Πέους Μονόλογος

"Κυρίες κ Κύριοι καλησπέρα σας. Την προσοχή σας παρακαλώ. Να σας συστηθώ. Το όνομα μου είναι ΠΕΟΣ. My name is Pennis. Je m appele est verge. Comme mi chiamo? Mi chiamo e cazzo. Τι είμαι; Είμαι το εξωτερικό γεννητικό όργανο του άνδρα. Στον άνθρωπο και στα άλλα θηλαστικά αποτελώ ταυτόχρονα τμήμα της αποχετευτικής μοίρας, πως λέμε ΕΥΑΘ, καμία σχέση, του ουροποιητικού συστήματος και της εκφορητικής μοίρας του αναπαραγωγικού συστήματος. Πολύ επιστημονικό ε; Έχω κι ένα κύρος! Η κύρια λειτουργία μου είναι η εναπόθεση του γενετικού υλικού στον κόλπο της γυναίκας, όρκο δεν παίρνω πως μόνο εκεί εναποθέτω, και η απομάκρυνση των ούρων από το σώμα. Η ελεύθερη μοίρα μου αποτελείται από τα δύο σηραγγώδη σώματα και το σπογγώδες σώμα της ουρήθρας. Κάτι σαν τους σφουγγαράδες της Καλύμνου, στο πιο γενετικό τους. Τα εξωτερικά περιβλήματα μου είναι η πόσθη, η οποία περιβάλλει τον κορμό, και η ακροποσθία, η οποία καλύπτει την κεφαλή μου. Πως λέμε ωραίο πουτσοκέφαλο. Αυτό! Τι, δεν το λεμε; Είδατε τι ωραία κι αναλυτικά τα λέω; Γιατί σημασία έχει η λεπτομέρεια. Από το πόσο παχύ είναι. Απ' τη γεμάτη γεύση του. Μαζί με το όσχεο, που μ' έχει κορώνα στο κεφάλι του, περιβάλλουμε τους όρχεις, κοινώς τ 'αρχίδια, και αποτελούμε τα κύρια εξωτερικά όργανα του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος. Παρ' τα τρία μου ! Μπαρδόν, την τριπλέτα μου. Διακρίνομαι σε δύο μοίρες, την περινεϊκή και την ελεύθερη. Αν και πολιορκούμαι συχνά από χέρια, στόματα, αιδοία, όχι απαραίτητα από την Ινδία, τρύπες, τριχωτές και αποτριχωμένες. Και συχνά πυκνά με ντύνουν με λατέξ σκούφο αν κι επίσης συχνά πυκνά μ αφήνουν ξεσκούφωτο. Bare δηλαδή. Στο έλεος του Θεού. Και μη γελάσετε. Βασανίζομαι και παρενοχλούμαι σαφώς και επανειλημμένα. Κι επίσης με βιάζουν, ναι με βιάζουν. Εχω πάθει και κάταγμα και πονάει πολύ. Δε με πιστεύετε? Ρωτήστε κάνα ουρολόγο ανδρολόγο να σας κατατοπίσει σχετικώς."

Μπερδευτήκατε; Να σας ξεμπερδέψω. Κάπως έτσι αρχίζει το νέο μου συγγραφικό πόνημα με τίτλο "Πέους Μονόλογος". Αλλά βρίσκομαι ακόμη στην πρώτη γραφή. Οπότε ελπίζω να είναι έτοιμο ως κείμενο το Σεπτέμβριο κι εάν αρέσει να ανέβει ως παράσταση μέσα στη νέα περίοδο, 2026-2027. Γιατί μπορεί και να μην αρέσει ή να μη βρεθεί σκηνή και παραγωγός. Αλλά διάγω μετά από καιρό περίοδο εξωστρέφειας με πολύ περισσότερη ειλικρίνεια, άρα ελπίζω για κάτι καυλό, σόρρυ καλό. Πως μου ήρθε η ιδέα; Πρώτον έλεγα στον εαυτό μου, εδώ και χρόνια, μεταξύ αστείου και σοβαρού, ότι μετά το Αιδοίων Διάλογοι, πρέπει κάποιος να γράψει το Πέους Μονόλογος. Αλλά τη χαριστική βολή μου την έδωσαν διαφορα γκράφιτι στο δρόμο και άλλα εικαστικά. Τη μεγαλύτερη βολή την πήρα όταν διαπίστωσα ότι ήδη γράφτηκε ως απάντηση το "The Penis Monologues (Οι Μονόλογοι του Πέους)". Από τον Richard Herring και με τον τελικό τίτλο: Talking Cock. Πάλι καλά που οι τίτλοι μας έχουν και κάποιες διαφορές. Ο κωμικός Richard Herring συνέλεξε ανώνυμες μαρτυρίες από εκατοντάδες άνδρες και δημιούργησε ένα εκτενές σόου το οποίο έγινε βιβλίο και θεατρική παράσταση, παρουσιάζοντας το ανδρικό όργανο από κάθε πιθανή οπτική. Επίσης θυμήθηκα ότι έχει ήδη ανέβει το «Μια παράσταση για το πέος»: Το 2016 παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ του θεάτρου ELIART ένα έργο του Κωνσταντίνου Λεβαντή, πουβ χρησιμοποιούσε αυτόν τον τίτλο εξερευνώντας τις ανθρώπινες σχέσεις, τη σεξουαλικότητα και το πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει τη σεξουαλική ταυτότητα. Α...μετά ήρθε και το Sex. Η ομάδα Παπαλάνγκι παρουσίασε στο Θέατρο 104 στην Αθήνα, ένα σπονδυλωτό κείμενο της Justine Del Corte, όπου το σεξ, τα γεννητικά όργανα και οι σεξουαλικές νευρώσεις αναλύονται ως εργαλεία εξουσίας, πολιτισμικής πίεσης ή κοινωνικής επιβολής στη σύγχρονη κοινωνία. Και βέβαια η παράσταση "Πορνοστάρ – Η αόρατη βιομηχανία του σεξ" Της Έλενας Πέγκα, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου, που παίχτηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών. Εξερευνά το πως το ανδρικό και γυναικείο σώμα εργαλειοποιούνται στη βιομηχανία του θεάματος και του σεξ. Πάντως ο δικός μου Μονόλογος παρουσιάζει το Πέος ως μια αυτόνομη προσωπικότητα που μας παρουσιάζει τον εαυτό του, της. Χιουμοριστικά, κοινωνικά, επιστημονικά κτλ. Για να δούμε τι θα δούμε, τι θα ακούσουμε και τι θα διαβάσουμε. Ες Σεπτέμβριον τα σπουδαία...!!!