Τα λουλούδια στην Όλγα από "μένα" | Kif Express

Το άγαλμα της Βασίλισσας Όλγας βρίσκεται στο πάρκο μεταξύ των οδών Βασιλίσσης Όλγας 2 και Βασιλέως Γεωργίου. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν τον Σεπτέμβριο του 2016. Το γλυπτό φιλοτεχνήθηκε από τον Ρώσο καλλιτέχνη Andrey Korobtsov, για να τιμήσει το όποιο έργο και συμβολή της στην Ελλάδα, καθώς η Όλγα προερχόταν από τη λεγόμενη τότε τσαρική οικογένεια.

Στο σημείο αυτό μάλιστα δολοφονήθηκε ο σύζυγός της Όλγας, βασιλιάς Γεώργιος (γι’αυτό και η συνέχεια της οδού Β. Όλγας προς τα δυτικά ονομάστηκε Β. Γεωργίου) στις 18 Μαρτίου του 1913 από τον Αλέξανδρο Σχινά, ο οποίος τον πλησίασε και τον πυροβόλησε από κοντινή απόσταση..

Το άγαλμα της Όλγας, είναι φτιαγμένο από ορείχαλκο και γρανίτη και είναι τοποθετημένο σε βάθρο. Στην απεικόνιση αυτή η Όλγα φοράει ένα κλασικό επίσημο φόρεμα εποχής, μαργαριτάρια στο λαιμό και το βασιλικό στέμμα. Με το ένα χέρι της ακουμπά το θρόνο και με το άλλο κρατάει ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα.

Για αυτό και πρόσφατα κάποιος της "έδωσε" ένα μπουκέτο αληθινά λουλούδια, σε μία αυτοσχέδια και αυθόρμητη ρεαλιστική παρέμβαση. Όταν το διαπίστωσα, έβγαλα αμέσως το κινητό μου και απαθανάτισα το ενδιαφέρον στιγμιότυπο. Ντόπιος ή τουρίστας, δεν ξέρω ποιος το έκανε, αλλά εμένα προσωπικά μου άρεσε αυτό που έκανε. Είχε μια ωραιότατη δόση χιούμορ που μας χρειάζεται. Άλλωστε δε νομίζω να προσβάλει κανέναν ένα μπουκέτο λουλούδια.

Για την ιστορία η Όλγα χαρακτηρίστηκε ως φυσιογνωμία απολυταρχικής νοοτροπίας και αντισυνταγματικών πεποιθήσεων. Το 1898 η Όλγα ανέθεσε στη γραμματέα της, Ιουλία Σωμάκη-Καρόλου, να μεταφράσει το Ευαγγέλιο στη δημοτική γλώσσα. Υποστηρικτή σε αυτό το εγχείρημα φαίνεται ότι είχε τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Προκόπιο. Σκοπός της, όπως έλεγε η ίδια, ήταν η κατανόηση του κειμένου και από πολίτες που δεν είχαν ιδιαίτερη μόρφωση. Μετά την ολοκλήρωση της μετάφρασης και κατόπιν διορθώσεων του Φίλιππου Παπαδόπουλου, η Όλγα ζήτησε, τον Δεκέμβριο το 1898 την έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος που εν τέλει αρνήθηκε να συναινέσει. Ακολούθως η Όλγα προσέφυγε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης ζητώντας την διαιτησία του δίχως, όμως, αποτέλεσμα. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποδοκίμασε τη μετάφραση του Ευαγγελίου, αποδίδοντας στην Όλγα κίνητρα ενίσχυσης του βουλγαρικού εθνικισμού. Η ίδια επιχειρώντας να ανατρέψει την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος πέτυχε να συγκληθεί αυτή εντός των Ανακτόρων δίχως πάλι να κατορθώσει να τους αλλάξει την άποψη.[Εν τέλει, η έκδοση του 1898 κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό μεταξύ των Ελλήνων της Διασποράς. Την ίδια εποχή το ζήτημα απασχόλησε τις εφημερίδες και την κοινή γνώμη ενώ μερίδα της κοινής γνώμης, που δε συμπαθούσε την Βασίλισσα λόγω της ρωσικής καταγωγής της, απέδωσε τις ενέργειές της σε σχέδιο του σλαβισμού με σκοπό την πρόκληση ταραχών στον Ελληνισμό μία κρίσιμη περίοδο.

Ως «Ευαγγελικά» πάντως ή Ευαγγελιακά, έχουν καταγραφεί τα αιματηρά επεισόδια που έλαβαν χώρα στην Αθήνα στις 8 Νοεμβρίου του 1901 με αφορμή τη δημοσίευση από την εφημερίδα Ακρόπολις των Ευαγγελίων μεταφρασμένων (μεταγλωττισμένων ή, αλλιώς, παραφρασμένων, κατά την τρέχουσα τότε άποψη) στη δημοτική γλώσσα από τον Αλέξανδρο Πάλλη στις 9 Σεπτεμβρίου 1901, θεωρώντας εκ νέου ως ηθική αυτουργό την Όλγα και άθεο προδότη το δημοτικιστή Πάλλη. Ο Πάλλης δεν ήταν φιλοβασιλικός, αλλά το αντίθετο και υπέρ της επικράτησης της γλώσσας του λαού. Απλά η πρωτοβουλία του συνέπεσε χρονικά με την επιθυμία της Όλγας να κυκλοφορήσει μια δική της, πιο απλή μετάφραση για το λαό.

Λίγα χρόνια νωρίτερα και πιο συγκεκριμένα στις 25 Ιανουαρίου 1897 ο σατιρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής δημοσίευσε στο περιοδικό του «Ο Ρωμηός», το ποίημά του «Ο Φασουλής συνομιλεί με την κυρίαν Φασουλήν» με το οποίο καυτηρίαζε, κατά τον ιστορικό Τάσο Βουρνά, τη συνήθεια της Όλγας να επισκέπτεται τον Πειραιά όταν έφταναν εκεί ρωσικά πλοία και να μεθάει μαζί με τους συμπατριώτες της πίνοντας βότκα.