Αναστασία Αναστασούδη, «Το Βραβείο Κοινού είναι μια βαθιά συγκινητική επιβεβαίωση» | Interview

  

Υπάρχουν βραβεία που αναγνωρίζουν την καλλιτεχνική αξία ενός έργου και υπάρχουν βραβεία που κουβαλούν τη ζεστασιά της ανθρώπινης ανταπόκρισης.


Το Γ’ Βραβείο Κοινού για το «Φύκι στο Βυθό» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί όταν οι θεατές επιλέγουν να στηρίξουν μια παράσταση με την ψήφο τους, η διάκριση αποκτά μια ξεχωριστή σημασία· γίνεται μια σιωπηλή υπόσχεση ότι η ιστορία που αφηγήθηκες κατάφερε να τους αγγίξει, να τους συγκινήσει και να μείνει μαζί τους και μετά το τέλος της αυλαίας.

Η Αναστασία Αναστασούδη και οι συντελεστές της παράστασης είδαν το έργο τους να ξεχωρίζει στις καρδιές των θεατών, αποσπώντας το Γ’ Βραβείο Κοινού στα 15α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης. Μια διάκριση που δεν αποτυπώνει μόνο την επιτυχία μιας θεατρικής παραγωγής, αλλά και τη βαθιά σύνδεση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στη σκηνή και την πλατεία. Με αφορμή αυτή τη σημαντική στιγμή, η σκηνοθέτις μιλά για τη χαρά της αναγνώρισης,τη σημασία του βραβείου, τη δύναμη της επικοινωνίας με το κοινό και τα συναισθήματα που γεννά η επιβεβαίωση ότι το θέατρο εξακολουθεί να ενώνει ανθρώπους μέσα από κοινές εμπειρίες και αλήθειες.

 

-Το Γ’ Βραβείο Κοινού έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς προέρχεται απευθείας από τους θεατές. Τι σημαίνει αυτή η διάκριση για εσάς;

Κάθε διάκριση, που είναι αποτέλεσμα της ψήφου του κοινού, είναι πολύ σημαντική για εμάς, γιατί δείχνει την εμπιστοσύνη του προς εμάς και την δουλειά που κάνουμε, ώστε να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Το κοινό της Θεσσαλονίκης μας τιμά πάντοτε με την παρουσία του κι εμείς νιώθουμε βαριά την ευθύνη να του προσφέρουμε ποιοτικές παραστάσεις.

-Πώς βιώσατε τη στιγμή της ανακοίνωσης του βραβείου;

Όλα τα μέλη του θιάσου ήμασταν μαζί στον χώρο της βράβευσης και η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη με το άκουσμα των αποτελεσμάτων. Είναι, ξέρετε, ένα αίσθημα ικανοποίησης, αλλά και επιβράβευσης για την σκληρή δουλειά που κάναμε καθ’ όλη την διάρκεια των προβών. Το ‘ Φύκι στον Βυθό’, της κυρίας Πένυς Φυλακτάκη, είναι ένα έργο υψηλών υποκριτικών απαιτήσεων με μια πολύσημη γραφή, που συνδυάζει σε πολλά σημεία τον ρεαλισμό με τα μεταφυσικά στοιχεία. Οι ηθοποιοί μας έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, για να υπηρετήσουν το κείμενο και να δώσουν υλική υπόσταση στους τραγικούς ήρωες της κυρίας Φυλακτάκη.

-Ποια θεωρείτε ότι ήταν τα στοιχεία που έκαναν την παράσταση να ξεχωρίσει στη συνείδηση των θεατών;

Ο τρόπος που μεταφέρθηκε επί σκηνής η συγκρουσιακή σχέση της Αλεξάνδρας και του Ανδρέα, η φθίνουσα ψυχολογική πορεία της Μάρθας, μέχρι την στιγμή της τραγικής της απόφασης, αλλά και η μεταστροφή που έρχεται στον βασικό ήρωα στο τέλος του έργου και λειτουργεί λυτρωτικά, θα έλεγε κανείς. Και φυσικά τους θεατές άγγιξε η υποκριτική προσέγγιση του Παύλου Παυλίδη, της Χρύσας Καρλιώτη, του Κωνσταντίνου Ραβνιωτόπουλου, της Άννας Πεταλίδου και του Κοσμά Ζιώτα, που δούλεψαν ομαδικά και με αγάπη για την δουλειά.

-Πού πιστεύετε ότι άγγιξε περισσότερο το κοινό το «Φύκι στο Βυθό»;

Πιστεύω πως ίσως βρήκε στοιχεία του εαυτού του. Το έργο επικεντρώνεται στις οικογενειακές σχέσεις, που μπορεί να διαταραχθούν, όταν υπάρχουν κρυμμένα μυστικά. Διαβάζοντάς το και μόνο, νιώθει κανείς πως αυτήν την ιστορία κάπου την έχει ξανακούσει.

-Η παράσταση απέσπασε την αγάπη του κοινού μέσα από χιλιάδες ψήφους στα Βραβεία Κοινού. Θεωρείτε ότι αυτή η ανταπόκριση αλλάζει κάτι στον τρόπο που βλέπετε τη συνέχεια της πορείας της;

Ως σκηνοθέτης, μπορώ να πω ότι πάντοτε ο στόχος μου είναι να δουλεύω πάνω σε θεατρικά έργα, που μιλούν στην ψυχή του μέσου θεατή. Κάνουμε θέατρο άλλωστε για τον κόσμο. Έχοντας, όμως, την ευθύνη της ποιοτικής επιλογής των έργων. Αυτό δεν αλλάζει ποτέ.

-Πιστεύετε ότι το σύγχρονο ελληνικό θέατρο έχει σήμερα μεγαλύτερη ανάγκη από έργα που μιλούν για τις οικογενειακές σχέσεις και τις ανθρώπινες πληγές;

Διαβάζοντας κανείς σύγχρονο θέατρο Ελλήνων, αλλά και ξένων θεατρικών συγγραφέων, μπορεί να διαπιστώσει ότι το ενδιαφέρον στρέφεται ακόμη περισσότερο στον άνθρωπο, στις επιλογές που τον καθορίζουν, στα παιδικά τραύματα, αλλά και στην ανθρώπινη μοναξιά. Πολλές φορές τα σύγχρονα θεατρικά κείμενα βασίζονται σε προσωπικά βιώματα των συγγραφέων και όταν ανεβαίνουν ως έργα στις θεατρικές σκηνές, τα πράγματα λέγονται όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται. Είναι ας πούμε η εποχή της παραδοχής της αλήθειας για τον σύγχρονο άνθρωπο, ώστε να αφήσει τα λάθη πίσω του και να μπορέσει να προχωρήσει.

-Πώς βλέπετε τη θεατρική σκηνή της Θεσσαλονίκης σήμερα και τι θεωρείτε ότι χρειάζεται περισσότερο;

Προσωπικά δεν μ’ ενοχλεί καθόλου η πολυφωνία και γι’ αυτό και κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία, πηγαίνω με μεγάλη χαρά να παρακολουθήσω παραστάσεις στην πόλη μας. Αυτό που πρέπει να κάνουμε πράξη εμείς, που ασχολούμαστε με το θέατρο, είναι να δίνουμε στο κοινό όλο και καλύτερες παραστάσεις. Ξέρετε, το κοινό εκπαιδεύεται, αλλά η προσωπική μας καλλιτεχνική αισθητική όχι και τόσο εύκολα. Κι αυτό, γιατί σκαλώνει στο γεγονός ότι νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα γύρω απ’ αυτήν την Τέχνη. Η ημιμάθεια στον χώρο είναι επικίνδυνη, αλλά η έλλειψη συνεχούς επιμόρφωσης είναι τραγική. Ας κρατάμε πάντα μια καλή κουβέντα για την προσπάθεια των συναδέλφων σ’ αυτήν την πόλη, ας τους σεβόμαστε κι ας εστιάσουμε στην














αυτοβελτίωση.

-Πόσο σημαντικό είναι για τη θεατρική κοινότητα της Θεσσαλονίκης να υπάρχουν θεσμοί που αναδεικνύουν τη δουλειά των δημιουργών;

Είναι πολύ σημαντικό και δίνει κουράγιο και δύναμη σε όλους τους καλλιτέχνες να συνεχίσουν να δημιουργούν. Ειδικά στις μικρές και νεοσύστατες ομάδες. Τα νέα παιδιά έχουν δίψα για την Τέχνη. Όταν βρέθηκα στα Θεατρικά Βραβεία, συγκινήθηκα πραγματικά με την βράβευση όλων αυτών των νέων ανθρώπων. Οι περισσότεροι από αυτούς βασίζονται στις προσωπικές τους δυνάμεις, στις γνώσεις τους και ανεβάζουν παραστάσεις, χωρίς καμία κρατική βοήθεια. Συγχαρητήρια λοιπόν και στους διοργανωτές των Βραβείων.

-Τι θα θέλατε να πείτε στους ανθρώπους που ψήφισαν και στήριξαν το «Φύκι στο Βυθό»;

Τους ευχαριστούμε όλους έναν προς έναν και τους υποσχόμαστε όλο και καλύτερες παραστάσεις μέσα στα επόμενα χρόνια από τις θεατρικές παραστάσεις Τεχνόκοσμος.

-Μετά από αυτή τη σημαντική διάκριση, ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σας σχέδια;

Ακολουθεί η καλοκαιρινή μας περιοδεία με την παιδική θεατρική σκηνή του Τεχνόκοσμου και ο σχεδιασμός της επόμενης σεζόν, για τα θεατρικά έργα που θα παιχτούν στο θέατρό μας.

Σας ευχαριστώ!!


photos  από τη βράβευση 

Δείτε όλη τη Τελετή Απονομής των 15ων ΘΒΘ 2026 εδώ



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Οικογένεια Τσεκμέ», μια ατέρμονη εμετική παράσταση χωρίς έλεος και τσίπα! Είδαμε και σχολιάζουμε