10 παιδιά που έγιναν κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας… πριν μεγαλώσουν μακριά από τα φώτα

Χαίρετε, χαίρετε, χαίρετε!

Τι μου κάνετε; Πώς μου είστε; Πώς καλοπερνάτε;

Καλοκαίρι και δόξα το θεό μην το ματιάσουμε το πάει καλά ως τώρα με τις θερμοκρασίες. Έτσι το μόνο που έχουμε να μας εκνευρίζει πρόχειρα στην καλοκαιρινότητά μας ειναι η ανυπαρξία νέων εκπομπών και οι επαναλήψεις, βλέπε για παράδειγμα το Ρουκ Ζουκ μέσω της Ζέτας να μας εύχεται Καλη Σαρακοστή…. Και άλλα πολλά…. Μα αν δεν έχεις την οικονομική άνεση αναγκάζεσαι να μένεις σπίτι…… Οπότε επαναλήψεις, τηλεχειριστήριο στο χέρι και η γνωστή υπόσχεση: “Θα δω μόνο πέντε λεπτά μέχρι να αρχίσει κάτι άλλο”. Και ξαφνικά έχουν περάσει τρία επεισόδια, έχουμε θυμηθεί όλες τις ατάκες και αναρωτιόμαστε πότε ακριβώς πέρασαν είκοσι ή και τριάντα χρόνια. Γιατί οι παλιές σειρές δεν μας επιστρέφουν μόνο στους ήρωές τους. Μας επιστρέφουν και σε μια προηγούμενη εκδοχή του δικού μας εαυτού μας.

Τώρα ανάμεσα στους μεγάλους πρωταγωνιστές υπήρχαν και κάποια παιδιά. Δεν βρίσκονταν απλώς στο πλάνο για να συμπληρώνουν την τηλεοπτική οικογένεια. Έδιναν στις ιστορίες αθωότητα, αναστάτωση, χιούμορ και συχνά ένα συναισθημα που δύσκολα κατασκευάζεται. Άλλα έπαιζαν τον κωμικό ρόλο με τη μεγάλη ατάκα και άλλα κλήθηκαν να σηκώσουν δραματικές σκηνές που θα δυσκόλευαν ακόμη και έναν έμπειρο ηθοποιό.

Τα αγαπήσαμε, τα συνηθίσαμε δίπλα στον Γιάννη Μπέζο, στην Κάτια Δανδουλάκη, στον Κώστα Καρρά, στη Μίρκα Παπακωνσταντίνου, στη Νόρα Βαλσάμη και σε τόσους άλλους. Ύστερα οι σειρές τελείωσαν, εκείνα μεγάλωσαν και οι δρόμοι τους άλλαξαν. Κάποια εγκατέλειψαν την υποκριτική, κάποια παρέμειναν στην τέχνη από άλλο μονοπάτι και κάποια συνεχίζουν ακόμη να παίζουν.

Η σειρά που ακολουθεί δεν είναι αξιολογική. Είναι ένα ταξίδι από τα παλαιότερα τηλεοπτικά παιδιά στα πιο σύγχρονα. Πάμε να θυμηθούμε τους ρόλους τους και, κυρίως, να μάθουμε πού τα οδήγησε η ζωή μετά το τελευταίο «στοπ» του σκηνοθέτη.

Και τρία δύο ένα καιιιιι ξεκινάμε!

10. Ηλίας Τσακάλης – “Έλλη και Άννα”

Το “Έλλη και Άννα” προβλήθηκε στον ΑΝΤ1 τη σεζόν 1995–1996 και στηριζόταν σε μια ιδέα απλή αλλά ιδιαίτερα σύγχρονη για την εποχή: δύο πρόσφατα διαζευγμένες μητέρες, παλιές συμμαθήτριες, αποφασίζουν να συγκατοικήσουν μαζί με τα παιδιά τους και να αντιμετωπίσουν από κοινού τα οικονομικά, οικογενειακά και ερωτικά προβλήματά τους. Η Νόρα Βαλσάμη και η Μίρκα Παπακωνσταντίνου δημιούργησαν δύο γυναίκες διαφορετικές, αλλά βαθιά δεμένες μεταξύ τους, σε μια κωμωδία που μιλούσε για τη δεύτερη ευκαιρία και για μια οικογένεια που δεν χρειαζόταν να ακολουθεί τον παραδοσιακό τύπο για να είναι πραγματική.

Ο Ηλίας Τσακάλης υποδυόταν τον μικρό Ερρίκο. Τα παιδιά των δύο γυναικών δεν αποτελούσαν διακοσμητικές παρουσίες, ήταν ο λόγος για τον οποίο η συγκατοίκηση έπρεπε να πετύχει, αλλά και η πηγή πολλών κωμικών και καθημερινών ανατροπών. Ο μικρός ηθοποιός είχε τη φυσικότητα ενός παιδιού που δεν προσπαθούσε να «παίξει χαριτωμένα», κάτι που έκανε τις οικογενειακές σκηνές περισσότερο αληθινές.

Για τη μετέπειτα ζωή του Ηλία Τσακάλη δεν υπάρχουν επαρκείς, διασταυρωμένες δημόσιες πληροφορίες. Η μόνη καταγεγραμμένη τηλεοπτική συμμετοχή του παραμένει το «Έλλη και Άννα» και δεν είναι ασφαλές να ταυτιστεί με άλλους ανθρώπους που έχουν το ίδιο ονοματεπώνυμο. Αυτή είναι ίσως και η πιο κυριολεκτική περίπτωση του άρθρου: ένα παιδί που πέρασε για μία σεζόν από την οθόνη, έμεινε στη μνήμη των τηλεθεατών και στη συνέχεια προστάτευσε πλήρως τη ζωή του από τη δημοσιότητα.

9. Κωνσταντίνα Βαρβαρήγου – “Έλλη και Άννα”

Στην ίδια τηλεοπτική οικογένεια γνωρίσαμε και την Κωνσταντίνα Βαρβαρήγου, την κόρη της ηρωίδας που υποδυόταν η Νόρα Βαλσάμη. Η παρουσία της έδινε στη σειρά μία ακόμη γυναικεία ματιά: δεν παρακολουθούσαμε μόνο δύο χωρισμένες γυναίκες που προσπαθούσαν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους, αλλά και τα παιδιά που καλούνταν να προσαρμοστούν σε ένα νέο σπίτι, μια καινούργια οικογενειακή ισορροπία και στις ερωτικές περιπέτειες των μαμάδων τους.

Η Κωνσταντίνα, σε αντίθεση με αρκετά παιδιά της δεκάδας, δεν εγκατέλειψε την υποκριτική. Εκείνη η πρώτη εμπειρία δίπλα σε δύο μεγάλες πρωταγωνίστριες δεν έμεινε μια παιδική παρένθεση. Σπούδασε το αντικείμενο, εργάστηκε συστηματικά στο θέατρο και επέστρεψε κατά καιρούς στην τηλεόραση. Το 2021 συμμετείχε ταυτόχρονα σε δύο τηλεοπτικές δουλειές και στη δεύτερη σεζόν του «Μαύρου Κουτιού» στο Θέατρο Αργώ, ενώ το 2024 έπαιζε για δεύτερη χρονιά στην «Πρόβα» του Ζαν Ανούιγ. Τον Δεκέμβριο του 2025 συμμετείχε στον «Φίλο μου τον Λευτεράκη» στην Αθηναϊκή Σκηνή.

Δεν χάθηκε λοιπόν από την τέχνη. Χάθηκε περισσότερο από εκείνο το είδος της μαζικής τηλεοπτικής αναγνωρισιμότητας που είχε ως παιδί. Και ίσως αυτό να είναι άδικο, γιατί η διαδρομή της αποδεικνύει ότι πίσω από το κοριτσάκι μιας παλιάς σειράς υπήρχε μια ηθοποιός που επέλεξε να συνεχίσει, να εκπαιδευτεί και να επιμείνει στο θέατρο χωρίς να επενδύσει στη νοσταλγία του κοινού.

8. Κορίνα Δαμουλιάνου – “Πάτερ Ημών”

Το “Πάτερ Ημών” ήταν η ιστορία ενός χήρου πατέρα, τον οποίο υποδυόταν ο Κώστας Καρράς, και των παιδιών του. Δίπλα του εμφανίστηκαν, μεταξύ άλλων, η Ελένη Μενεγάκη, η Τζέσυ Παπουτσή κ.α γνωστοί ηθοποιοί. Η σειρά άρχισε να προβάλλεται στον ΑΝΤ1 τον Φεβρουάριο του 1995 και η μικρή Κορίνα ήταν η τηλεοπτική κόρη του κεντρικού ήρωα.

Η Κορίνα Δαμουλιάνου ήταν μόλις εννέα ετών όταν επιλέχθηκε, σύμφωνα με δική της μεταγενέστερη αφήγηση, ανάμεσα σε περίπου 1.500 παιδιά. Δεν ήταν η μοναδική της δουλειά: εμφανίστηκε επίσης στις σειρές “Οι μεν και οι δεν”, “Ο ιός του πατέρα”, “Ασυνήθεις Ύποπτοι”, “Είμαστε στον αέρα” και αργότερα στο “Και… sera sera”. Είχε δηλαδή μια πραγματική παιδική και νεανική τηλεοπτική πορεία και δεν υπήρξε απλώς το κοριτσάκι μίας επιτυχίας.

Μεγαλώνοντας στράφηκε στα κοινά και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Εξελέγη δημοτική σύμβουλος στην Καλλιθέα, ανέλαβε καθήκοντα σε σχολική επιτροπή και δραστηριοποιήθηκε πολιτικά με τη Νέα Δημοκρατία, φτάνοντας να είναι υποψήφια βουλευτής στην Α΄ Αθηνών το 2019. Η αλλαγή μοιάζει μεγάλη, αλλά και η πολιτική, όπως η υποκριτική, απαιτεί έκθεση, λόγο, επικοινωνία και αντοχή απέναντι στο κοινό. Το κορίτσι που κάποτε στεκόταν δίπλα στον Κώστα Καρρά επέλεξε τελικά μια διαφορετική σκηνή…… εκείνη της δημόσιας ζωής.

7. Ιφιγένεια Καλούτσα – “Άκρως Οικογενειακόν”

Το «Άκρως Οικογενειακόν» έγινε μία από τις πιο αγαπημένες οικογενειακές κωμωδίες των αρχών του 2000. Ο Γιάννης Μπέζος και η Ναταλία Τσαλίκη υποδύονταν τον Αλέξανδρο και τη Μαργαρίτα Θεοτοκάτου, γονείς τεσσάρων παιδιών, μέσα σε ένα σπίτι όπου η ησυχία κρατούσε συνήθως μέχρι να αρχίσει το επεισόδιο. Το έξυπνο εύρημα ήταν ότι η μικρότερη κόρη, η Λίλα, λειτουργούσε συχνά και ως αφηγήτρια, σχολιάζοντας τους μεγάλους με την αφοπλιστική βεβαιότητα ενός παιδιού που θεωρεί ότι καταλαβαίνει τα πάντα.

Στον πρώτο κύκλο τη Λίλα υποδύθηκε η Ιφιγένεια Καλούτσα. Η ηρωίδα πήγαινε στο δημοτικό, είχε αδυναμία στο κουνέλι της, που τελικά αποδείχθηκε κουνελίνα, και στον μικρό Φίλιππο από το διπλανό σπίτι. Η Λίλα δεν ήταν μόνο «η μικρούλα της οικογένειας». Οι παρατηρήσεις και η αφήγησή της έδιναν διαφορετικό νόημα σε όσα έκαναν ο Αλέξανδρος, η Μαργαρίτα, ο Ερμής, ο Άρης και η Αφροδίτη.

Η Ιφιγένεια ήταν περίπου οκτώ ετών όταν ανέλαβε τον ρόλο. Στον δεύτερο κύκλο αντικαταστάθηκε από τη Μαρία Γαλέτα και δεν συνέχισε επαγγελματικά στην υποκριτική. Επέλεξε μια ζωή μακριά από τη δημοσιότητα και γι’ αυτό δεν υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για το σημερινό της επάγγελμα. Μπορεί η ίδια να άφησε το πλατό, αλλά η Λίλα εξακολουθεί να μεγαλώνει από την αρχή σε κάθε επανάληψη και να αφηγείται τα οικογενειακά κατορθώματα των Θεοτοκάτων σαν να μην πέρασε ούτε μία ημέρα.

Σε αυτό το σημείο να πω ότι το συγκεκριμένο παιδί δεν το συμπαθούσα διόλου γιατί απεχθάνομαι τα μικρομέγαλα. Παρ’ όλα αυτά θα ήμουν άδικος αν δεν την ξεχώριζα μιας και άφησε και αυτή τη δική της πινελιά.

6. Παναγιώτης Φιλιππαίος – “Είσαι το ταίρι μου”

Το “Είσαι το ταίρι μου” προβλήθηκε τη σεζόν 2001–2002 και μέσα σε έναν μόνο κύκλο δημιούργησε χαρακτήρες που παρέμειναν ζωντανοί για δεκαετίες. Η Στέλλα της Βίκυς Σταυροπούλου, ο Γρηγόρης του Αλέξη Γεωργούλη, η Βίκυ της Κατερίνας Λέχου, αλλά και ολόκληρη η εκκεντρική οικογένεια του Νίκου και της Αννέτας Ζύγουρα έφτιαξαν έναν κόσμο στον οποίο η κοινωνική επιτήδευση συγκρουόταν με την αυθεντικότητα και συνήθως έχανε πανηγυρικά.

Ο Παναγιώτης Φιλιππαίος υποδυόταν τον Μιλτιάδη Ζύγουρα, τον μικρό γιο που η υπερβολικά αυστηρή μητέρα του μεγάλωνε σαν πείραμα κοινωνικής και γλωσσικής τελειότητας. Μιλούσε αρχαία ελληνικά, ακολουθούσε ένα ασφυκτικό πρόγραμμα και γνώρισε τη χαρά όταν μπήκε στη ζωή του η αυθόρμητη Στέλλα. Η σχέση τους ήταν κωμικά ακαταμάχητη: εκείνη τού μάθαινε πως η ζωή δεν είναι μόνο κανόνες και εκείνος αποκάλυπτε πίσω από την επιτηδευμένη σοβαρότητα, ένα κανονικό παιδί.

Ο Φιλιππαίος είχε αρχίσει να παίζει από οκτώ ετών και εμφανίστηκε σε αρκετές σειρές, ανάμεσά τους τα “Εγκλήματα”, “Σύνορα αγάπης”, “Φάε τη σοκολάτα σου” και αργότερα το “Κάτω Παρτάλι”. Σήμερα έχει ακολουθήσει με επιτυχία τον χώρο του σχεδιασμού. Το 2026 παρουσιάζεται επαγγελματικά ως UI/UX Designer και Senior Graphic Designer στην Choose Advertising. Ο μικρός Μιλτιάδης δεν εγκατέλειψε λοιπόν τη δημιουργία, απλώς αντάλλαξε το πλατό με την οπτική επικοινωνία και το σενάριο με το design.

5. Δήμητρα Δουμένη – “Λένη”

Η “Λένη” ήταν μια δραματική σειρά του Mega που προβλήθηκε το 2003, με την Κάτια Δανδουλάκη στον ομώνυμο ρόλο. Δεν ζητούσε από το κοινό το εύκολο γέλιο μιας οικογενειακής κωμωδίας. Κουβαλούσε δυσκολότερα συναισθήματα, μυστικά, κοινωνικές διαφορές και τη σχέση μιας γυναίκας με ένα παιδί που γινόταν κεντρικό κομμάτι της ζωής της. Η μικρή Όλια, την οποία υποδυόταν η Δήμητρα Δουμένη, βρέθηκε έτσι δίπλα σε μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες πρωταγωνίστριες, σε έναν ρόλο που απαιτούσε συγκέντρωση και δραματική αλήθεια.

Η Δήμητρα δεν κέρδισε το κοινό επειδή ήταν απλώς χαριτωμένη. Είχε καθαρό βλέμμα, εκφραστικότητα και μπορούσε να σταθεί μέσα στις φορτισμένες σκηνές χωρίς να μοιάζει ότι απαγγέλλει αποστηθισμένα λόγια. Τραγούδησε επίσης μαζί με τη Φωτεινή Δάρρα το “Στου καιρού τη ζυγαριά”, τραγούδι συνδεδεμένο με τη σειρά. Αργότερα έκανε εμφανίσεις στη “Βέρα στο δεξί” και στη “10η Εντολή”.

Η υποκριτική όμως δεν ήταν ο τελικός της προορισμός. Σπούδασε φιλοσοφία, παιδαγωγικά και ψυχολογία στο ΕΚΠΑ, ολοκλήρωσε δίπλωμα κλασικού τραγουδιού στο Ωδείο Αθηνών και εξελίχθηκε σε υψίφωνο. Σήμερα μοιράζει τη ζωή της ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Τορίνο, όπου πραγματοποιεί διδακτορική έρευνα. Η μικρή Όλια δεν εγκατέλειψε την τέχνη. Απλώς βρήκε τη δική της φωνή, κυριολεκτικά.

4. Νεφέλη Κανάκη – “Λατρεμένοι μου γείτονες”

Οι “Λατρεμένοι μου γείτονες” έφεραν δίπλα δίπλα δύο οικογένειες που έμοιαζαν να προέρχονται από διαφορετικούς πλανήτες. Από τη μία οι Μουστοξύδηδες, λαϊκοί, αυθόρμητοι και θορυβώδεις και από την άλλη οι πιο εύποροι και συγκρατημένοι γείτονές τους. Η σύγκρουση νοοτροπιών δημιουργούσε την κωμωδία, αλλά πίσω από αυτήν υπήρχε η ιδέα ότι η ανθρώπινη επαφή μπορεί να γκρεμίσει ακόμη και τις πιο καλοχτισμένες κοινωνικές μάντρες.

Η Νεφέλη Κανάκη ήταν η Μπέτυ Μουστοξύδη, κόρη των ηρώων που υποδύονταν ο Κώστας Κόκλας και η Άβα Γαλανοπούλου. Με τα χαρακτηριστικά κόκκινα, σγουρά μαλλιά και την αφοπλιστική της παρουσία, έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα παιδιά της σειράς. Δεν ήταν άγνωστη πριν από τους “Λατρεμένους Γείτονες”: είχε εμφανιστεί στην “Οδό Παραδείσου 7” και είχε υποδυθεί τη μικρή Αγγέλα σε επεισόδιο του “Παρά Πέντε”.

Μετά το τέλος της σειράς απομακρύνθηκε από τα τηλεοπτικά πλατό, αλλά δεν γύρισε οριστικά την πλάτη στην υποκριτική. Σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, σπούδασε το αντικείμενο και διατήρησε τη σχέση της με τον χώρο, χωρίς όμως να επιδιώξει αντίστοιχη τηλεοπτική προβολή. Ίσως κάποτε επιστρέψει σε έναν ρόλο που θα μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε απότομα πόσα χρόνια πέρασαν.

Μέχρι τότε, η Μπέτυ παραμένει εκείνο το κοκκινομάλλικο παιδί που έκανε δύο διαφορετικές οικογένειες να μοιάζουν λίγο περισσότερο μεταξύ τους και πάντα μου θύμιζε το φραουλοπαίδι Φραουλίτσα!

3. Γιώργος Λιάτης – “Ευτυχισμένοι μαζί” και “Η Πολυκατοικία”

Ο Γιώργος Λιάτης είναι μία από τις περιπτώσεις παιδιών που δεν συνδέθηκαν με μία μόνο επιτυχία. Στους “Ευτυχισμένους μαζί” υποδύθηκε τον Ρούλη, τον φίλο του Θανάση, σε μια σειρά που βασίστηκε στη συνύπαρξη δύο οικογενειών κάτω από την ίδια στέγη. Ο Γιάννης Μπέζος και η Κατερίνα Λέχου βρίσκονταν στο κέντρο, αλλά τα παιδιά ήταν η πραγματική μηχανή της κωμωδίας: διαφορετικές ηλικίες, ζήλιες, συμμαχίες και σχολικές ιστορίες που μετέτρεπαν κάθε ήσυχη ημέρα σε μικρή οικογενειακή εξέγερση.

Αμέσως μετά, ο Λιάτης συμμετείχε στην “Πολυκατοικία”, όπου υποδυόταν τον γιο του ζευγαριού που έπαιζαν ο Παύλος Χαϊκάλης και η Νικολέτα Βλαβιανού. Είχε ήδη εμφανιστεί και στον κινηματογράφο, στις ταινίες “Uranya”, “Μια μέλισσα τον Αύγουστο” και αργότερα “Το έτερον ήμισυ”. Η άνεσή του μπροστά στον φακό έδινε την εντύπωση ότι η υποκριτική θα ήταν η αυτονόητη συνέχεια.

Ο ίδιος, όμως, επέλεξε κυρίως τη μουσική. Τραγουδά, γράφει στίχους και μουσική, ασχολείται με την παραγωγή και έχει δημιουργήσει το δικό του Liatis Records Studio. Έχει κυκλοφορήσει προσωπικά τραγούδια και συνεργασίες, ενώ παρουσιάζεται δημόσια ως τραγουδιστής, συνθέτης και παραγωγός. Άρα δεν απομακρύνθηκε από τα φώτα επειδή σταμάτησε να δημιουργεί. Απλώς προτίμησε να βρίσκεται πίσω από ένα μικρόφωνο και μια κονσόλα, χτίζοντας τη δική του καλλιτεχνική ταυτότητα πέρα από τον τηλεοπτικό Ρούλη.

2. Σάββας Σαλίπας – “Ευτυχισμένοι μαζί”

Ο Γιαννάκης των “Ευτυχισμένων μαζί” δεν ήταν απλώς ο μικρότερος γιος της οικογένειας Μαυροτσούκαλου. Ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που το κοινό περίμενε τις οικογενειακές σκηνές. Ο Σάββας Σαλίπας είχε εξαιρετικό κωμικό χρόνο, σοβαρό ύφος την ώρα που έλεγε το πιο απίθανο πράγμα και μια φυσικότητα που δεν έμοιαζε καθοδηγημένη από ενήλικες.

Ήταν μόλις επτά ετών όταν επιλέχθηκε ανάμεσα σε περίπου χίλια παιδιά. Έχει διηγηθεί ότι έκανε τα σχολικά του μαθήματα στα γυρίσματα και ότι σε μία σκηνή άλλαξε μόνος του τα λόγια, με τον Γιάννη Μπέζο να ζητά να κρατηθεί η δική του εκδοχή. Η τεράστια επιτυχία είχε όμως και κόστος: ο ίδιος έχει πει ότι η ξαφνική αναγνωρισιμότητα του στέρησε κομμάτια μιας φυσιολογικής παιδικής ηλικίας.

Μετά τη σειρά δεν συνέχισε ως ηθοποιός. Σπούδασε Ναυτιλιακά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και, όσο σπούδαζε, εργαζόταν παράλληλα ως διανομέας. Αργότερα ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ενώ η παρουσία του στο TikTok έκανε μια νεότερη γενιά να ανακαλύψει ότι ο «Γιαννάκης» μεγάλωσε. Ο κόσμος εξακολουθεί να τον φωνάζει με το όνομα του ρόλου του. Είναι γλυκό, αλλά ίσως και παράξενο: να έχεις χτίσει μια ολόκληρη ενήλικη ζωή και για χιλιάδες ανθρώπους να παραμένεις το επτάχρονο παιδί που καθόταν στο τραπέζι του Γιάννη Μπέζου.

1. Σπύρος Ντούγιας – “Άγριες Μέλισσες”

Ο Σπύρος Ντούγιας αποτελεί την εξαίρεση της δεκάδας, επειδή δεν έχει ακόμη μεγαλώσει μακριά από τα φώτα. Μεγαλώνει μέσα σε αυτά. Τον γνωρίσαμε ευρύτερα στις “Άγριες Μέλισσες” ως τον μικρό Σέργιο Σεβαστό, σε μια σειρά που απέδειξε ότι η καθημερινή ελληνική μυθοπλασία μπορούσε ξανά να διαθέτει κινηματογραφική αισθητική, προσεγμένη εποχή, δύσκολες ερμηνείες και ιστορίες που δεν χαρίζονταν στους ήρωές τους.

Ο μικρός Σέργιος δεν ήταν παιδί μιας εύκολης οικογενειακής κωμωδίας. Κουβαλούσε το όνομα και την ιστορία μιας οικογένειας σημαδεμένης από εγκλήματα, μυστικά και απώλειες. Ο Σπύρος έπρεπε να ακούει πραγματικά τους συμπρωταγωνιστές του, να διαχειρίζεται σιωπές, φόβο και συγκίνηση και να παραμένει παιδί μέσα σε έναν κόσμο ενηλίκων που βυθιζόταν διαρκώς στο σκοτάδι. Η πρώτη του τηλεοπτική δουλειά είχε προηγηθεί στη σειρά “Αν ήμουν πλούσιος”, αλλά οι “Μέλισσες” ήταν εκείνες που τον έκαναν γνωστό στο ευρύ κοινό.

Και συνέχισε. Συμμετείχε στην εκπομπή “The 2Night Show” ως συμπαρουσιαστής, στη σειρά “VIΠ – Καλά Γεράματα”, στην κινηματογραφική ταινία “Κουραμπιέδες από χιόνι” και στο θεατρικό μιούζικαλ “Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας”. Είναι πολύ νωρίς για να ξέρουμε ποιον δρόμο θα επιλέξει ως ενήλικος. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι ότι μας θύμισε πόση πειθαρχία, συγκέντρωση και αλήθεια μπορεί να κρύβονται πίσω από την παρουσία ενός παιδιού στην οθόνη.

Και τελικά;

Κάποια από αυτά τα παιδιά έφυγαν από την υποκριτική χωρίς δεύτερη σκέψη. Κάποια επέλεξαν τη γραφιστική, τη ναυτιλία ή την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Άλλα παρέμειναν στην τέχνη, αλλά προτίμησαν το θέατρο, τη μουσική παραγωγή ή το λυρικό τραγούδι. Και ένα από αυτά συνεχίζει ακόμη να μεγαλώνει μπροστά στα μάτια μας.

Δεν ξέρουμε αν όλα ονειρεύονταν πραγματικά να γίνουν ηθοποιοί ή το ονειρεύονταν οι γονείς τους……. ή αν απλώς βρέθηκαν σε μια οντισιόν, σε μια σειρά και σε μια εμπειρία που σημάδεψε τα παιδικά τους χρόνια. Ξέρουμε όμως ότι για κάποιο διάστημα έγιναν μέρος και των δικών μας χρόνων.

Κάθε φορά που προβάλλεται μια επανάληψη, εκείνα επιστρέφουν ακριβώς όπως τα γνωρίσαμε. Ο Μιλτιάδης μιλά ξανά αρχαία ελληνικά, η Λίλα αφηγείται τα κατορθώματα των Θεοτοκάτων, ο Γιαννάκης πετά ακόμη μία ατάκα με απόλυτη σοβαρότητα και η μικρή Όλια κοιτάζει την Κάτια Δανδουλάκη σαν να μην πέρασε ούτε μία ημέρα.

Εκείνα μεγάλωσαν. Μεγαλώσαμε κι εμείς. Οι ρόλοι τους όμως έμειναν παιδιά, φυλαγμένοι σε μια σειρά που, όταν την πετυχαίνουμε τυχαία, μας επιστρέφει για λίγο σε ένα σπίτι, έναν καναπέ και μια εποχή όπου περιμέναμε το επόμενο επεισόδιο αντί να το πατάμε αμέσως στην οθόνη μας.

Εύχομαι σε αυτά τα παιδιά όπως και σε όλα τα υπόλοιπα ευτυχία, να κυνηγούν τα όνειρά τους με κάθε κόστος και ανά πάσα ώρα αν δε νιώθουν ασφαλείς με τις αρχικές τους αποφάσεις να αλλάξουν. Έχουν τοοοοόσα χρόνια μπροστά τους….

Ήταν άλλη μια δεκάδα απο τη στήλη Η ΙΔΕΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ - Summer Edition….

Μέχρι την επόμενη φορά….

Σας φιλώ, σας χαιρετώ, σας αγαπώ!

Λέξεις-κλειδιά: παιδικοί ρόλοι, ελληνικές σειρές, αναδρομή, τηλεόραση, ηθοποιοί, retro

Tags: #GreekTV #RetroSeries #ChildActors #GreekActors #WhereAreTheyNow #Nostalgia