Απόφοιτος Γιουροβιζιονολογίας αναλύει: Τι θα δούμε στον B’ Ημιτελικό της Eurovision

 

Απόφοιτος Γιουροβιζιονολογίας αναλύει: Τι θα δούμε στον B’ Ημιτελικό της Eurovision

13 Μαΐου 2026 0 comment 9453 προβολές

 

Συνεχίζεται η στιγμή του πάρτι. (Μέρος Α’: Πρόλογος – Έτσι είναι, αν έτσι νομίζω).

Δεκαπέντε τραγούδια διαγωνίζονται για δέκα θέσεις στον Τελικό. Φέτο στους Ημιτελικούς ψηφίζουν παρεούλα κοινό και επιτροπές. Μην τα ξαναλέμε.

Από πρώτο Ημιτελικό πέρασαν μεταξύ άλλων τα φαβορί Ελλάς και Φινλανδία και τώρα ψάχνουμε τους άλλους δέκα που θα συμμετάσχουν στον Τελικό.

ΔΙΟΡΘΩΣΗ για κείμενο Α’ Ημιτελικού: έχουν γίνει όλα σούπα στο κεφάλι μου απ’ την τόση Γιουροβίζιο και μπέρδεψα ποιος συμμετέχει σε ποιον Ημιτελικό. Στον Α’ Ημιτελικό, λοιπόν, είδατε τρεις από τις χώρες που πιθανότατα θα βρεθούν στο Τοπ-5 και όχι τέσσερις. Στον Β’, θα δείτε τις άλλες δύο. Τη μία την ξέρω, για την άλλη δε βάζω το πόδι μου στη φωτιά.

Γράφει ο Μανώλης Ιωαννίδης για την Κουλτουρόσουπα.


Μέρος Β’: Κυρίως Ψέμα – Απόψε αυτοσχεδιάζω

  1. Βουλγαρία, DaraBangaranga

Έθνικ, θερινό βαλκανοπόπτου φλεγόμενου (προς το παρόν μεταφορικά) παρόντος, με αυθεντικό, μη-απολογητικά κλαμπικιώτικο προσανατολισμό και ανηλεή κολλητικότητα. Bangaranga. Άπειρα προσφερόμενο για ψάρεμα από part-timeΝτιΤζέηδες μπιτσόμπαρων με εφτά υγειονομικές και εννιά όλου-του-φάσματος-του-νομικού-κώδικα παραβάσεις ήαπό αδιαλείπτως πρόθυμες για clout κορασίδες που προσπαθούν ν’ ανεβάσουν τοengagementστο ΤικΤο και χορεύουν σαν συγκαμένα νευρόσπαστα ό,τι χορεύεται (ή και όχι). Bangaranga.

Τα ‘παμε και προχθές- αν ακούσω τέτοιας φάρας τραγούδια πάνω από δυο-τρεις φορές, κολλάω. Εκεί, λοιπόν, που τα εγκεφαλικά μου κύτταρα σιγόβραζαν απ’ την υπερδοσολογία Γιουροβίζιο, ζυγιάζοντας αν προτιμότερη λύση είναι η επανάσταση ή η αυτοκτονία-αφού (ανα)κάλυψα όλους τους συναδέλφους του Α’ Ημιτελικού-, τώρα ήρθαμε και γίναμε στον Β’, που μου κόλλησε αυτό το κομμάτι!Bangaranga.

BangEranga, οπότε. Θα εκπλαγώ, αν Ελλάδα και λοιπές νότιες (φτωχο)γειτονιές ανά τας Ευρώπαις (Βαλκάνια ενωμένα, ποτέ σεβασμένα) δεν τιμήσουν το άσμα με ημιδεσποζούμενα 8άρια και 10άρια. Εντάξει, για Σκάλα του Μιλάνου δεν είναι, αλλά τα σκαλοπάτια της κατάταξης μπορεί να τ’ ανέβει με μια καρατζερτζελέδικη παράσταση.

Φαίνεται ωραία τύπισσα η ερμηνεύτρια, ευχάριστη τσαούσα και δυνατή χορεύτρια.Bangaranga.


  1. Αζερμπαϊτζάν, JivaJustGo

Οι πιθανότητες να περάσει το Αζερμπαϊτζάν Τελικό είναι αντίστοιχες με το να μου στείλει πρόστυχο μήνυμα η Έμμα Στόουν. Και ο Ράιαν Γκόζλινγκ μαζί, μην πω.

Ευχάριστη μπαλάντα, αξιοπρεπής και κόσμια, που αν Γιουροβίζιο δεν ήταν αυτό το ετερόκλητο νταχντιριντί, κάπου θα εκτιμάτο, όλο και κάπου θα χωρούσε. Αλλά όπως είπαν και οι Μετάλλικες «Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα, παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς». 

Κάποια τραγούδια μου φαίνονται filler, ενώ θα έπρεπε να είναι feeler. Δικό μου απολύτως πρόβλημα- δεν πρόκειται για μομφή, επίκριση, επίθεση ή υποβάθμιση. Απλώς στα τριάντα-βάλε κομμάτια, μου είναι αδύνατο να δώσω αμέριστη προσοχή σε άπαντα. Εδώ σε μια ανάλαφρη έξοδο αδυνατώ να θυμηθώ για καθετί που μιλήσαμε- θα θυμάμαι τι έγινε σε μια «έξοδο» που μοιάζει με κάθιδρη ονείρωξη τοξικοεξαρτημένου ουρακοτάγκου με γκλίτερ και επιληψία;


  1. Ρουμανία, AlexandraCăpitănescuChokeMe

Κάπου διάβασα δε θέλει περισσότερη δύναμη απ’ το ν’ ανοίγεις ένα καπάκι κοακόλας, το να πνίξεις άνθρωπο.

Προτού καλέσετε Δίωξη Ηλεκτρονικού ή Αναλογικού Εγκλήματος, να εξηγήσω. Το τραγούδι μιλάει, ή μάλλον, υπονοεί σε σημείο μειδιάματος, την ερωτική ασφυξία. Kinkeh Η δημιουργός το αρνείται και δίνει τη δική της εκδοχή. Nα παίξει το βίντεο!

«Το μόνο που χρειάζομαι είναι η αγάπη σου. Θέλω να με πνίξει, να με πνίξει, να με πνίξει. Γεννημέν@ για να μ’ ελέγχεις, θέλω να με πνίξεις (x15). Αγάπησέ με, κάνε τα πνευμόνια μου να εκραγούν, θέλω να με πνίξεις…»

Ναι, Alexandra. ΚιεγώανέβασαστοSoundcloudτραγούδι ως DimitrisWhornμε τίτλο«Harder, daddy!» και είναι μια παραίνεση στον γεννήτορά μου να δουλέψει σκληρά για να έχω ένα καλύτερο μέλλον…

Υπέροχη, σύγχρονη μεταλιά, φανταστικός γάμος (κρεβάτι;) τραχύτητας και μελωδικότητας. Τραγούδι που ξεχώρισα στο δεύτερο άκουσμα κι έκτοτε έχω ακούσει δυο ντουζίνες φορές (και παραπάνω). Υπό προϋποθέσεις πάει για ψηλά. Πολύ ψηλά.Με μια αξιοπρεπή φωνητική παρουσίαση θα το αξίζει.

  1. Λουξεμβούργο, MotherNature – EvaMarija

Ένα ανάλαφρο, θετικό τραγούδι για τη μητέρα φύση. Ας το χρησιμοποιήσει σε καμιά καμπάνια η Greenpeace, ξέρω ‘γω.

Δεν μπορώ να βρω κάτι να συνδεθώ με το κομμάτι, μιλώντας πάντα για πλαίσιο Γιουροβίζιο. Ίσως επί σκηνής να ξεχωρίσω κάτι, αλλά μέχρι στιγμής σκέφτομαι την τελεολογική αντίληψη του Αριστοτέλη για τη φύση, διερωτώμενος ποιο είναι το τέλος αυτού του κομματιού.

Εν τω μεταξύ, ιδέα μου είναι ή η φετινή ερμηνεύτρια είναι φτυστή με την περσινή; Το Googleλέει καμία σχέση, εγώ δεν το πιστεύω: τις έχουμε δει ποτέ στον ίδιο χώρο; Λουξεμβούργιοι του κόσμου, βοηθήστε. Νομίζω όλο αυτό είναι μια δαιδαλώδης πλεκτάνη που φτάνει μέχρι του δολοφονία του Κένεντι και την προσσελήνωση των Αμερικάνων, αλλά δεν είμαι σίγουρος.

Κάτι τρομερά ενδιαφέρον (για εμένα): τα στοιχήματα έχουν Λουξεμβούργο στη 16η θέση για πιθανότητες νίκης (πάνω από άριστους μαθητές Γιουροβίζιο τύπου Βουλγαρία, Bangaranga)- άρα σε θέση άνετα μέσα στον Τελικό. Ταυτόχρονα το έχουν και στην προτελευταία θέση του Ημιτελικού του. Ε, βρες εσύ την άκρη φάση.


  1. Τσεχία,Daniel ŽižkaCrossroads

Θα γίνει καμιά βλακεία, δε θα περάσει Τελικό και θα ‘μαι κι εγώ σε σταυροδρόμι αν πρέπει να ξαναδώ Γιουροβίζιο (ε, το ξανασκέφτηκα, θα ξαναδώ). Ελπίζω να το σώσουν οι κριτικές επιτροπές- σε ποιων την ανάγκη πέσαμε, θε μου…

Θαυμάσιο κομψοτέχνημα εναλλακτικής ποπ, με δομή, αισθαντικότητα, φωνητικές απαιτήσεις και προοπτικές- όχι απαραίτητα για διαγραφή εξαιρετικής πορείας αλλά για μια διαμαντένια στιγμή ατόφιας μουσικής. Δεν πειράζει αν και πόσο επιβραβεύεται η απενοχοποιημένα ωραία μουσική, αλλά στο δίλημμα σέξαλλο νταμπαντούμπα μέχρι κατάρρευσης ή καλλιτεχνία μήπως μας σώσουν οι επιτροπές και αντικοινωνικοί, το τραγούδι ανοίγει την κουρτίνα νούμερο δύο, νομίζω, για καλό.

Και ξέρετε κάτι- εξαίρετα κάνανε βάζοντας κριτικές επιτροπές από Ημιτελικούς. Δε μου αρέσει καθόλου η Juryvisionπου τρία σερί χρόνια βγάζει νικητή. Όμως, μετά και την περσινή βαθμολογική συγκομιδή της Ελβετίας απ’ το κοινό, το καταευχαριστιέμαι, όταν οι αποστειρωμένες και προβλέψιμες επιλογές των επιτροπών ακυρώνουντην αμβλύνοια που επιτάσσουν οι επιλογές του πνευματικά εφηβικού κοινού.

*. Γαλλία, MonroeRegarde!

Το πουλέν των κριτικών επιτροπών, μαντεύω. Να μαντέψω κιόλας, ο νικητής των κριτικών επιτροπών;

Ξεκάθαρα βρισκόμαστε σεmetaΓιουροβίζιο που επιτάσσει οπερετικές πιρουέτες στα όρια της λιποθυμίας, κοκτέιλ κλασικόμορφης ενορχήστρωσης-τωρινού ηλεκτρισμού και πανίσχυρες κορόνες που δοκιμάζουν την αντοχή των υαλικών στο σπάσιμο, μήπως κι έρθει το στέμμα του νικητή. Nemo ’24, JJ ’25-Γαλλία 26;

Ίσως να βλέπω με μισό μάτι τη συμμετοχή (κι αυτό με μυωπία), γιατί είναι απ’ τους μνηστήρες του πολυπόθητου θρόνου(για Γιουροβίζιο μιλάμε, γελάστε ελεύθερα). Απ’ τα φαβορί έχω άλλες απαιτήσεις, απ’ αυτές των άλλων συμμετεχόντων που μένει μια θέση πίσω-πίσω στον εξώστη στριμωχτάαα.

Πιθανότατα είμαι εγώ ο παραλέκατος και ζηλεύω τη Γαλλίδα ερμηνεύτρια, που και διακόσια χρόνια να προσπαθώ, το μισό της ταλέντο φωνητικά δε θ’ αποκτήσω. Το τραγούδι έχει μεγαλοπρέπεια, δραματικότητα και γαλλοσύνη που του δίνει φινέτσα και ελπίδες νίκης. Αλλά, αν νικήσει, πόσο ψηλά θα πρέπει να τραγουδήσει ο επόμενος νικητής;Θα φτάσουν να τραγουδάνε στο τέλος σε συχνότητες που μόνο τα δελφίνια ακούνε…


  1. Αρμενία, SimónPalomaRumba

Αυτός, Ακύλας και Μολδαβός είναι οριακά ο λόγος που βλέπω Γιουροβίζιο.

Το αγαπημένο μου είδος metal για Γιουροβίζιο: υπερδραστήριο, ακουστικά βαριούτσικο μα όχι παχύσαρκο, οπτικά ανάλαφρο αλλά όχι (δυνητικά) αξιολησμόνητο, επιτακτικό petal (partymetal). Σχολής Κροατίας ’24, Φινλανδίας ’23- απλώς εξαιρετικά πιο παραγνωρισμένο.

Μ’ ενέργεια να ξεχειλίζει απ’ τα μπατζάκια, διάθεση να κάνει το στάδιο γης μαδιάμ και μια φυσική ροπή στο ανεβαστικό, ο Simónαποτελεί ζωντανή απόδειξη απουσίας καλύτερου ναρκωτικού απ’ τη χαρά της έκφρασης. Ζωηράδα στο 420%, να μη μπορεί να κάτσει σ’ ένα μέρος, το παλιόπαιδο βρε (τους καημένους, τους γονείς του λυπάμαι, όταν ήταν μάλλον ένας μικρός διάολος της Τασμανίας) και ένα μήνυμα που επίσης θέλω να γραφτεί στο μνήμα μου, μετά το «Meow, cat, please, meowback»του Λαζάνη το ’24, «Deletemynumber, burnthephone», η φετινή Αρμενία αγκαλιάζει σφιχτά το τώρα, χωρίς αξιώσεις ρηξικέλευθων στοχασμών και ψευδοσοφικών μπουρδουκλωμάτων. Αφήστε το αύριο, καλά είναι στην ανυπαρξία του.

Πολύ καμαρώνω τον Αρμένιο, είναι το spiritanimalμου. Έτσι ακριβώς είμαι, όταν έχω μπροστά μου παρατεταμένο διάστημα που δε χρειάζεται να βγω απ’ το σπίτι και να δω άνθρωπο.

Μια φορά μάλλον θα δούμε Αρμενία εφέτο. Δυστυχώς. Δυστυχέστατα.

  1. Ελβετία, AliceVeronicaFusaro

Κοροϊδία. Υποκρισία. Αχαριστία! Εμείς την Κλαυδία την αγκαλιάσαμε, τη στηρίξαμε, μόνο δρόμους δεν ονομάσαμε προς τιμήν της κι αυτή έτσι μας ξεπληρώνει; Πήγε Ελβετία, άλλαξε γυαλί, ψήλωσε λίγο και τώρα τραγουδάει με την κιθάρα της ροκ μπλουζάκια γυναικείας ενδυνάμωσης.

Ένα αξιόλογο βαλς σε βαριές ηχητικά αποχρώσεις, με τρομερά ενδιαφέροντες στίχους (αγγλικά καταλαβαίνω, έχω πάλσο) και μια ηλεκτρική ατμόσφαιρα γύρω από θέματα που δυστυχώς άπτονται της καθημερινότητας και καλό είναι να αναδεικνύονται με τρόπο που βάζει την ειλικρίνεια πάνω απ’ το πόσο ευπώλητα/υστερόβουλα μπορούν να αποδοθούν.

Μια διαφορετική κατεύθυνση της μειονοτικής ομάδας των ροκάδων της Γιουροβίζιο (δεν ξέρω πόσο σοβαρή είναι αυτή η πρόταση, στα σοβαρά την έγραψα πάντως) που εμπλουτίζει τη βεντάλια του πάρτι.

Και σύμφωνα με κάποιον ιθύνοντα της διοργάνωσης της Γιουροβίζιο, η Φινλανδία πήρε ειδική άδεια για ζωντανό βιολί, επειδή ζήτησε. Η Ελβετίδα άφησε να εννοηθεί ότι και η δική της αποστολή ζήτησε άδεια για κιθάρα αλλά έγινε μπέρδεμα και μηδένι στο πηλίκον. Όταν αποφασίσουν ποιος ζήτησε τι, να μας πουν και σ’ εμάς να μάθουμε. Γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ τις τελευταίας μέρες, λόγω της ανησυχίας μου ποιος θα παίξει ζωντανά το όργανό του στη σκηνή της Γιουροβίζιο και ποιος όχι.


  1. Κύπρος, JallaAntigoni

Η Κύπρος διαλέγει τον δρόμο της πώλησης μιας εύπεπτης, καρτποσταλικής, κάπως καρικατουρίστικης πτυχής της, όπως περίπου η Ελλάς το ’24. Μια χαρά πήγε για τους Γραικούς, το ίδιο προμηνύεται και για Τζυμπραίους.

Γνήσιο καγκουριλίκι, εμφιαλωμένο μικρό γλέντι στο λιβάδι, νοτιοευρωπαϊκή ραθυμία αντάξια του κεντροευρωπαϊκού αφηγήματος, στερεοτυπική εξωκαρδοσύνη και κλασική, μεσογειακή αλεγρία συνιστούν τη συμμετοχή της Μεγαλόνησου που κατάλαβε πλήρως το assignmentκαι βάζει πλώρη για Τελικό.

Εν έχω να πω πολλά- θαρκούμαι θα θωρήσουν οι ξένοι το καρκασαλλίκκι, θα εκτιμήσουν το χάι χούι, τζείνη θα μοστράρει τα πόθκια της κι ο συνδυασμός θα αρκέσει να ρέσσει στον Τελικό. Αβαχή κιτς διάθεση, πανηγύρι και κορούα έτοιμη για Σάββατο.

Η Κύπρος διαχρονικά στέλνει τραγούδια υψηλών προδιαγραφών Γιουροβίζιο. Μόνο ζήτημα- η εκτέλεση καθαυτή επί σκηνής. Πέρσι, για παράδειγμα, δεν πήγε καθόλου καλά φωνητικά (περισσότερο το σκηνογραφικό απασχόλησε, νομίζω, τους φανς) κι έμεινε Ημιτελικό, ενώ πρόκειται για τραγούδι που βρίσκεται ά-νε-τα στο προσωπικό μου Τοπ-5 (η στούντιο εκδοχή). Μακάρι φέτος, όχι μόνο η Κύπρια ερμηνεύτρια αλλά και όλων των χωρών, να σεβαστούν τον εαυτό τους και τους ακροατές (επίτηδες δε λέω θεατές) και να δικαιολογήσουν το επάγγελμα με το οποίο βιοπορίζονται.


*. Αυστρία, Cosmó – Tanzschein

Η περσινή νικήτρια συμμετέχει στον Ημιτελικό για τη ζωή, όχι για τις πληροφορίες.

Εναλλακτική χορευτικότητα, δυτικότροπη ηλεκτρονική ποπ που ντισκοφέρνει και πάλλεται- κάτι πάει να πει αλλά, για μένα, μένει στην προσπάθεια. Λίγο μονότονη μελωδία λόγω ερμηνευτικών, ίσως, περιορισμών αλλά με μια ξεχωριστή προσέγγιση κι αισθητική που θα εκτιμηθεί από μερίδα του κοινού. Δε θα είναι η μερίδα του λεόντος. Και δεν πειράζει.

Σε άσχετα νέα, ο ενεργητικός όσο και παραστατικός ερμηνευτής μου θυμίζει πασίγνωστο Έλληνα κωμικό-θιασάρχη στα νιάτα του.


  1. Λετονία, Atvara – Ēnā

Χαμηλώνουν τα ντεσιμπέλ, ανεβαίνουν οι μετοχές στις συναισθηματικές επενδύσεις.

Σ’ έναν Ημιτελικό που νομίζω είναι των επιτροπών, υπό την έννοια ότι έχει αρκετά «καλλιτεχνικά» τραγούδια που υποθέτω κλείνουν το μάτι στους επαΐοντες και γνωστικούς, προστίθεται μια ωραία μπαλάντα, με ενδιαφέρουσα μελωδία και κάτι οπερετικά ανοίγματα που αρχίζουν και με κουράζουν (αθροιστικά).

Αν όλα κυλήσουν ομαλώς στο live, σίγουρα θα αυξηθούν οι πιθανότητες της μικρής βαλτικοχώρας να περάσει, μιας και οι φωνητικές επιδόσεις δεν περνούν κι εντελώς απαρατήρητες. Στο περιρρέον κλίμα του Γιουροπάρτι όμως, δεν ξέρω πώς μπορούν οι πιο μειλίχιοι να ξεχωρίσουν- και γενικά, αλλά κι απ’ τους άλλους της συνομοταξίας τους.

Αν Ēnā θα είναι το εμφάνιση στη σκηνή της Γιουροβίζιο για τη Λετονία, δεν το ξέρω. Θα είναι μια χαριτωμένη στιγμή όμως.


  1. Δανία, Søren Torpegaard Lund – Før vi går hjem

Για πόσο καιρό η Δανία καπάρωνε τη δεύτερη θέση των προγνωστικών για νίκη. Και τη στερούσε απ’ το δικό μας το παιδί, απ’ το παλικάρι μας απ’ τας Σέρρας,απ’ τον πρεσβευτή μας στα ξένα, απ’ τη Μελίνα Μερκούρη μας του 2026, σα δε ντρέπεται!

Ωραίο, δροσερό,queerkyχορευτοπόπ, με νοστιμότατη μελωδία και ακόμη νοστιμότερο ερμηνευτή, που στις μισές εμφανίσεις μοιάζει με χαμένο ξαδέρφι του Τιμοτέ Σαχλαμέ και στις άλλες μισές με τη θειά μου, την Καλλιόπη.

Με όμορφη μελωδία, μετρημένη τσαχπινιά και σωστή προέλευση πας πολύ μακριά στο EurovisionSightContest. Στη ζωντανή εμφάνιση του εθνικού του τελικού, ο δεύτερος αγαπημένος μου Søren (μετά τον Κίρκεγκωρ) ήταν ερμηνευτικά φανταστικός: εξαιρετικά φωνητικά, «ζωντανή» κίνηση και μια άρρητη συνυποδήλωση μεγάλων υποσχέσεων.

Ομολογώ δεν τον πολυπολόγιζα για τρόπαιο, μα το ξανασκέφτομαι- πιστεύω θα συνασπίσει κοινό-επιτροπές σε τέτοιο βαθμό που ίσως να είναι αρκετός να ξαναστείλει τη Γιουροβίζιο στη χώρα που έβγαλε τα Lego.

  1. Αυστραλία, DeltaGoodremEclipse

Πάμε και στη νοτιότερη ευρωπαϊκή χώρα, την Αυστραλία.

Αν όλα τα τραγούδια της Γιουροβίζιο ήταν σαν και αυτό, κανείς δε θα τολμούσε να βγάλει άχνα για την ποιότητά της. Γιατί δεν ξέρω πόσοι θα την έβλεπαν.

Πολύ ωραία, δυναμική και γοητευτική ποπ μπαλάντα, με εσωτερικότητα και γκάζια όπου χρειάζεται- μια εξαιρετική, ασφαλής επιλογή που πιθανότατα θα βρίσκεται στην κορυφαία πεντάδα των επιτροπών.

Είναι σαν να πας σε μπαρ, στο ξεκίνημα μιας βραδιάς που διαισθάνεσαι ότι θα καταλήξει σε διονυσιακό όργιο, κι όταν έρχεται η ώρα να παραγγείλεις ζητάς ένα γεμάτο ποτήρι ζεστό γάλα. Νομίζω κάτι τέτοιο είναι η φετινή Αυστραλία- κάτι πολύ υγιεινό, σωστό και ποιοτικό… την ώρα που θες να χλαπακιάσεις βρόμικο.

Για τη συναδέλφισσα, τη Delta, τι να πω: απαστράπτουσα, εκφραστική,φαίνεται να ζει τη στιγμή. Μοσχομυρίζει επαγγελματισμό (ελπίζω μην τραγουδήσει τώρα διαζευγμένη απ’ τον τόνο, Delta, τον νου σου). Το μόνο κακό της- είναι ψηλή. Τους ψηλούς, γενικά, δεν τους πάω, έχουν την υπεροψία τύπου «Φτάνω τα πάνω ράφια της κουζίνας χωρίς να κάνω τον Ταρζάν πάνω σε καρέκλες κι έπιπλα».


  1. Ουκρανία, Leléka – Ridnym

Μην πω ψέματα, άρχισα να κουράζομαι απ’ την πολλή Γιουροβίζιο. Έχει γίνει το μυαλό μου γιουβαρλάκια. Γιουροβαρλάκια, καλύτερα.

Άλλη μια ενδιαφέρουσα ποπ powerballad -μας φλόμωσε αυτός ο Ημιτελικός-, που θα ζήσει ή θα πεθάνει ανάλογα με τις διαθέσεις της ερμηνεύτριας. Μπορεί να ξεχωρίσει με μια δυναμική ερμηνεία και μια φαντεζί σκηνική παρουσία.

Ευχάριστο τραγούδι, αναμένουμε αν και πόσο θα μαλώσει με τον τόνο η ερμηνεύτρια. Εγώ, φύσει αισιόδοξος, πάντα προσεύχομαι στη συμφιλίωση τραγουδιστών-τόνου.


* Ηνωμένο Βασίλειο, LookMumNoComputerEins, Zwei, Drei

Αν ήταν στον Α’ Ημιτελικό, ίσως να το άκουγα διαφορετικά. Αλλά με τον Γιουροκορεσμό που ‘χει επέλθει στο πεπερασμένης υπομονής σύστημά μου, το μόνο που βλέπω είναι τον liveactionΔόκτορα Ντούφενσμιρτζ να στρέφεται στον έννομο βίο, πειραματιζόμενος με ηλεκτρονική μουσική.

Με αιώνια συμπάθεια στην ηλεκτρονική, παρελθοντολάγνα προσέγγιση, κινούμενη στο ευρύ φάσμα που εκτείνεται απ’ τη στείρα αντιγραφή μέχρι τη ζουμερή αναβίωση, βλέπω ένα τραγούδι (στη Γιουροβίζιο βλέπεις, δεν ακούς- αν θες να κρατήσεις τα λογικά σου) που προσπαθεί να ισορροπήσει κάπου ανάμεσα στη δίκοπη λεπίδα της κωμωδίας και την υψηλών βάσεων σχολή της Δικαιολογημένης Χορευτικότητας.

Για Γιουροβίζιο, σπουδαία μουσική. Αλλά, παραπροσπαθεί, για τα δεδομένα μου, ν’ αστειευτεί, ενώ θα μπορούσε, ίσως, ν’ ακολουθήσει μια σκοτεινότερη σκηνοθεσία όπου αντί για δευτερότριτο καλτ της σειράς, να καθιστά το τραγούδι υποτιμημένο εναλλακτικό καρέ.

Πιθανός και ζητούμενος ο ξεσηκωμός του σταδίου, αλλά βαθμολογικά, πιθανότατα, θ’ ακολουθήσει την παροιμιωδώς συνεπή πορεία των Άγγλων στον διαγωνισμό: τοπ -5 σε μια ανεστραμμένη βαθμολογία.


  1. Αλβανία, Alis – Nân

Καλά, δεν πέρασε η γιορτή της μητέρας; Από πότε είναι αυτή η εφημερίδα;

Ωραιότατη επική στιγμή με νόημα και αξιώσεις, ύμνος για τις μαμάδες του κόσμου ή κάτι τέτοιο (ό,τι καταλαβαίνω απ’ τις εικόνες, τα αλβανικά μου χρειάζονται φρεσκάρισμα). Η εμφάνιση του ερμηνευτή με ολόκληρη ζωντανή ορχήστρα στον εθνικό του τελικό ήταν έκτακτη, μακάρι να είναι προάγγελος αντίστοιχης ποιότητας εμφάνιση και στη γιουροβιζιοσκηνή. Και μιας που είπα ζωντανή ορχήστρα: πάντα η ζωντανή μουσική από μουσικούς που ξέρουν να παίζουν μουσική ανεβάζει επίπεδο στην εμπειρία βίωσης. Περίεργο, ε; Σε κάνει να θες να… ακούς μουσική, αντί να βλέπεις μόνο. Αναρωτιέμαι, πόσο βλέπουμε και πόσο ακούμε μουσική.

Οι πιθανότητες πρόκρισης στον Τελικό είναι υπέρ του Αλβανού ερμηνευτή, αλλά όχι συντριπτικά. Προσωπική πεποίθηση, μια δυνατή ερμηνεία μπορεί να συγκινήσει… τις κριτικές επιτροπές και να φτάσει το τραγούδι κοντά στη μέση και πάνω, όπου και αξίζει να βρίσκεται (εφόσον έχει προκριθεί από Ημιτελικό). Μπορεί να διασπείρω fakenews αλλά έχω την εντύπωση ότι θα χρησιμοποιηθούν και υπότιτλοι επί οθόνης για το τραγούδι.


14.Μάλτα, Aidan – Bella

Με το που το άκουσα σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να είναι τραγούδι απ’ το Director’sCutτου LalaLand. Τώρα το στέλνει το MaltaLand.

Επίσης, όμορφο, ρομαντικούλι τραγούδι, λιτό και εκφραστικό. Της κατεύθυνσης των ανθρωπιστικών επιστημών δηλαδή, γιατί υπάρχει και η παρτι-ανιμαλική κατεύθυνση που λέγαμε και προ ολίγου (ή και πολλού). Δεν κάνει αναίτιο θόρυβο και εξω-καλλιτεχνικό σαματά, αλλά μάλλον φιλοδοξεί να εντυπωσιάσει με δυνατή ερμηνευτική παρουσία.

Προς έκπληξή μου, τα στοιχήματα το ‘χουν μέσα στη δεκάδα. Όχι αυτών που απλά θα περάσουν Τελικό, στη δεκάδα του ίδιου του Τελικού.

Η ευχή παραμένει η ίδια- παρουσία που να δικαιολογεί την ιδιότητα του ερμηνευτή.


  1. Νορβηγία, JonasLovvYayaya

Είδα που λένε τον ερμηνευτή Jonasκαι απόρησα πού είναι οι άλλοι αδερφοί.

Πλάκα-πλάκα δεν ήξερα ότι ο ValtteriBottasτραγουδούσε τόσο καλά. Φανταστικός ο frontmanτης νορβηγικής συμμετοχής, γεμίζει τη σκηνή όσο και τα pitlanes.

Ya, ya, ya το τραγούδι,nah, nah, nah τα προγνωστικά. Έχει ρεαλιστικές πιθανότητες πρόκρισης αλλά δε θα γίνει κι επανάσταση αν δεν περάσει.

Εμένα μου φαίνεται τρομερή ροκιά, ίσως η μοναδική στον διαγωνισμό (τα άλλα είναι μεταλλιές, όχι ροκιές). Χαρούμενο, πιασάρικο, με μπρίο και τύπο, νομίζω πως θα είναι εξαιρετικό κλείσιμο για τη βραδιά.

Τι φάση όμως με τις δερμάτινες τιράντες οι ροκάδες στη Γιουροβίζιο. Μάλλον θεωρείται σέξι το look ξαναμμένος τόπλες BDSM Βέγγος.


Μέρος Γ’: Υπόλογος – Δώδεκα νύχτα (πήγε μέχρι να τελειώσει το κείμενο)

Μη χαθούμε. Η Μεγάλη Βδομάδα (της Γιουροβίζιο) τώρα άρχισε. Ακολουθούν, σε συνθήκες ειρήνης, τα κείμενα:

Απόφοιτος Γιουροβιζιονολογίας αναλύει- τι θα δούμε στον Μεγάλο Τελικό της Eurovisionστις 15-5 (θα κάνω και προβλέψεις, η Μασσάντρα)

Απόφοιτος Γιουροβιζιονολογίας αναλύει- Μετά Τελικόν Προφήτης στις 17-5

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«Οικογένεια Τσεκμέ», μια ατέρμονη εμετική παράσταση χωρίς έλεος και τσίπα! Είδαμε και σχολιάζουμε