμα πλεονεκτήματα όπως τη δυνατότητα φιλοξενίας φίλων, τη δημιουργία νέων φιλικών σχέσεων με γείτονες, την οικογενειακή και ζεστή αίσθηση σε ένα χώρο που μπορεί κανείς να διακοσμήσει και να διαμορφώσει σύμφωνα με το προσωπικό του γούστο, την εξοικονόμηση χρημάτων και την αίσθηση ενός δεύτερου σπιτιού. Υπάρχουν βέβαια, σύμφωνα πάντα με την ίδια, και μειονεκτήματα όπως η δέσμευση για την καθαριότητα και φροντίδα του χώρου, η σκέψη του μαγειρέματος και η έλλειψη ελευθερίας. Η ίδια τείνει να βαριέται πολύ εύκολα και η ιδέα ενός σταθερού εξοχικού δεν είναι το καλύτερο για τις διακοπές της. Αυτό που θέλει είναι συνεχείς αλλαγές που να κεντρίζουν το ενδιαφέρον της. Με τη Γιώτα φαίνεται να συμφωνεί και η Μαρία Τότσκα που, όπως είδε και από την εμπειρία του θείου της, δύσκολα ξεκουνιέται να πάει κανείς αλλού αν έχει εξοχικό και υποχρεώνεται να καθαρίζει δυο σπίτια με ό,τι συνεπάγεται αυτό από κούραση. Θετικό είναι σίγουρα το να έχει τη δυνατότητα για πολλά μπάνια και μαύρισμα. Ένα εξοχικό, όπως λέει η Βίλυ, σου προσφέρει ξεκούραση, μια αίσθηση ότι έχεις πάντα ένα μέρος να αποδράσεις και την ευκαιρία να δημιουργείς σταθερές οικογενειακές αναμνήσεις. Από την άλλη έχει έξοδα, συντήρηση και συχνά σε ‘δένει’ στο ίδιο μέρος αντί να γνωρίζεις νέους προορισμούς. Η Θωμαή, από την πρώτη στιγμή που οι γονείς της είχαν αγοράσει το τροχόσπιτο, έζησε τα πιο όμορφα χρόνια διακοπών. Χρόνια ανέμελα και υπέροχα με τα παιδιά του κάμπινγκ να γίνονται όλα μια μεγάλη παρέα, γεγονός που δεν θα άλλαζε με την ύπαρξη ενός εξοχικού με τοίχους και χωρίς την ελευθερία που προσφέρει το κάμπινγκ. Ξεχωριστός και ο τρόπος που μεγαλώνει και παίζει ένα παιδί χωρίς φόβο και με αληθινές, όμορφες φιλίες που σίγουρα δεν δημιουργούνται ανάμεσα στα τσιμέντα και τους τοίχους ενός εξοχικού.

Μια ωραιότατη πάσα μου δίνει η Θωμαή για την επόμενη ερώτηση στις συνεντευξιαζόμενες που δεν είναι άλλη από το αν έχουν κάνει κάμπινγκ, ποιες ήταν οι δυσκολίες που συνάντησαν και αν θα το πρότειναν σε κάποιον άλλον. ‘Θα πω περήφανα ότι έχω αντέξει να κοιμηθώ σε σκηνή μια ολόκληρη βραδιά. Στον Αρμενιστή στη Χαλκιδική σίγουρα πριν από μια δεκαετία και βάλε. Έτρεχα την επικοινωνία ενός bartheaterτότε και είχαμε πάει με τα παιδιά να παίξουν. Αν δεν ήταν τα συγκεκριμένα παιδιά, το πιο πιθανό θα ήταν η απάντηση να ήταν όχι. Ποτέ! Θυμάμαι το γέλιο που έκαναν όλοι με τις απορίες και τους φόβους μου περί ζωυφίων ενώ φυσικά δεν πίστευαν ότι σε μικρότερη ηλικία δεν έτυχε να ξανακάνω ποτέ κάμπινγκ. Εκείνοι το απολάμβαναν φουλ κι είχαν μεγάλη εμπειρία. Εμένα πάλι με δυσκόλεψε γιατί ήταν κάτι τελείως εκτός του εαυτού μου. Μου αρέσει η οργάνωση, η τάξη, σιχαίνομαι τα ζουζούνια, τα ερπετά, τον ήλιο πρωί πρωί πάνω μου.Ακόμα και αυτοί που κάνουν χρόνια κάμπινγκ, και μάλιστα με μικρά παιδιά, λένε ότι είναι μεγάλο ξεβόλεμα. Αυτό θα πω κι εγώ. Στα θετικά είναι ότι είσαι όλη μέρα με μαγιό και μπαίνεις βγαίνεις στη θάλασσα χωρίς να σε νοιάζει τίποτα. Πάντως θα το πρότεινα σε κάποιον να το δοκιμάσει γιατί πολύ πιθανόν να του αρέσει. Είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία’, απαντά η Μαρία Τότσκα. Συνεχίζει η Καίτη λέγοντας πως στα νιάτα της έκανε και κάμπινγκ μέχρι έναν καύσωνα πριν από 20 χρόνια περίπου. Έβρισκαν οικογενειακώς ωραία τη διαβίωση στη φύση αλλά τους δυσκόλευε ο ύπνος και το πρωινό ξύπνημα. Οι διακοπές σε κάμπινγκ άφησαν τόσο στην ίδια όσο και στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας όμορφες και δυνατές αναμνήσεις. Γι’ αυτό άλλωστε και προτείνει στους νέους να το ζήσουν γιατί είναι κάτι που θα αφήσει μοναδικές εμπειρίες. Έναστρος ουρανός και νυχτερινό μπάνιο τα δυνατά σημεία που επισημαίνει. Τη σκυτάλη παίρνει η Βίλυ που έκανε κάμπινγκ στον Αρμενιστή για αρκετά χρόνια με την παρέα της και είναι από τις πιο όμορφες αναμνήσεις που έχει. Εξομολογήσεις μέχρι το ξημέρωμα, ατελείωτα παιχνίδια, γέλια και ένας ουρανός γεμάτος αστέρια. Ως ενήλικη δεν το έχει ξανακάνει αλλά θα ήθελε πολύ να το ζήσει ξανά μαζί με το γιο της. Το μεγάλο πλεονέκτημα που αναγνωρίζει στο κάμπινγκ είναι η επαφή με τη φύση, η ελευθερία και οι δυνατές παρέες που δημιουργούνται. Στα μειονεκτήματα θα έβαζε την έλλειψη άνεσης, τις καιρικές συνθήκες και τις κοινόχρηστες εγκαταστάσεις. Νομίζει πάντως πως πλέον δεν θα μπορούσε να κάνει κάμπινγκ για πολλές συνεχόμενες μέρες. Τα κοινόχρηστα μπάνια και η έλλειψη άνεσης θα τη δυσκόλευαν. Παρόλα αυτά πιστεύει ότι αξίζει να το δοκιμάσει κανείς έστω μια φορά γιατί είναι μια εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται. Η Μαρία Ζάννη δεν έχει κάνει ποτέ κάμπινγκ. Δικιά μου είναι αυτή, σκέφτομαι. Ούτε και η Γιώτα έχει βιώσει καλοκαιρινές διακοπές σε κάμπινγκ ή τροχόσπιτο αν και θα ήθελε κάποια στιγμή να το δοκιμάσει με την προϋπόθεση να ήταν προσεγμένο και όμορφα διαμορφωμένο. Το βρίσκει ιδανική λύση για νεαρές ηλικίες και το περιγράφει ως μια άλλη ελευθερία. Κι αφού την πάσα για αυτήν την ερώτηση μου την έδωσε η Θωμαή, δικαιωματικά της ανήκει και το φινάλε αυτής της παραγράφου: ‘Τίποτα δεν με δυσκόλεψε στο κάμπινγκ. Ίσα ίσα με έκανε να νιώσω πιο ελεύθερη από ποτέ και με βοήθησε να διαμορφώσω έναν υπεύθυνο χαρακτήρα, να αποκτήσω ενσυναίσθηση και να μάθω την αξία της πραγματικής φιλίας, κάτι που δίδαξα και στα παιδιά μου. Παρόλο που τα παιδιά μου είναι πλέον 26 και 21 ετών, εξακολουθούν να κάνουν κάμπινγκ και αυτά όπως άλλωστε και εγώ αν και έφτασα σχεδόν τα 50’, μας εκμυστηρεύεται. 

Υπάρχουν βέβαια και τα 5αστερα ξενοδοχεία. Ας μην τα ξεχνάμε και αυτά. Είναι μια επιλογή που υιοθετούν πολλοί αξιοποιώντας τον πολύτιμο και, συχνά, ελάχιστο χρόνο που έχουν για τις διακοπές τους. Η Μαρία Τότσκα δείχνει να ξέρει καλά τα πεντάστερα ξενοδοχεία μια που έχει δουλέψει σε αυτά αλλά και έχει περάσει διακοπές της. Υπάρχουν, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, πεντάστερα σοβαρά και πεντάστερα που στην πραγματικότητα έχουν μια πισίνα και ένα σπα και νομίζουν ότι είναι πεντάστερα. Η ίδια θυμάται μια εκδρομή στο Μέτσοβο σε ένα σοβαρό πολυτελές ξενοδοχείο όπου η εμπειρία της εκεί ήταν μοναδική. Από το προσωπικό και την καθαριότητα, το εστιατόριο, το προσεγμένο χειροποίητο πρωινό, τα απίθανα κρασιά, την εσωτερική πισίνα, το σπα, το δωμάτιο με το υπέροχο τζάκι και τη μαγική θέα. Δεν ήταν μόνο η πολυτέλεια που έκανε ξεχωριστή αυτήν την εκδρομή, ήταν όλη η φροντίδα και η ηρεμία που φέρνει η ανάμνησή της. Διακοπές σε πεντάστερο έκανε και η άλλη Μαρία της παρέας, η Μαρία Ζάννη, αλλά δεν το ευχαριστήθηκε γιατί η φασαρία, οι ανιματέρ και ο τρόπος με τον οποίο ήταν όλα στημένα της θύμιζε μαζικές διακοπές. Η Βίλυ δεν έχει κάνει, ως τώρα, αλλά από όσα έχει ακούσει θα ήθελε να ζήσει μια τέτοια εμπειρία έστω για λίγες μέρες μια που έχει ακούσει ότι πρόκειται για μια εμπειρία άνεσης, ξεκούρασης και πολυτέλειας. Η Θωμαή δεν έκανε ποτέ από επιλογή σε αντίθεση με τη Γιώτα που καλώς ή κακώς όλες της οι διακοπές ήταν σε 4αστερα και 5αστερα ξενοδοχεία. Έχει, συνήθως, το περισσότερο 2 εβδομάδες άδεια το καλοκαίρι και προτιμά να μην κάνει απολύτως τίποτα ή τουλάχιστον τα απολύτως απαραίτητα. Ο μοναδικός λόγος που επιλέγει ξενοδοχεία είναι όχι για να κάνει επίδειξη αλλά επειδή εργάζεται πολύ σκληρά, σε πολύ έντονους ρυθμούς, με δύσκολες ταχύτητες, με συνεχή εκπαίδευση και θέλει να δώσει στον εαυτό της δύο εβδομάδες κατά τη διάρκεια των οποίων θα βλέπει καινούργια μέρη, θα κοιμάται σε μοσχοβολιστά σεντόνια, θα μακιγιάρεται, θα χτενίζεται, θα ντύνεται κομψά, θα βγαίνει έξω για φαγητό απολαμβάνοντας το dolcefarniente. Το μόνο που δεν μπορεί να απαρνηθώ στις διακοπές είναι να είναι προσεγμένη. Θα ήθελε να απελευθερωθεί και από αυτό και να κυκλοφορεί μόνο με το χρώμα του ήλιου, με το αλάτι στα μαλλιά και ένα καφτάνι. Επειδή ζει στο εξωτερικό, στην Αγγλία, έχει ξεφύγει από τη νοοτροπία του ‘πρέπει’. Απλά δεν μπορεί να κυκλοφορήσω πιο απλά… είναι ένα με το είναι της να μην είναι λιτή και απέριττη. ‘Ίσως φταίει το είμαι βέρα Θεσσαλονικιά και είμαι περήφανη για αυτό’, δηλώνει χαρακτηριστικά.

Τελικά εξοχικό, κάμπινγκ ή πεντάστερο; Τι προτιμούν;

‘Τελικά να έχουμε την υγεία μας, να μπορούμε να ταξιδεύουμε σε διαφορετικά μέρη συνεχώς και να επιστρέφουμε συχνά στα πιο αγαπημένα από αυτά μπροστά στη θάλασσα αλλά και κοντά στο τσιρ τσιρ των αγαπημένων τζακιών…’, λέει η Μαρία Τότσκα για να συνεχίσει η Θωμαή Αδάμου που επιλέγει κάμπινγκ και πάλι κάμπινγκ και μια ζωή κάμπινγκ γιατί τίποτα δεν συγκρίνεται με την ελευθερία της ψυχής, του σώματος και του μυαλού που σου προσφέρει.To εξοχικό, για τη Μαρία Ζάννη, έχει το πλεονέκτημα να πηγαίνεις όποτε επιθυμείς χωρίς τα επιπλέον πολυέξοδα κόστη αλλά και το πεντάστερο είναι εξαιρετική επιλογή για απολαυστικές διακοπές χωρίς την καθημερινότητα που έχει ένα εξοχικό (καθάρισμα, ψώνια, μαγείρεμα) ενώ η Βίλυ αν θα έπρεπε να διαλέξει θα έλεγε ‘λίγο από όλα’. Το κάμπινγκ για τις αναμνήσεις και την ελευθερία, το πεντάστερο για την απόλυτη ξεκούραση και το εξοχικό γιατί είναι το ιδανικό μέρος για να χτίζει μια οικογένεια τις δικές της καλοκαιρινές παραδόσεις. Τέλος η Γιώτα Ρούση δηλώνει: ‘Όπου κάθε ένας νιώθει ότι γεμίζει τις μπαταρίες του. Εξοχικό, κάμπινγκ, 5αστερο ή ακόμα και το καλοκαίρι στην πόλη μπορούν να είναι ιδανικά γιατί ας μην ξεχνάμε πως η ζωή είναι πολύ μικρή και πρέπει να αρπάζουμε κάθε στιγμή που θα μας κάνει χαρούμενους. Ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα, μια απολαυστική βουτιά, ένα πολυτελές εστιατόριο, ένα γκουρμέ δείπνο, μια μακαρονάδα με απλή κόκκινη σάλτσα και βασιλικό, ένας καφές παγωμένος στο μπαλκόνι.  Όλα μπορούν να σε κάνουν ευτυχισμένο. Ας αγαπήσουμε τη ζωή μας, ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για όσα έχουμε, ας αναλογιστούμε πόσα και πόσοι είναι γύρω μας και δίπλα μας και όχι πόσα μας λείπουν’.

Φτάνοντας στο τέλος αυτού του άρθρου, προσκαλώ μία μία τις συνεντευξιαζόμενες να ευχηθούν κάτι για το φετινό καλοκαίρι.

‘Αν δεν σας έφερε το φετινό καλοκαίρι όσα ονειρευτήκατε τον χειμώνα που πέρασε, μην στεναχωρηθείτε διόλου. Υπάρχει λόγος. Θα σας φέρει καλύτερα πράγματα το χειμώνα και τα επόμενα καλοκαίρια. Η ζωή πάντα ξέρει!’, Μαρία Τότσκα

‘Εύχομαι το φετινό καλοκαίρι να έχουμε υγεία για να ζήσουμε όμορφες στιγμές. Εξάλλου το καλοκαίρι είναι για όλο τον κόσμο’, Καίτη Δινάκη

‘Να γνωρίσουν όλοι, έστω και για μια φορά, την αξία του να κάνεις διακοπές σε τροχόσπιτο, σε σκηνή και γενικά σε κάμπινγκ με την ελευθερία, την ηρεμία, τη γαλήνη και όλα τα θετικά που προσφέρει ένας τέτοιος χώρος’, Θωμαή Αδάμου

‘Να απολαύσω κολύμπι και βόλτες στη θάλασσα!’, Μαρία Ζάννη

‘Για το φετινό καλοκαίρι εύχομαι κάθε ένας να το περάσει με όσους αγαπά και όπως αγαπά’, Γιώτα Ρούση

‘Εύχομαι το φετινό καλοκαίρι να είναι γεμάτο υγεία, γέλια, όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε και αναμνήσεις που θα μας συντροφεύουν για πολλά χρόνια’, Βίλυ Αργυρούδη

Και μετά από αυτές τις ευχές, βάζω τελεία σε αυτή τη συνάντηση και υπόσχομαι πως θα ακολουθήσει πολύ σύντομα μια επόμενη. Μέχρι να βρεθούμε ξανά μέσα από ένα άλλο άρθρο, να προσέχετε τους εαυτούς σας και να ζείτε όμορφα και ελεύθερα!