ΑΡΘΡΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΟΣΟΥΠΑ -ΑΡΧΕΙΟ ΚΛΠ

Η Κατάρα του Πράσινου Σκορπιού, 2001, αστυνομική κωμωδία, 97 λεπτά

Διαθέσιμο ως: Τετάρτη, 03 Ιουνίου

Ο Γούντι Άλεν παίζει τον ΓούντιΆλενντετέκτιβ, όπου χάρη στις υπνωτικές δυνάμεις ενός αλητάμπουρος-απατεώνα ληστεύει πλουσίους και μετά κυνηγάει τον εαυτό του. Απέναντί του έχει την Ελένη Κυνηγού να τον «στολίζει» σε κάθε ευκαιρία και να αποδεικνύει ότι τ’ απωθημένα παίζουν περίεργο ρόλο στη ζωή καμιά φορά.

Πρόκληση Να υπολογίσει κανείς πόση διαστροφή θα έπρεπε να κουβαλάει ο χαρακτήρας της Σαρλίζας Θερόνου, για να θελήσει ερωτικά τον χαρακτήρα του Γούντι Άλεν. Είπαμε, ρε Γούντι, εσύ το γράφεις το σενάριο, αλλά το ‘κανες επιστημονική φαντασία, ρε μπρο…

ΑτάκαΔε διαλέγω, μη με πιέζετε.

Πορνογραφικότητα Κλασικής κοπής γουντιαλενισμοί, όπου η καρδιά θέλει αυτό που η καρδιά θέλει.

Αδεσποτοσύνη Το κάναμε λίγο ρομ-κομ προς το τέλος και δεν ξέρω αν συμφωνώ.

Ρέμβη Μου θύμισε μια αντιπαθέστατη συνάδελφο που τα είχε κι εκείνη με το ηλίθιο, καλόκαρδο αφεντικό μου, πριν πολλά χρόνια. Πρώτος πήρα πόδι εγώ πάντως…

Ηθοποιία Κι ο Γούντι Άλεν παίζει τον ΓούντιΆλεν υπέροχα, και η Ελένη Κυνηγού παίζει το αντίπαλονδέοςτουΓούντιΆλεν εξαιρετικά, κι ο θίασος παίζει τον συνηθισμένουποστηρικτικόθίασοσεταινίατουΓούντιΆλεν τρομερά.

ΑτμόσφαιραΠαιχνιδιάρικη και ρομαντική.

Κι επειδή υποτίθεται ότι αυτή είναι η χειρότερη ταινία του Γούντι Άλεν (σύμφωνα με δική του παραδοχή), θα διακόψουμε την κανονική ροή του προγράμματος και θα ασχοληθούμε με το:

Γιατί οι ταινίες του Γούντι Άλεν είναι συνήθως καλύτερες απ’ τις υπόλοιπες.

1. Κάνει το αγαπημένο μου είδος: κωμικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου.

2. Στις ταινίες του βασιλεύει η πεμπτουσία της ζωής- η αντίφαση.

3. Οι ταινίες του αποτελούν πολυβολείο ατάκας.

4. Το χιούμορ του είναι σαν κρεμμύδι. Πολλοί δεν τρώνε, αλλά ξέρουν ότι έχει επίπεδα.

5.Τιμάει την τυχαιότητα της ζωής και την τοποθετεί σε συμπρωταγωνιστικό ρόλο.

6. Δεν κάνει δεκαεφτά ώρες ταινίες να πάθουμε προστάτη. Ή χειρότερα, ανία.

7. Οι κριτικοί λατρεύουν αυτές που έχει κάνει πριν διακόσια χρόνια. Κριτικοί, όπως λέμε, άνθρωποι που παιδιά τις τρώγανε απ’ τους συμμαθητές τους. Κι ίσως για καλό.

8. Ασχολείται με το μόνο πράγμα που έχει σημασία στον κόσμο- το ρομάντσο και την καταδίκη σε αυτό.

9. Κάνει ποπ κινηματογράφο χωρίς να είναι λαϊκίστικος.

10. Παντρεύει φιλοσοφία και γέλιο, χωρίς συνοικέσιο.

11. Είχε ωραίο beefμε τον Όρσον Γουέλς, που έγραψε τον Πολίτη Μπαστούνη (ξάδερφο του Φάντη).

12. Καδράρει υπέροχα τις νευρώσεις των (αυτο)δαρμένων απ’ τη ζωή.

13. Αναγνωρίζει την πίκρα της αδυναμίας αλλά δεν έχει εμμονή με τη φετιχιστική, μουντρούχαλη απεικόνισή της όπως το 75% των επαγγελματιών Καλλιτεχνών που λατρεύονται στα φεστιβάλ.

14.Τονίζει την αδυναμία και την αστειότητα του ανθρώπινου είδους, καγχάζοντας με μέτρο.

15.Καθιστά την υποφερτή τζαζ μουσική, συμπαθητική. (Θα το λέω συνέχεια: οι τζαζίστες είναι για δάσκαλοι όχι για διασκεδαστές.)

16. Θέματα που ανετότατα παρουσιάζονται με μιζέρια, ζόφο, δυστυχία και όλεθρο για ψηφοθηρικούς λόγους από άλλους, παρουσιάζονται αναπλαισιωμένα, αναδεικνύοντας το τσίρκο της ζωής.

17.Αν και εγγράφηκε σε δύο διαφορετικές, δεν τελείωσε σχολή κινηματογράφου. Και πάλι καλά.

18.Υπάρχει συνταγή και ακολουθείται, γιατί ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει.

19. Καταφέρνεινα προσφέρουν τουλάχιστον μισή ντουζίνα ατάκες για μεταγενέστερη ενδοσκόπηση.

20.Πουλάει με επιτυχία μια φιλοσοφική απαισιοδοξία και παραίτηση που όλως τυχαίως συνδυάζεται με την ανθεκτικότητα της κατσαρίδας.

21. Κατανοεί ότι η ύπαρξη δε διέπεται ούτε απ’ τη λογική, ούτε απ’ τα συναισθήματα, αλλά απ’ την ψυχολογία. Δηλαδή, τα λόγια της ψυχής- που έχει συχνά δυσαρθρία.

22. Συνδυάζει την απόλυτα προβλέψιμη κι ευπώλητη περσόνα του, με κάποιου είδος εύρημα για να συνδυάσει παραδοσιακό-καινούριο.

23. Οι ταινίες του έχουν μια ψυχολογική υποχονδρίαση που βρίσκω ενδιαφέρουσα.

24. Εκπροσωπεί όλους εμάς, τους σκεπτόμενους ζουμπάδες, με ακρίβεια.

25. Η ροπή προς την καλόγουστη τραγελαφικότητα είναι ασυναγώνιστη.

26. Δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που αν και γνώριμη, έχει την ασφάλεια της ρεαλιστικής φαντασίας.

27.Δείχνει να αντιπαθεί τους κριτικούς, όσο τους αντιπαθούμε και οι υπόλοιποι. Κριτικοί, όπως λέμε, άνθρωποι που όταν μπαίνουν σ’ ένα δωμάτιο, κάθε έννοια χαράς και ξεγνοιασιάς εκπαραθυρώνεται αυτοβούλως.

28.Ξέρει να διαλέγει ηθοποιούς και να τους χορογραφεί σε χαρακτηριστικό ρυθμό.

29. Αναμειγνύονται σε σωστές δόσεις ρομαντισμό, αδοξότητα, αδεξιότητα και ελαφρότητα σ’ ένα ναρκοπέδιο ψυχοπαθολογίας.

30.Δίνει συνήθως ένα χαρούμενο τέλος, γιατί στην πραγματικότητα δεν έχει