«Αποχαιρέτα την, την… ελληνική γλώσσα που χάνεις!»

 «Αποχαιρέτα την, την… ελληνική γλώσσα που χάνεις!»

Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα

Ας με συγχωρέσει ο Καβάφης για την αυθαίρετη παράφραση του εμβληματικού του ποιήματος, αλλά ένιωσα ότι ο συμβολικός στίχος εκφράζει επακριβώς την ουσία του θέματός μου με τον υπέροχο, λιτό και συνάμα τόσο μεστό λόγο του ποιητή… Βέβαια το μέγα οξύμωρο είναι ότι τον επικαλούμαι για να αποχαιρετήσω κάτι που ο ίδιος δόξασε όσο λίγοι ως υπέρτατη αξία και εννοώ την ελληνική γλώσσα στη θέση της Αλεξάνδρειας… απλά εστιάζω στην αλληγορική της διάσταση και την ανάγκη ενός ύστατου αποχαιρετισμού σε σπουδαίο ιδανικό που η απώλειά του πονά…

Η δική μου «Αλεξάνδρεια» δεν είναι κοσμοπολίτικη πόλη με υλική υπόσταση, αλλά κορυφαία έννοια για την επικοινωνία των ανθρώπων, ονόματι Γλώσσα… πιο συγκεκριμένα η ελληνική του τόπου μου και καθώς τη βλέπω σταθερά με βήμα ταχύ να χάνεται στον ορίζοντα μέχρι να βυθιστεί στο χάος κουνώντας μου το μαντήλι, την αποχαιρετώ ανήμπορη με πόνο ψυχής, ξέροντας ότι χάνω ένα μονάκριβο αγαθό, ανίκανο να αντικατασταθεί… και δυστυχώς οι ραγδαίες εξελίξεις δεν μου επέτρεψαν κατά τον ποιητή να νιώσω «σαν έτοιμη από καιρό» ή «σαν θαρραλέα» γι αυτή την δύσκολη στιγμή του αποχωρισμού, εγώ που «αξιώθηκα μια τέτοια πόλη» (γλώσσα), αλλά βρέθηκα απροετοίμαστη και ευάλωτη να οικτίρω την μεγάλη απώλεια…

Ωστόσο, πέραν του ποιητικού λυρισμού, καλούμαι να αντικρίσω τη σύγχρονη ρεαλιστική πραγματικότητα, αυτή που μεταφράζεται σε πρωτοφανή εκφυλισμό της ελληνικής γλώσσας, τελευταία με ρυθμό καταιγιστικό τύπου λαίλαπας! Το πράγμα ξεκίνησε ήπια πριν πολλές δεκαετίες, όταν η αγγλική γλώσσα ως διεθνής αντικατέστησε την πάλαι ποτέ γαλλική των «σαλονιών και της διπλωματίας», οπότε είδαμε τα πρώτα ξένα δάνεια να εμφανίζονται διακριτικά σε τίτλους, ταμπέλες, σλόγκαν ή πολύ συγκεκριμένους επαγγελματικούς χώρους, μέχρι βέβαια την έκρηξη της τεχνολογίας που καθιέρωσε την αγγλική γλώσσα των υπολογιστών, φτάνοντας σήμερα στην απόλυτη κυριαρχία με ανεξέλεγκτο επεκτατισμό ως αναπόφευκτο «αναγκαίο κακό», καθότι μονόδρομος άνευ επιλογής…

Εντούτοις δεν αναφέρομαι σε αυτό, καθώς πρόκειται για ειδικό κώδικα επικοινωνίας μεταξύ επαγγελματιών είτε του ψηφιακού χώρου είτε άλλων επαγγελματικών με δική τους ξένη ορολογία … Επίσης δεν αναφέρομαι σε κάποια γλωσσικά δάνεια με λέξεις πχ. από τα τουρκικά, τα γαλλικά, τα αγγλικά, τα ιταλικά κλπ. που έχουν ενσωματωθεί παλαιόθεν στην ελληνική γλώσσα ως κατάλοιπα ξένων κατακτητών της χώρας με μακροχρόνια παραμονή ή ως αποτέλεσμα της έντονης εμπορικής και ναυτιλιακής δραστηριότητας του λαού της που συναλλασσόταν με όλο τον κόσμο…

Αναφέρομαι στο σύγχρονο σοκαριστικό φαινόμενο, όπου στην καθομιλουμένη γλώσσα της καθημερινότητας, σε μια πρόταση πχ. δέκα λέξεων, οι μισές είναι αγγλικές ή περίεργες «αγγλικουριές» (αγγλισμοί) ενώ σε σύντομες προτάσεις 3-4 λέξεων συχνά δεν ακούς ούτε μια ελληνική! Βάσει στοιχείων δε, από τις 7.000.000 (!) λέξεις που διαθέτει η πλουσιότερη γλώσσα παγκοσμίως, οι νεαροί κυρίως νεοέλληνες χρησιμοποιούν κατά μέσο όρο… 300 (!) στην καθημερινότητα, ενώ έχουν ενσωματώσει περίπου… 3000 (!) αγγλικές!! Σαλτάρεις ή όχι;;; Τόσο που σε λίγο, για να συνεννοηθούμε (Έλληνες) μεταξύ μας θα χρειαζόμαστε μεταφραστή και για να παρακολουθήσουμε τηλεοπτική συζήτηση (στα ελληνικά) θα χρειαζόμαστε υπότιτλους... διότι ακόμα κι αν αποκτήσαμε κάποτε ένα ρημαδο-προφίσιενσι, αποδεικνύεται άχρηστο και τζάμπα κόπος, καθώς δεν διδαχθήκαμε τα "ελληνοποιημένα νεοαγγλικά" που κοντεύουν να εκτοπίσουν σχεδόν όλες τις ελληνικές λέξεις!

Με συνέπεια να κοιτάς σαν χαζός με βλέμμα βοοειδούς και να λες άστο να περάσει, βαριέμαι να ρωτάω... ή να ρωτάς ανά δευτερόλεπτο "τί σημαίνει" αν θέλεις να συμμετέχεις στην κουβέντα, μέχρι να σε διαολοστείλουν.. ή να κάνεις ταχύρρυθμα σεμινάρια του νέου γλωσσικού κώδικα για να μπορείς να συνεννοηθείς... ή από ντροπή να κουνάς το κεφάλι ότι δήθεν καταλαβαίνεις ή να προσποιείσαι τον βαρήκοο για να μην εκτεθείς ως άσχετος... Το γαμώτο δε είναι ότι το φαινόμενο ΔΕΝ περιορίζεται στους νέους αλλά έχει επεκταθεί και στα… ραμολί, που προκειμένου να παραστήσουν τα εκσυγχρονισμένα τζόβενα, υιοθετούν το γλωσσικό έκτρωμα και ανά δύο ελληνικές λέξεις σου πετούν στο άσχετο σαν κεραμίδα την αγγλικουριά με υφάκι "δες παλιομούχλα πώς το δουλεύω το σπορ ο… trendy"!

Κι εσύ αναρωτιέσαι: Γιατί ρε μπαγάσα 50άρη (και βάλε) σε χαλάνε τόσο τα ελληνικά και τα φτύνεις;;; Κι αν σε χαλάνε γιατί δεν τα παρατάς ανόητε παρά τα μπασταρδεύεις τόσο άθλια;; Από πότε κι από ποιο σχολειό έμαθες να μιλάς σαν χαλασμένο φερέφωνο;;; Γιατί στέλνεις τα παιδιά σου να διδαχθούν κάτι που θα κακοποιήσουν;; Τί νομίζεις ότι παριστάνεις ξιπασμένε με το να ασελγείς στη γλώσσα που θαυμάζει το σύμπαν ως "μητέρα των γλωσσών";;; Τί σου έχει φταίξει και σε ποια άλλη χώρα η γλώσσα της υφίσταται τόση αλλοτρίωση που να καταντάει ακατάληπτη και μεταξύ ομοεθνών να χρειάζεται διερμηνέας;;; Δεν σου φτάνει η κυριαρχία των αγγλικών παντού, σε ταμπέλες, τίτλους, ορολογίες κλπ., πρέπει να κυριαρχήσουν και στις πιο απλές, καθημερινές μας κουβέντες, εκτοπίζοντας ΠΟΙΑ;;;; Την Ελληνική γλώσσα ρε φίλε!!!

Αυτή που θεμελίωσε όλες τις σύγχρονες παγκόσμια, που εξέφρασε τον κορυφαίο ποιητικό λόγο, που τροφοδότησε με όρους όλες τις επιστήμες μέχρι σήμερα, που μελετάται με θαυμασμό από λαμπρά πνεύματα, που ενέπνευσε διεθνώς τον πολιτισμό και τις τέχνες… Αυτή που αξιωθήκαμε οι άχρηστοι σε τούτη τη ταπεινή γωνιά ως σπάνιο ακριβό αγαθό μοναδικής σπουδαιότητας και φτάσαμε να το εκφυλίζουμε χυδαία σε βαθμό ιεροσυλίας! Γιατί η γλώσσα ανήκει σαφώς στην ιερή κληρονομιά μιας φυλής ως κυρίαρχη εθνική ταυτότητα και η βάναυση κακοποίησή της μεταφράζεται σε ανίερη προσβολή, πόσω μάλλον όταν πρόκειται για το διαμάντι της ελληνικής!

Που το λες και Ύβρη για όσους φαιδρούς διακατέχονται από το γελοίο σύνδρομο της Μαντάμ Σουσούς στην αγγλική αντί της γαλλικής εκδοχής ή πλασάρουν την ακραία υποβάθμιση της γλώσσας (πιο… υπόγειο δεν έχει!) ως δήθεν "εξέλιξη" ή "εμπλουτισμό" για να μας τρελάνουν οι δηθενιάρηδες με τις «σοφιστικέ» μπουρδολογίες! Και βέβαια μπορεί να εκτονώνω εδώ την αγανάκτησή μου για τον θλιβερό σουσουδισμό των ξενομανών σούργελων, αλλά το θέμα δεν είναι ούτε αστείο, ούτε γραφικό ή επουσιώδες, καθώς πλήττει ύπουλα, πέραν της σημειολογίας για την εθνική ταυτότητα, το κυρίαρχο εργαλείο για την έκφραση της σκέψης και όταν αυτό ευτελίζεται κραυγαλέα, μάντεψε πού οδηγεί η ευτέλεια… αλλά προφανώς ουδένα απασχολεί η αλλοτρίωση σκεπτόμενων σε πιθηκίζοντες κρετίνους ώστε να ταρακουνηθεί, άσε που βολεύει ποικιλοτρόπως η κατάντια… Συνεχίστε λοιπόν ανενόχλητοι την ανίερη γελοιότητα κι όσο για τους υπόλοιπους, μπορεί να αποχαιρετούμε τη σπουδαία «Αλεξάνδρεια» που αξιωθήκαμε και χάνουμε «σαν έτοιμοι από καιρό», αλλά ΟΧΙ αμαχητί!