«Καλοκαίρι θα πει…»

Αλήθεια, τι σημαίνει καλοκαίρι για κάθε έναν και κάθε μία από εμάς; Για μένα, για παράδειγμα, καλοκαίρι σημαίνει ατέλειωτες ώρες στην παραλία, με ένα βιβλίο στο χέρι, μπες βγες στη θάλασσα τόσες πολλές φορές που στο τέλος χάνω το μέτρημα, ανεμελιά, χορευτική μουσική και απαραιτήτως κλειστό κινητό. ‘Δεν είμαι εδώ για κανέναν’, το αγαπημένο μου σύνθημα! Για να δούμε, όμως, πώς αντιλαμβάνονται το καλοκαίρι κάποιοι/ες άλλοι/ες.

Για την Αφροδίτη Αργυροπούλου, ραδιοφωνική παραγωγό στο FM100, το καλοκαίρι είναι η ωραιότερη εποχή του χρόνου μια που σημαίνει απόλυτη ελευθερία και αναγέννηση νου και σώματος. Μια λυτρωτική δύναμη που αναζωογονεί και γιατρεύει κάθε ‘πληγή’ που μεταφέρουμε από τις μάχες της καθημερινότητάς μας. Το καλοκαίρι, για την ίδια, είναι πάνω από όλα μια ηλιόλουστη και αισιόδοξη στάση ζωής που προσπαθεί να ακολουθεί μέσα της ακόμα κι όταν αυτό έχει πια τελειώσει. Σαν ένα ‘καταφύγιο’ που ό,τι κι αν γίνει θα είναι πάντοτε εκεί για να την παρασύρει σε νέες εμπειρίες, γεύσεις και συναισθήματα αξέχαστα! Για τον Κωνσταντίνο Μαργαρίτη, δημοσιογράφο, το καλοκαίρι είναι απόδραση από τις σκέψειςκαι τα προβλήματα. Ξεγνοιασιά και ανεμελιά. Διάβασμα και κολύμπι. Περιηγήσεις, χρώματα και μυρωδιές. Ωραίες μουσικές και ατελείωτα ξενύχτια πάνω στο κύμα. Εκεί που απολαμβάνεις το μεγαλείο του ήχου της θάλασσας. Εκεί που έχεις στην αγκαλιά τον έρωτά σου, δηλώνει χαρακτηριστικά.

‘Αν και ο Άντον Τσέχωφ καταρρίπτει το μύθο του καλοκαιριού λέγοντας πως συνήθως οι άνθρωποι όταν είναι ευτυχισμένοι δεν προσέχουν αν είναι καλοκαίρι ή χειμώνας, κι αλήθεια είναι ότι συντάσσομαι μαζί του, θα διαλέξω μια ρήση του Γιάννη Ρίτσου για να απαντήσω πως καλοκαίρι σημαίνει για μένα την εποχή που η τεμπελιά βρίσκει τον απόλυτο σεβασμό της. Κι αλήθεια, στους καταιγιστικούς ρυθμούς ζωής, η καλοκαιρινή ραστώνη, όσο ολιγοήμερη κι αν είναι, αποτελεί βάλσαμο ενδυνάμωσης για τις αντοχές μας’, εξομολογείται η δημοσιογράφος Χρύσα Σάμου ενώ για την άλλη δημοσιογράφο της παρέας μας, την Αναστασία Καρυπίδου, καλοκαίρι σημαίνει ελευθερία και παύση από όλες τις καθημερινές ασχολίες. Σημαίνει, επίσης, να βρίσκει κανείς ελεύθερο χρόνο να διαβάζει ένα βιβλίο, να χαζεύει ένα ηλιοβασίλεμα. Βουτιές σε γαλανά νερά, βόλτες στην παραλία με ανάλαφρη διάθεση. Μια υπενθύμιση, όπως τονίζει, ότι ήρθε η εποχή να επιβραδύνουμε και να απολαύσουμε τις απλές στιγμές της ζωής. Ο Αντώνης Παττακός, αγαπημένος φίλος εδώ και δεκαετίες και μάλιστα από τις εποχές που απολαμβάναμε την καλή διασκέδαση στο κέντρο της πόλης, ασχολείται πλέον με τις πωλήσεις οίνων και συνοψίζει όλο το νόημα του καλοκαιριού σε μια μόνο λέξη: 12μηνο… αυτό είναι για αυτόν το καλοκαίρι.

Αν και το καλοκαίρι είναι στενά συνδεδεμένο με τα Ελληνικά νησιά, δεν υπάρχει περίπτωση να σκεφτώ καλοκαίρι χωρίς να περάσω μέρες στη Χαλκιδική. Και ναι, σαν τη Χαλκιδική δεν έχει! Τόσο οι παραλίες της – μία προς μία – όσο και οι αναμνήσεις που έχω, όπως και τόσοι άλλοι συνομήλικοι αλλά και διαφορετικών ηλικιών, από τα καλοκαίρια εκεί, αναδεικνύουν τη Χαλκιδική σε φαινόμενο! Για μένα μάλιστα οι εμπειρίες μου από τη Χαλκιδική περιλαμβάνουν εικόνες και βιώματα από διαφορετικά μέρη της. Πέρασα σχεδόν όλα τα καλοκαίρια της ζωής μου, από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού μέχρι και τα φοιτητικά μου χρόνια, στη γραφική Ουρανούπολη για να αρχίσω λίγο μετά τα 20 μου να απολαμβάνω την κοσμική ζωή του πρώτου ποδιού και πιο συγκεκριμένα να περνώ το ένα Σαββατοκύριακο μετά το άλλο μεταξύ Χανιώτης και Πολύχρονου με απαραίτητες τις νυχτερινές επισκέψεις στη δημοφιλή Καλλιθέα! Μέχρι που στα 30 μου ανακάλυψα την Άθυτο, ένα χωριό που θυμίζει περισσότερο νησί και συνεχίζει να με εντυπωσιάζει μέχρι και σήμερα.

Σαν την… Παλιουριά δεν έχει, λέει η Χρύσα Σάμου. Τα τελευταία χρόνια ο δικός της ‘παράδεισος’ είναι στα παράλια της Λάρισας όπου ευτυχεί να ξεκουράζεται ουσιαστικά απολαμβάνοντας στιγμές με την οικογένεια, καλούς φίλους, την απεραντοσύνη του πελάγους, χιλιόχρωμα δειλινά και ανατολές απαστράπτουσες, συντροφιά με τα βιβλία της και μια συνήθεια ετών: να ‘ντύνει’ μουσικά το τοπίο επιλέγοντας θέματα κλασσικά και αγαπημένα. Αυτήν την ατελείωτη ακτογραμμή από Κουτσουπιά ΠαλιουριάΒελίκα και Αγιόκαμπο, που σε απαλλάσσει από το άγχος της ‘ξαπλώστρας’ και της πολυκοσμίας, τις μονοήμερες εξορμήσεις στην ορεινή Μελιβοία στις παρυφές της Όσσας με τους αυθεντικούς ανθρώπους, και τα πανηγύρια της, τους καταρράκτες της Καλυψούς, το Κόκκινο Νερό για τις διάσημες ιαματικές πηγές του, και τις διαφυγές εν πλω στο Κεραμίδι και τα Πηλιορείτικα ακρογιάλια, δεν τα αλλάζει με τίποτα. Χαλκιδική ψηφίζει ο Αντώνης Παττακός και το ίδιο λέει και ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης που παραδέχεται ότι η Χαλκιδική είναι η αδυναμία του. Και τα μικρά νησιά, όμως, αποτελούν τον επίγειο παράδεισό του. Οινούσες-Ψαρά-Κάσος-Καστελόριζο και το ταξίδι με το πλοίο γίνεται μαγικό. Η σχέση του με τη θάλασσα δεν περιγράφεται. Είναι μια σχέση έντονης έλξης και πάθους.

‘Δεν συγκρίνω με τίποτα την εικόνα της μπουκαπόρτας που ανοίγει και ξεπροβάλλει η θέα ενός νησιού’, εκμυστηρεύεται η Αναστασία Καρυπίδου, για να συνεχίσει: ‘Εκεί καταλαβαίνω πως πραγματικά ‘μυρίζει’ καλοκαίρι. Άρα θα επιλέξω νησί χωρίς να θέλω να ‘προσβάλω’ τη Χαλκιδική στην οποία περνάω το μεγαλύτερο μέρος της άδειάς μου διότι σαν τις παραλίες και τα νερά της Χαλκιδικής σίγουρα δεν έχει΄. Για εμάς τους Θεσσαλονικείς αλλά και για πολύ κόσμο, η Χαλκιδική είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν ονειρεμένο τόπο διακοπών, λέει η Αφροδίτη Αργυροπούλου. Η τόσο κοντινή και πολλές φορές δεδομένη Χαλκιδική ήταν, είναι και θα είναι ο παράδεισος των παιδικών και εφηβικών μας χρόνων. Τότε που ήταν όλα απλά και όμορφα κι ας μην ήταν και τόσο ινσταγκραμικά. Από την άλλη πλευρά, η αίσθηση της ελευθερίας που τη γεμίζουν τα ελληνικά νησιά είναι κάτι μοναδικό. Το ελληνικό φως, η σχεδόν μεταφυσική ομορφιά τους κι αυτή η ενέργεια που μεταφέρουν είναι κάτι που κάθε καλοκαίρι ονειρεύεται και προσπαθεί να ανακαλύπτει σαν εμπειρία.

Συνεχίζοντας να μιλάμε για καλοκαίρια, διαπιστώνω ότι το καλοκαίρι που έχω κρατήσει μέσα μου σαν ένα καλοκαίρι που μου άφησε μόνο θετικά συναισθήματα και αναμνήσεις είναι το καλοκαίρι του 2004. Αν και δεν ήταν από τα καλοκαίρια με τις πολυήμερες διακοπές, ήταν το καλοκαίρι που είχε πολλές ευχάριστες αλλαγές για μένα σε προσωπικό επίπεδο και το οποίο σφραγίστηκε με ένα υπέροχο ταξίδι σε άλλη ήπειρο. Αξέχαστο ήταν και το καλοκαίρι του Κωνσταντίνου Μαργαρίτη που τον βρήκε να παντρεύεται στις 15 Αυγούστου. Τρεις ημέρες μάλιστα πριν το γάμο του έκανε μπάνια στο Ποσείδι Χαλκιδικής απολαμβάνοντας τη θάλασσα και την ωραία παρέα της κουμπάρας του από την Κύπρο. Τι κι αν το άγχος της συζύγου και των γονιών του είχε χτυπήσει κόκκινο! Αυτός χαλάρωσε και γύρισε την ημέρα του γάμου του, το πρωί, για να παντρευτεί. Τόσο απλά. Γιατί αυτό είναι το καλοκαίρι. Απλό και παιχνιδιάρικο. Σαν τα καλοκαίρια των early 90sμε τη νυχτερινή τους ζωή στα clubs. Αυτά αναπολεί και κράτησε μέσα του ο Αντώνης Παττακός.

Από την άλλη το ωραιότερο καλοκαίρι της ζωής της Χρύσας Σάμου δεν συνδυάστηκε με διακοπές! Καλοκαιρινό δώρο ζωής η κόρη της η Βαλεντίνη, γεννημένη στα μέσα Ιουνίου του 2009, της έμαθε ότι ο ομορφότερος ήλιος είναι το χαμόγελο ενός παιδιού, κι η ωραιότερη θάλασσα η αγκαλιά του, που σε κάνει να ξεχνάς όλες τις άλλες στιγμές, να χάνεσαι στα βάθη της… στην πορεία να παλεύεις με τα κύματα, πρωτίστως της δικής σου ύπαρξης, που εκπαιδεύεις να απαγκιστρώνεται από το προηγούμενο ‘Εγώ’ αφού μια για πάντα η καρδιά θα σου θα χτυπά έξω από το δικό σου σώμα. Κάτι αντίστοιχο μοιράζεται και η Αφροδίτη Αργυροπούλου που ξεχωρίζει ως το πιο όμορφο και πιο αξέχαστο καλοκαίρι της ζωής της αυτό που γεννήθηκε ο γιος της, ο Λάμπης. Ήταν ένα εντελώς διαφορετικό καλοκαίρι σε σχέση με όλα τα προηγούμενα καθώς ολόκληρη η οικογένεια ήταν σε αναμονή για το ευτυχές γεγονός και όλα κινούνταν γύρω από αυτό. Ένα ευλογημένο καλοκαίρι!Τέλος η Αναστασία Καρυπίδου δυσκολεύεται πολύ να επιλέξει ένα μόνο καλοκαίρι γιατί σε κάθε εποχή εντοπίζει ανάμεικτες καταστάσεις. Σας τις πολύχρωμες φρουτοσαλάτες, όπως λέει.

Υπάρχουν βέβαια και τα άλλα καλοκαίρια… τα καλοκαίρια που μας δυσκόλεψαν και έμειναν κι αυτά βαθιά χαραγμένα στο μυαλό μας. Αυτό συνέβη με το καλοκαίρι του 2010. Ένα καλοκαίρι που με δυσκόλεψε πολύ. Ήταν το τελευταίο καλοκαίρι που ζούσε ο μπαμπάς μου και όλα συνέβησαν αρκετά ξαφνικά. Αν και από το 2008 είχε θέματα υγείας, τίποτα δεν προμήνυε ότι θα κατέρρεε όπως κατέρρευσε μέσα σε 2 μήνες. Θυμάμαι να συντονίζω ένα τριήμερο σεμινάριο ψυχοδράματος στη Χαλκιδική και να επιστρέφω Κυριακή απόγευμα στη Θεσσαλονίκη έχοντας καταλάβει πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Την επόμενη κιόλας μέρα είχε αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν μας βρήκε όλους οικογενειακώς μεταξύ κλινικής, με διαδοχικές νοσηλείες του μπαμπά μου, και σπιτιού. Αγωνία, ανησυχία, θλίψη, φόβος και αβεβαιότητα. Και για τον Κωνσταντίνο μια απώλεια σημάδεψε ένα καλοκαίρι της ζωής του που το ανακαλεί σαν ένα καλοκαίρι που τον δυσκόλεψε. Ήταν το καλοκαίρι που έχασε τη μητέρα του. Ήταν όλα μαύρα και η διάθεση στα τάρταρα. Η Αναστασία συμφωνεί μαζί μου πως τα καλοκαίρια που καλείσαι να αντιμετωπίσεις προβλήματα υγείας είναι τα πιο δύσκολα αλλά και ακριβώς αυτά που σε κάνουν να εκτιμάς ακόμα περισσότερο εκείνα που ήσουν ανέμελος. Δύσκολα ήταν και τα καλοκαίρια της πανδημίας, μας υπενθυμίζει ο Αντώνης

Δύσκολα καλοκαίρια δεν υπήρξαν ευτυχώς για τη Χρύσα, αν και ελέω χαρακτήρα, ακόμα κι αν τα πέρασε, βάζει μπρος την επιλεκτική μνήμη (σωτήρια πάντα) και τα σβήνει όπως το κύμα τους πύργους στην άμμο. Η Αφροδίτη χαρακτηρίζει ‘συννεφιασμένο’ το καλοκαίρι κατά το οποίο θα μετακόμιζε στο εξωτερικό για σπουδές. Όλη αυτή η διαδικασία της αλλαγής στα τέλη εκείνου του καλοκαιριού την άγχωνε πολύ, κάτι που μετά βέβαια αποδείχτηκε ως μία από τις συναρπαστικότερες εμπειρίες της ζωής της.

Σκέφτομαι πως το καλοκαίρι θα μπορούσε να έχει μορφή ή/και σχήμα. Κι αν και δεν μου αρέσουν τα κοκτέιλ, θα έδινα στο καλοκαίρι τη μορφή ενός δροσερού χρωματιστού κοκτέιλ που σε δελεάζει να το πιεις μονορούφι χωρίς να αφήσεις ούτε μια σταγόνα! Ίσως μάλιστα να ζητήσεις να πιεις ένα δεύτερο κι ένα τρίτο χωρίς να σε νοιάζει αν θα ζαλιστείς. Ζητώ και από τους συνεντευξιαζόμενους να φανταστούν το σχήμα ή/και τη μορφή που έχει το καλοκαίρι για αυτούς. Σαν ένα ιστιοφόρο φαντάζεται το καλοκαίρι ο Αντώνης ενώ το πρώτο σχήμα που έρχεται στο μυαλό της Αφροδίτης είναι αυτό του απόλυτου κύκλου. Σαν την Πανσέληνο του Αυγούστου που την περιμένουμε όλο το χρόνο. Ή ημικύκλιο σαν φέτα δροσιστικού καρπουζιού, το νοστιμότερο φρούτο του καλοκαιριού. Κι αν είχε μορφή το καλοκαιράκι, θα ήταν παγωτό χωνάκι που το λατρεύει.

Το καλοκαίρι πάλι, για τον Κωνσταντίνο, δεν έχει σχήμα και μορφή. Είναι ένας πίνακας ζωγραφικής με έντονα χρώματα και βάθος. Προσθέτεις, αφαιρείς και ο νους σου ταξιδεύει. Δεν θέλεις να τελειώσει το έργο που αποτυπώνεις στον καμβά. Θες όλο και περισσότερα στοιχεία να βάλεις. Μια αίσθηση φοβερή. Αφήνειτη φαντασία του να τον οδηγήσει στην ολοκλήρωση του έργου του κάθε καλοκαίρι. Η Αναστασία φαντάζεται το καλοκαίρι σαν ένα ρολόι σταματημένο, ένα ξυπνητήρι χωρίς μπαταρίες και η Χρύσα επιλέγει το σχήμα της ‘Δίκερης Μήτρας’. Αν και ουσιαστικό όνομα, έχει τόση θηλυκή υπόσταση. ‘Το καλοκαίρι γεννιόμαστε και αναγεννιόμαστε συναισθηματικά, ψυχολογικά. Προοδεύουμε χαρακτήρες, εγκυμονούμε ιδέες, τις κυοφορούμε ίσαμε την έναρξη της νέας σεζόν, τις δροσίζουμε με κατακόκκινο καρπούζι, και τις κολυμπάμε στα βαθιά, θέτουμε απαρχές, στοχοθετούμε βήματα ζωής… κι εκτός από τον πρόδηλο συμβολισμό ζωής λόγω της υγρής θάλασσας εντός μας, η δίκερη μήτρα έχει σχήμα καρδιάς, που παραπέμπει στην αγάπη. Τροφός λοιπόν θετικής ενέργειας και σκέψης πάντων, ο λώρος με τη φύση στην οποία είμαστε φτιαγμένοι να ανήκουμε… κι εκεί επιστρέφουμε, το καλοκαίρι’, παραδέχεται.

Προσκαλώ και τους 5 να δώσουν τις δικές τους ευχές για το φετινό καλοκαίρι κι εκείνοι αποδεικνύονται γενναιόδωροι:

‘Να κλείσουμε κινητά τηλέφωνα και wi-fi και τηλεοράσεις και πάσης φύσης media, και να συνδεθούμε με τον πλησίον, να αντιληφθούμε τον χρονοχώρο, να απαιτήσουμε διάδραση με τον συνάνθρωπο. Να ζήσουμε στιγμές, να δημιουργήσουμε ή να ενδυναμώσουμε με αξία και ουσία τις υπάρχουσες, δίνοντας τους τον ποιοτικό χρόνο που ο social ‘κλέφτης’ μας στέρησε μια ολόκληρη χρονιά, με την επίφαση της εργασιακής αναγκαιότητας. Να ακούσουμε, από τον παφλασμό ενός κύματος, την ψυχή του παιδιού μας, του συντρόφου ή του συζύγου μας, του φίλου ή του συγγενή μας. Και είθε επιστρέφοντας στην πολύβοη πραγματικότητά μας, οι πρώτες ειδήσεις, που θα ακούσουμε, να είναι ο διεθνής τερματισμός πολέμων, ιατρικές ανακαλύψεις για ανίατες ασθένειες, κάθε νέο βήμα στο κατάκτημα της τεχνογνωσίας του ανθρώπου στην υπηρεσία του συνανθρώπου, τα μηδενικά τροχαία στις ασφάλτους, μηδενικές γυναικοκτονίες, μηδενικούς παραβατικούς νεολαίους, μια κοινωνία χωρίς ναρκωτικά, εθισμένη στην καλοσύνη, το φιλότιμο, την αγάπη και την ενσυναίσθηση’, Χρύσα Σάμου

‘Υγεία και γεμάτα ψυγεία!’, Αντώνης Παττακός.

‘Για το φετινό καλοκαίρι εύχομαι σε όλον τον κόσμο να έχει πάνω απ’ όλα υγεία έτσι ώστε να απολαύσει κάθε του στιγμή όπως την έχει ονειρευτεί. Εύχομαι, επίσης, σε όλες και όλους ένα καλοκαιράκι ‘ανέφελο’ και ανέμελο, μακριά από σκοτούρες και σκέψεις που βαραίνουν το μυαλό. Με ένα δροσερό ποτό στο χέρι, κάτω από τον έναστρο ουρανό, ιδανικά σε θερινό σινεμαδάκι!’, Αφροδίτη Αργυροπούλου

‘Θέλω να ευχηθώ σε όλους και όλες υγεία και πολλά χαμόγελα. Ερωτευθείτε, αφήστε τη ψυχούλα σας να απολαύσει, μοιραστείτε έντονα συναισθήματα και το καλοκαίρι σας θα είναι μαγευτικό. Ο πίνακας ζωγραφικής πρέπει να είναι πολυθεματικός. Οι άνθρωποι φτιάχνουν τα πάντα και οι προορισμοί που επιλέγουμε μας δίνουν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουμε τα ταλέντα μας. Σταθείτε δίπλα στο κύμα και νοιώστε το χάδι του. Οι έρωτες του καλοκαιριού είναι και οι πιο δυνατοί. Η ζωή δεν θέλει μόνο χρήματα. Θέλει ωραία συντροφιά και μια μεγάλη αγκαλιά. Γράψτε το ποίημα ή το αφήγημα της ζωής σας’, Κωνσταντίνος Μαργαρίτης

‘Να είναι καθαρό και γαλάζιο σαν τον ουρανό, ήρεμο σαν την ακύμαντη θάλασσα, με μέρες που κυλούν χωρίς καμία έγνοια και με γλυκές αναμνήσεις που θα μας συντροφεύουν όλο το χειμώνα!’, Αναστασία Καρυπίδου

Με τόσες και τέτοιες ευχές το φετινό καλοκαίρι προβλέπεται καταπληκτικό! Και μην ξεχνάτε πως η ομορφιά βρίσκεται εκεί που μπορεί ποτέ να μην το περιμένετε. Όσο για εμάς θα συναντηθούμε ξανά σύντομα μέσα από ένα επόμενο άρθρο!