Θώμις Παπαδημητρίου, ««Το κοστούμι είναι η πρώτη σιωπηλή αφήγηση ενός χαρακτήρα»

 

Θώμις Παπαδημητρίου, ««Το κοστούμι είναι η πρώτη σιωπηλή αφήγηση ενός χαρακτήρα»

Η παράσταση «Τρέμω» ξεχώρισε για τη δυνατή αισθητική της ταυτότητα, με τα κοστούμια να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σκηνικής της δύναμης. Η δημιουργική ματιά και η ενδυματολογική προσέγγιση της  Θώμις Παπαδημητρίου τιμήθηκαν με το βραβείο «Καλύτερα Κοστούμια» στα 15α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης, επιβεβαιώνοντας τη σημαντική συμβολή της  στην επιτυχία της παραγωγής.

Με αφορμή τη διάκριση αυτή, συνομιλούμε με τη βραβευμένη  δημιουργό για την καλλιτεχνική πρόκληση του «Τρέμω», τη δύναμη που κρύβει το κοστούμι ως μέσο αφήγησης, αλλά και τη σημασία ενός θεσμού που εδώ και δεκαπέντε χρόνια αναδεικνύει και επιβραβεύει το θεατρικό έργο της Θεσσαλονίκης.

Πώς νιώσατε όταν ακούσατε το όνομά σας ως νικητή στην κατηγορία Καλύτερα Κοστούμια στα 15α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης;

Η αλήθεια είναι ότι δεν το συνειδητοποίησα άμεσα και χρειάστηκε να μου πουν οι άνθρωποί μου " σήκω, είπαν το όνομά σου μόλις τώρα,  πήγαινε για την βράβευση ". Ειχα μουδιάσει ολόκληρη.

Τι σημαίνει για εσάς αυτή η διάκριση και τι θέση κατέχει στην επαγγελματική σας πορεία;

Η διάκριση αυτή ήρθε ως αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης και αρκετά επίπονης δουλειάς και μελέτης του έργου ,  και ως συνέπεια,  δικαιώνει όλον αυτόν τον αγώνα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είναι το χειροκρότημα σε έναν αφανή καλλιτέχνη που τελικά "φαίνεται " μέσα από τον σεβασμό που τρέφει για το δημιούργημά του.  Ευελπιστώ να ειναι η αρχή σε ενα καλλιτεχνικό ταξίδι στο θέατρο, που πληρώνει στο έπακρο τη δίψα για τελειότητα στο δημιούργημα.

Τι σημαίνει για έναν δημιουργό να αναγνωρίζεται η δουλειά του μέσα από έναν θεσμό που αναδεικνύει το θεατρικό έργο της Θεσσαλονίκης;

Η αναγνώριση στο έργο ενός δημιουργού είναι από μόνο του κάτι υπέροχο και τροφοδοτεί την ανάγκη του και το κουράγιο του. Πόσο μάλλον όταν αυτό συμβαίνει στην ανάδειξη και εξέλιξη του θεατρικού έργου της Θεσσαλονίκης.  Υπόσχεται ο ένας στον άλλον όνειρα κι ελπίδα.

Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το γεγονός ότι η δουλειά σας αναγνωρίστηκε από έναν θεσμό της πόλης όπως τα Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης;

Εξαιρετικά σημαντικό. Αφενός γιατί η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη μου, την οποία αγαπώ κι θαυμάζω και αφετέρου γιατί οι άνθρωποί της με δυνατό πνεύμα και αγάπη για το θέατρο,  σε βραβεύουν ως "λιθαράκι" όλης αυτής της προσπάθειας.

Πιστεύετε ότι τα βραβεία λειτουργούν ως κίνητρο για ακόμη πιο ποιοτικές και τολμηρές παραγωγές;

Απόλυτα. Είναι η τονωτική ένεση,  η μάλαξη , που ωθεί τον δημιουργό σε άλλα επίπεδα δράσης.  Προσωπικά εκτοξεύει  την εσωτερική μου ανταγωνιστικότητα και τελειομανία .

Ποια ήταν η βασική ιδέα πίσω από τον ενδυματολογικό σχεδιασμό της παράστασης «Τρέμω»;

Το "τρέμω"...Μια πολύ ιδιαίτερη δουλειά,  ένα έργο γεμάτο σουρεαλισμό , συμβολισμούς και δυνατές εικόνες. Η βασική ιδέα λοιπόν ήταν να συστηθούν οι πρωταγωνιστές στον θεατή με το πρώτο "κλικ" του ματιού. Να "περιγράψουν" αστραπιαία την ψυχοσύνθεσή τους και παράλληλα να συστηθούν στο κοινό χωρίς περιττά λόγια.  Μην ξεχνούμε ότι στο "τρέμω" οι ήρωες δεν έχουν ονόματα.....Συστήνονται και ονοματίζονται με βάση την ιδιότητα,  τί φορούν ή τί πρόκειται να διαπράξουν. Συνεπώς η προσέγγιση έπρεπε να είναι σε πρώτο επίπεδο , η κατανόηση της ιδιοσυγκρασίας του καθε ήρωα και ως εξέλιξη,  τί κουβαλούσε ή τί ήταν ικανός να κουβαλήσει μέσα από μια σειρά ασύνδετων φαινομενικά πράξεων.

Με ποιον τρόπο τα κοστούμια λειτούργησαν ως μέσο έκφρασης των συναισθημάτων και της ψυχολογίας των χαρακτήρων;

Τα κοστούμια έπρεπε οπωσδήποτε να πουν την ιστορία των πρωταγωνιστών που δεν ειπώνεται με λέξεις.  Είναι το εργαλείο του ήρωα και παράλληλα η μάσκα του , για να παρουσιαστεί στο κοινό "επιλεκτικα". Αρχικά βοηθητικά και στην συνέχεια απενοχοποιητικα. Σε κάθε αλλαγή κοστουμιού, ο ηθοποιός ντυνόταν τον ρόλο στο απόλυτο.  Ήταν ένα με εκείνον.

Υπήρξε κάποιο κοστούμι ή κάποια λεπτομέρεια που θεωρείτε «κλειδί» για την αισθητική ταυτότητα της παράστασης;

Αν θα στόχευα συγκεκριμένα σε ενα κομμάτι,  αυτό θα ήταν ενα τεράστιο λευκό κουμπί που ήταν ραμμένο στο ίδιο σημείο (στο σημείο της καρδιάς) από σχεδόν όλους τους ήρωες.  Ήταν, κατά κάποιον τρόπο, η σύνδεση του ήρωα με το "αγνό" παιδικό παρελθόν του.  Ήταν μια θύμιση του περάσματος του καθενός από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση και τη δυσκολία με την οποία βίωνε ο καθένας από αυτούς , τη διαδρομή.

Αν έπρεπε να περιγράψετε την αισθητική του «Τρέμω» με μία μόνο φράση, ποια θα ήταν;" Απόψε έχουμε γιορτή ". Δανείζομαι μια από τις πρώτες ατάκες του έργου που θεωρώ ότι εχει τεράστια σημειολογία.

Πιστεύετε ότι το κοστούμι μπορεί να λειτουργήσει ως «σιωπηλός πρωταγωνιστής» σε μια θεατρική παράσταση;

Στο απόλυτο.

Τι θα λέγατε στους νέους καλλιτέχνες που θέλουν να ασχοληθούν με τον σχεδιασμό κοστουμιών στο θέατρο;

Θα τους έλεγα ότι μοιάζει με ένα "μαγικό καπάκι στον ουρανό " που οδηγεί τον καθέναν από εμάς σε ενα ουράνιο επίπεδο αντίληψης της καθημερινότητας.  Όπως μπορεί ο καθένας  να το αντιληφθεί αυτό,  θετικά ή αρνητικά.  Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο εγω προσωπικά αντιλαμβάνομαι όλη αυτή την διαδρομή.  Μ Α Γ Ι Κ Η.

Μετά από αυτή τη σημαντική αναγνώριση, ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;

Τα επόμενα μου καλλιτεχνικά σχέδια είναι να επ-ενδύσω πολλές θεατρικές παραστάσεις με πολλές προκλήσεις και απαιτήσεις δίνοντας τα μέγιστα, στη μορφή της τέχνης την οποία υπηρετώ.  Αν τολμούσα να πω φωναχτά αυτό που ονειρεύομαι με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου να κάνω , αυτό θα ήταν, θεατρικά κοστούμια σε φουτουριστικές όπερες.

 Αν τα κοστούμια του "Τρέμω" μπορούσαν να μιλήσουν, τι πιστεύετε ότι θα έλεγαν στο κοινό;

ΤΡΈΜΩ

Σε μια εποχή που το θέατρο αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις, ποιος πιστεύετε ότι είναι ο ρόλος ενός θεσμού όπως τα Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης στη στήριξη και την ανάδειξη των ανθρώπων της σκηνής;

Η σημαντικότητα του θεσμού των θεατρικών βραβείων ειναι πραγματικά ανυπολόγιστη. Λειτουργεί ως ακρογωνιαίος λίθος στην εξέλιξη και μετάδοση αξιών, σημαντικότατων για την επιβίωση και στήριξη ανθρώπων της σκηνής. Είναι η αναγνώριση που έρχεται και καθιστά ανθρώπους ικανούς να εμπνεύσουν και να εμπνευστούν. Είναι το μόνο όχημα, σε μια μοναχική,  πεζοπόρο διαδρομή ενός δημιουργού.

Ευχαριστώ!!