Ένα μοναδικό μουσικό-ερμηνευτικό ταξίδι Ψυχής από τη Μέλα Γεροφώτη στο Φεστιβάλ Επταπυργίου

Σάββατο 27 Ιουνίου, σ’ έναν τόπο ιστορικό, το Επταπύργιο, η νεαρή ερμηνεύτρια ΜέλαΓεροφώτη μαζί με τους εκλεκτούς συνεργάτες της παρέσυρε τους Θεσσαλονικείς ακροατές της σε ένα ψυχοθεραπευτικό μουσικό ταξίδι.

Γράφει η Μαρία Γρηγοριάδου για την Κουλτουρόσουπα.

Το κοινό ανταποκρινόμενο στο κάλεσμα της ερμηνεύτριας έσπευσε στον πλέον αγαπημένο θερινό θεσμό του Φεστιβάλ Επταπυργίου, που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το Κέντρο Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, για να απολαύσει ένα πρόγραμμα σε καλλιτεχνική επιμέλεια της ίδιας της Μέλας Γεροφώτη και σκηνοθεσία της Ελευθερίας Τέτουλα. Ένα δρώμενο που συνδύαζε το τραγούδι, την ποίηση , τη μουσική , το λόγο, την ψυχή. Άλλωστε όπως δήλωνε και ο τίτλος της παράστασης «Ψυχή μου, Φως» πρωταγωνίστρια θα ήταν η ψυχή.

Η Ψυχή λοιπόν της ερμηνεύτριας έρχεται σε άμεση σύνδεση μαζί της και συνδιαλέγεται με αυτήν για την πορεία της , για τις δυσκολίες της, για τις αποφάσεις της , για την προσπάθεια , για την αγάπη, για τη συμφιλίωση, για τη ζωή. Αυτή η ψυχοθεραπευτική διαδρομή γίνεται μέσα από έναν συνδυασμό τραγουδιών από προσωπικούς δίσκους της Μέλας Γεροφώτη κι άλλων κλασικών αγαπημένων τραγουδιών όπως το «Αν μ’αγαπάς», το «Δι’ ευχών», το «Se», τη «Θαλασσογραφία» κι άλλα μαζί με δικά της κείμενα κι αποσπάσματα αγαπημένων συγγραφέων.

Ξεχωριστή στιγμή της παράστασης αποτέλεσε η σύμπραξη της Μέλας Γεροφώτη μαζί με τον αγαπημένο συνθέτη και σταθερό συνεργάτη της Δημήτρη Μαραμή, με τον οποίο μάλιστα μετρούν 10 χρόνια καλλιτεχνικής συμπόρευσης χαρίζοντας σπουδαίες ερμηνευτικές στιγμές στο κοινό. Τραγούδια από το «Συμπόσιο», τον «Ερωτόκριτο», το «Στοιχειό της Χάρμαινας» και η «Νεράιδα» ζωντάνεψαν στη σκηνή δίνοντας μια ακόμα πιο συναισθηματική ένταση στη βραδιά.

Όλο το στήσιμο της παράστασης ήταν ομοιόμορφα δεμένο με κατάλληλες μουσικές εναλλαγές μεταξύ των κομματιών ώστε να εναλλάσσονται τα συναισθήματα και οι διαθέσεις χωρίς να γίνεται κάτι βαρετό. Η ΜέλαΓεροφώτη κατέθεσε την ψυχή της τόσο μέσα από τη σκηνική της παρουσία όσο και μέσα από τις βαθιές και πλούσιες ερμηνείες της. Είναι μια καλλιτέχνης που καθώς ανεβαίνει στη σκηνή δεν γίνεται μια απλή τραγουδίστρια αλλά αποκτά ένα ρόλο μέσα από τον οποίο σε καθηλώνει να την ακούσεις με προσοχή για ό,τι έχει να σου πει. Εκτός από μερικά μικροπροβλήματα στον ήχο κατά την έναρξη, που γρήγορα ξεπεράστηκαν, τίποτα δεν χάλασε τη μουσική αυτή βραδιά. Σε αυτό το ταξίδι της είχε συνοδοιπόρους και μερικούς εξαιρετικούς μουσικούς, τον Αστέρη Τσαλίκη στο πιάνο και τις ενορχηστρώσεις, τη Δέσποινα Σκέντου στο βιολί, την Αναστασία Ζαχαριάδου σε κανονάκι, φλάουτο και φωνητικά, τον Δήμο Δημητριάδη στα τύμπανα και κρουστά, τον Τραϊανό Αλμπανούδη στο κοντραμπάσο καθώς κι ένα τετραμελές φωνητικό σύνολο. Όλα βρίσκονταν υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια της Ελευθερίας Τέτουλα και τους φωτισμούς του Άγγελου Γουναρά.

Συμπερασματικά, ήταν μια όμορφη κι ευαίσθητη παράσταση γεμάτη καλή μουσική, πλούσιες ερμηνείες και βαθιά νοήματα που έκαναν την ψυχή μας να ταξιδέψει στα ενδότερά της. Ένας μουσικός διάλογος του εαυτού μας με την ψυχή μας που θα θυμόμαστε για πολύ καιρό. Το σίγουρο είναι ότι η Μέλα Γεροφώτη πλέον έχει βρει το δικό της χώρο και τρόπο έκφρασης μέσα στα καλλιτεχνικά δρώμενα και έχουμε να δούμε και να ακούσουμε πολλές ακόμα σπουδαίες στιγμές από αυτή τη νεαρή Θεσσαλονικιά ερμηνεύτρια.